Rowena Rowena Novels & Stories

Panay ang iwas ng tingin “Wenina. Good. Take Aleyna with you and make sure she will be ready for the ball tonight.” Kaagad na sumagot ang sekretarya ni Maximillian na si Wenina, “pero sir, you only have two tickets for the ball. Wala na tayong ticket for her.” Maarteng saad nito. Gaya nang una siyang makita ni Aleyna, nakasuot si Wenina ng maikli at hapit na palda, mataas na takong, at blouse na akala mo’y kinulang din sa tela, mapula din ang labi nito dahil sa makapal na lipstick.

“She’s pretty ha?” “Come here, Andreana.” Tawag sa kanya ni Matthew. Ibinaba naman niya si Athena at ipinaubaya muna sa yaya nito saka siya lumapit sa binata. Kahit ayaw niya ay lumapit parin siya because of respect, ayaw niyang maging bastos. “Sit,” “Andreana, this is my junior Architect. She’s Cherry Zamora. And Cherry, this is Andreana.” Saad ni Matthew. Tipid niyang nginitian ang dalaga.

LOOB NG BAHAY NINA ROWENA AT RENE, KINAUMAGAHAN Tahimik ang buong bahay, maliban sa banayad na kaluskos ng kutsarang sinasawsaw ni Rowena sa tasa ng kape. Nakaupo siya sa maliit na lamesa sa kusina, suot ang simpleng daster na may maliit nang kupas sa laylayan, at nakayapak. Tila wala sa sarili habang nakatitig sa tasa—hindi pa rin ito iniinom. Parang hindi niya alam kung para saan iyon. Para ba sa gising na katawan o sa pahinga ng pusong pagod?

Imbis na pumunta ako sa canteen ay pumunta ako sa office ni Sir Havien at pinasa lahat ng docyu na kailangan ng company . " Sakto miss Rietra nandito ka !! Order mo ko ng coffee please . " Utos ni Sir ng may pag galang . Sinunod ko ang utos ni Sir Havien ng walang sinasabi o anumang reklamo kahit na wala akong gana today na pumunta Kay Rose . " Hi " walang gana kong sabi sakanya . " O ano ? Ang blue mo naman ata bhe bakit ano bang nangyari sayo , sad girl ka ba for today ay taray !! " Prankang sabi ni Rose habang nag titimpla ng kape .

Mabilis na tumango si Dexter bilang tugon kay Kyro. Napatulala si Rowena. Isa siyang kilalang designer, isang pintor. Kung makukulong siya kahit tatlong araw lang, siguradong magiging katatawanan siya sa buong industriya. “Mr. de Vera... Miss Vaiana... tulungan n’yo naman akong makiusap, please... I’m really sorry, I truly regret it! Please don’t let them detain me...”

Kunwari’y nagmaang-maangan si Rowena. “Hindi ganoon kasimple iyan, Rowena. Hindi iyan ang nararamdaman ko. Hindi ako naniniwala, ganun lang ang dahilan.Kilala ko ang ama ko.” sabi ni Yuna. Pinakatitigan niya si Rowena, isang titig na parang tumatagos hanggang sa buto at kaluluwa ng babae. “Sasabihin mo ba sa akin o hindi?” giit ni Yuna.

“Pero maganda kasi siya, kaya nababagay siyang sumali roon—” “Maganda siya pero hindi naman siya kilala,” putol ni Rowena sa matandang babae na tinawag nitong Aling Wenky. At pagkatapos ay tinapunan siya ng tingin ni Rowena saka ito nagpatuloy sa pagsasalita. “Kaya wala rin siyang mapapala kung sasali siya roon. Dahil matatalo rin naman siya kaya huwag na lang siyang mag-aksaya pa ng oras at panahon—”

Sa tingin ko ay sanay na sanay na ito sa ugali ng kanyang amo. Napalunok ako. Okay naman ito kanina dahil nakikipaglampungan pa nga ito sa Savannah na iyon. Oh, don't tell me dahil doon sa tumawag sa akin? Impossible. Of course, no, hindi iyon ang dahilan. Umiling ako rito. "H-hindi ko ho alam eh. W-wala ho akong alam kung ano yung ikinagagalit niya." She sighed. "Well, let's set it aside. Now, let me introduce myself to you, young lady. I am Rowena but you can call me whatever you want. I am his secretary in this area. Ikaw?"

Naramdaman ni Donald na ang pagdating ni Rowena, na para bang ang temperatura sa kanyang opisina ay bumagsak ng higit sa sampung degree. "Mahal ko asawa, bakit ka nandito?" sabi ni Donald na may pilit na ngiti. Tiningnan ni Rowena si Donald na may tipid na ngiti: "Ang galing mo talaga, dati ay palihim mo itong ginagawa, ngunit ngayon ay nangangahas ka nang gawin ito sa sikat ng araw?!" Siya ang asawa ni Donald, si Rowena Villamor Real!

“Sino po kayo?” “Hindi mo na ako maalala? Tayo ‘yung magkasama sa dorm sa Riyadh… ako si Rowena. Rowena Villareal.” Parang biglang bumalik ang mga alaala. Oo, siya nga—yung kasamahan kong OFW dati. Pero ang tanong… “Rowena? Anong ginagawa mo rito? Akala ko nasa abroad ka pa rin.” Huminga siya nang malalim, halatang kinakabahan. “Kailangan kitang makausap, Merlyn. Hindi ko alam kung saan ako pupunta… pero ikaw lang ang naisip ko.”