Novel & Cerita Rosie Hazbin Hotel

Dahil doon, dumiretso sina Gerald, Suri, at Seth sa kumpanya—sa Qerton City—kung saan kasalukuyang naroroon si Rosie. Nang makilala siya, naramdaman agad ni Gerald na napakalakas ng aura ni Rosie, gaya ng inaasahan niya sa kanya. Sa madaling salita, mayroon siyang perpektong katawan para sa babaeng nakaputi.

Nginitian naman siya ni Claude sa naging sagot nito bago tawirin ang maliit na espasiyo sa gitna nilang dalawa't halikan ang babae na agad naman nitong tinugon. CASUAL na nakaupo si Rosie sa kanyang upuan habang may hawak na champagne at nakaharap sa malaking bintana sa loob ng kanyang apartment. Kumikislap-kislap ang mga ilaw na nagpapaaliw sa kanya pansamatala habang inaalala ang nangyari sa hotel. Kung ano ang inaasahan niyang mangyari, ganun nga ang kinalabasan na mas nagpapagana sa kanya na gawin ang mga susunod pa nitong hakbang.

Hindi pa iyon nakikita ni Rosie, ngunit naririnig na niya ang tungkol sa drug na iyon sa TV series na paboritong panoorin ni Ivy. “Wait, hindi kaya si Ivy ang kinita niya sa hotel at ito ang nag drug sa kanya?” Bulong niya sa kanyang sarili nang mapagtagpi-tagpi ang lahat. Posible iyon dahil wala namang imposible pagdating sa kanyang hilaw na kapatid.

Pati dito sa hotel na tutuluyan namin ng ilang araw ng aking asawa ay nakasunod din sa amin si Rosie. "Hi Xavier, dito ka din pala naka- check in. Mukhang ipinaglalapit talaga tayo ng tadhana." Talagang gusto ko nang sabunutan ang Rosie na to. Kanina pa ito. Kung landiin ang aking asawa, para akong invisible na hindi nakikita. Ito naman si Xavier, walang ginagawa kahit pa obvious na nilalandi sya ng kanyang ex. Ang sarap talaga pingutin ng tainga ni Xavier.

napapantastikuhang pag-uusisa ni Jonas. Humimig siya bago naglatag ng mahika para masira ang device na nasa harapan nila. It’s a modern device that produces toxins that only affects vampires. The main ingredient were the pollens of a Primarosa plant—a gorgeous rose-like flower but bigger than an ordinary rose. For humans and other creatures, the Primarosa plant emits a sweet smell which was why it’s very much liked by them but for vampires, its pollen could easily kill them.

takot nitong bigkas bago tuluyang humalo sa ibang lalaki. Nakahinga ako nang maluwag habang ang dalawang lalaking tumulong sa akin ay nag-fist bumped pa. Doon ko naalalang kampon sila noong lalaking berde ang mata kaya naman agad kong inalis ang hawak ng may tattoo sa siko ko. "Uhm, salamat. Aalis na ako—" "Miss, wait! Baka naman may kilala kang Rosie Frey Israel?" tanong ni Rigel.

Kung ganito lang rin ang kaso, bakit pa siya magsasayang ng oras sa pamilya Harker? Sa gabing iyon, habang nasa loob ng hotel ni Isaac, walang kaalam-alam si Rosalie sa nangyayari sa labas. Nakahiga lang siya sa malambot at mamahaling master bed ng hotel habang dilat ang mga mata. Wala na siyang ibang maisip kundi ang anyo ni Charlie. Hindi niya maunawaan kung bakit nakamamangha ang lakas at kapangyarihan ng lalaking ito.

Gumawa ako ng slip n' slide na diretso sa impyerno. "Sige. Ibigay mo sa akin ang sa iyo, at ita-type ko." Lumabas ako ng driveway, at pagkaraan ng isang segundo, inabot niya sa akin ang telepono ko. Nakita ko ang pangalang Rosie Hall na may maliliit na pink na puso sa magkabilang gilid nito. Naku, hindi naman dapat ako mahirapan niyan, pero totoo. Parang gumapang si Satanas sa balat ko at pinangungunahan ang parada ng kasalanang ito.

Sabi ni Cayden, “Okay, kahit hindi mo sabihin na ang tiyahin ko, si Rosie Huxley, ay talagang nagpalipas ng isang gabi sa iyong villa at natulog sa iyo, hindi ba!?!” “Isa ka lang batang punk sa edad na bente, at nangahas kang gumawa ng kawalang-galang na bagay gaya ng pagtulog sa aking tiya! Hindi mo ba naisip na karapat-dapat kang mamatay!?!”

Walang batang naglalaro sa labas, walang asong tumatahol, walang tsismisang kapitbahay na sumisilip sa bintana. Perfect. Or at least, that’s what it’s supposed to be. “This is the unit, Miss Hills,” sabi ng agent na si Rosie habang ini-unlock ang pintuan. Babae siya na nasa early thirties, maayos manamit, at may ngiting sanay makipag-usap sa mga mayayaman. ‘Yung tipong alam kung kailan tatahimik at kailan magsasalita.