Rumbled Words In Tagalog 소설 & 이야기

RENATA Crying alone because you can't tell your family what is really going on in your life is different kind of pain. Lumalaban. Lalaban, at lalabanan ang lahat na pagsubok na kahaharapin ngayon, bukas, at sa mga susunod na araw pa.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

After kong maglagay ng pulang lipstick on my lips ay naisipan kong umihi muna sa loob ng cubicle. While I was sitting on the toilet ay may narinig akong mga footsteps na nagmamadaling pumasok sa loob ng banyo. I also heard the door closing and being locked. “Let's continue what we're doing here... You can fvck me hard here all you want!” she said in a seductive voice, making my eyes nearly pop out of my head! What the! Are they going to bembang here?! Bembang' basically means s*x. Alona was the one who taught me that word.

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Lumapit sa akin si Lola Lou at hinawakan niya ang magkabilaang kamay ko at ngumiti. "Magaling kang pumili ng lalaki . . ." Tumawa si Grandfather sa gilid ko. "Pilipinong-Pilipino. Simple lang pero malakas ang dating. Maganda rin ang dalang pangalan: tunog pang-hari." "Ang init po ng kamay mo!" sigaw ko. Binitiwan na ni Lola Lou ang kamay ko. "Okay na. Nakita ko na," nakangiting sabi niya.

(TN: daing = dried salted fish) Tumawa si Rose nang malakas. “Kahit ang isang daing ay magkakaroon ng araw kung saan tataob ito. Sabi na, eh. Dahil nagawa kong buksan ang code na ginawa mo sa Qilin ay natatakot ka na sa ‘kin ngayon, hindi ba? Natatakot ka na mas lalakas ako at magkakaroon ako ng kakayahan na labanan ka para makuha si Robbie!”

Hindi kataka taka kung kanino nagmana. Mabilis kong ginulo ang buhok nito ngunit tanging matatalim na mga titig ang agad nitong ipinukol sa akin. “Hey! Stop messing with my hair, Toto! Can’t you take it na ba? That I’m more pogi than you?” Riley and his conyo language! Ito ang mahirap kapag napagsasama niya ang Tagalog at English eh. Well, Richard said that it’s still good that Riley will learn how communicate in Filipino language in his early age.

"How's it going?" "It's going smooth." "Come on, be honest to me Femella." Bumuntung-hininga ang kabilang-linya. "Nahihirapan na ako sa totoo lang. Malapit na akong sumuko. Hindi ko na alam ang gagawin ko. I feel so powerless. I'm starting to doubt myself. Ang sarap nang sumuko, Rowald. Parang wala na akong kakampi. Ang hirap. Lagma Rey is not someone I should go against with. Not with my current status now. Mahirap na ako. Wala na akong pamilyang maasahan. We had long been in the gutter. So I think this mission is impossible."

wika ko pa. Suminghot-singhot si Jazz. Ginamit niya ang kaliwang palad para mapalis ang mga luha. Ilang sandali pa ay napalitan ng takot ang dati'y malungkot niyang mukha. "I can't take it anymore Kalila. They're here... She's here... Sinusundan niya ang bawat galaw ko!" Nag-iisterya niyang sambit. Naging mailap ang mga mata niya nang subukan kong hulihin ito.

Nagtungo siya sa kusina at nang makita ang mga pagkaing nakahain sa mesa, bigla siyang nagutom. "Masarap ba ang pagkain?" Naningkit ang mga mata ni Ronnie nang marinig ang boses ng isang lalaki at mabilis na dinampot ang kanyang baril na nasa ibabaw ng hapag-kainan. But he was too slow. Bago pa man niya nahawakan ng kanyang kamay ang naturang baril, tumilapon na ito palayo. “Wala ka pa ring kupas, Marcus Madrigal.”Nakangisi si Ronnie habang hinarap ang lalaki.