Rumbled Words In Tagalog Novels & Stories

As what I've always seen whenever I closed my eyes to spell words. Mississippi Baccalaureate Kwashiorkor Liaison Feuilleton Pterodactyl Milquetoast Ilan lamang 'yan sa mga nakita ko. Marami pa, meron pa sa likod. Nakapalibot sa gown.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

"Honey, tulungan mo ako maghugas ng kamay." Tinuro siya ni Yorrick at nagsabi ng dalawang salita, "Lumayo ka."

“Stop talking.” “Sandali kase.” “Sabayan mo ako.” “Hey.” “Tumugon ka naman.” “Oo nanga diba, teka lang kase masakit.” “Make it wet.” “Wet? Ikaw nalang kaya make it wet naiinip na ako.”

Crush niya na ata tong barumbado nato. "You look stupid biting your lips." Tumatawang aniya ng binata at umiling-iling. Napamulagat naman agad siya at napatalikod. Gaga ka talaga Marija. Pinapahiya mo sarili mo bruha ka. "Let's go?"

Kaedad lang din namin. "Hi Leah." Bati ni Sir Riel sa akin. "Hello, Sir." Bati ko pabalik. "Nah. You're too formal naman. Riel nalang. " Ani nito saka nilahad ang kamay sa akin. Nahihiyang tinaggap ko naman ito. "Excuse me lang ha. Si Leah lang nakita mo sir? Hello. Nandito pa po ako." Sabat ni Rachelle Parang napapaso naman akong napabitaw sa kamay ni sir. Shooks. Nakakahiya.

(sabay baba ng phone) »»» "i like your eyes (deep voice) "i like yours eyes too (bulong ko namang saad habang nakatingin sa mga mata nito. "isang pang yayare ang lagi kung napapanaginipan na araw araw nalang Malabo ang itsura ng lalaking kasama ko. "natatakot ako.

hiyawan ng lahat. Ilang sandali pa ang lumipas bago ko nahigit ang hininga. May ilang butil ng luha na kumawala sa aking mata kasabay ng mahinang pagtango. Mas lalong lumaki ang pagkakangiti ng lalaking nakaluhod kahit walang salita ang namutawi sa aking labi. Lumunok muna ako bago nagsalita.

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba at hindi maipaliwanag na nangyayare sa katawan ko. "A..Anong g...ginawa mo s...sa...kin..." Nanlaki na naman muli ang mata ko sa pangalawang pagkakataon nang mapagtanto kong pati sa pagsasalita ay nahihirapan na rin ako. Halos bulong na lang ang lumalabas sa bibig ko. Hindi ko rin sigurado kung naririnig pa ba ni Rolan ang mga sinasabi ko.

Tumayo siya at nakapamulsang humarap sa bintana saka bumuntong-hininga. "Kailan mo balak sabihin sa akin ang totoo? May balak ka bang ipaalam sa akin ang kalagayan mo?" wika niya sa mababang boses. Ramdam ko ang emosyon na pinipigil niya. Gumagalaw ang kanyang panga dahil sa pinipigilang galit. Nanatili akong walang imik kaya tuluyan na niya akong niilingon.