Run Free Dog Caption Novels & Stories

mahina niyang sabi. Naalala niya yung screenshot kanina. Yung picture ni Marian na suot ang necklace. Nakasuot iyon sa kanyang leeg, simple lang siya, pero sobrang bagay. At lalo siyang tumigil sa pag-scroll nang mabasa niya ang chat ni Marian sa kaibigan nito. “Mendoza Dog.” Napataas ang kilay niya. “Mendoza… dog?” Napailing siya nang bahagya.

Hindi siya gumawa ng mahabang caption. Isang simpleng larawan lang ang ipinost niya. Isang tasa ng kape. Isang notebook. At isang maikling linya. “Peace is expensive. Kaya piliin mong huwag sayangin sa mga taong ingay lang ang ambag.” Makalipas ang ilang minuto ay nagsimula nang dumami ang likes. May mga empleyado ring nakakita. “Parang may pinapatamaan…”

Hindi na siya nag abalang lumingon sa sumusunod sa kanya sa takot na baka maabutan siya nito sa oras na lumingon siya. She continue her run while screaming mercy. At mas lalo pang nadagdagan ang takot niya sa naririnig niyang sunod-sunod nitong tahol na tila galit na galit. The black dog eyes shows no mercy. He is running after her angrily as if he wanted to devour her alive. "Mommy! Daddy!" She cried again. Deep inside her, she is wishing earnestly for someone to help her. But seems like no one has heard her. Walang katao-tao ang daan kung saan siya naroroon.

Ngumisi naman ito at binitawan na ang pagkakakagat ng kanyang dog tag na suot at namulsa ito. "I just thought of a good idea, to do the test run....." Turan nito sa akin na ibinitin pa. "Let's join the race tonight... You against me... And if you lost, you'll spend a week with me....." Saad nito na lalong ikinalakas ng kaba ng dibdib ko. "Alone."

At may tagline pa sa baba, parang dialogue ng hotdog cartoon na nasa banner, “Taste me! Malulula ka sa sarap!” Tumaas ang isang kilay ko, isang free taste ng hotdog ng ganitong oras? Kung sinuswerte ka nga naman, kumalam na kasi ang sikmura ko. At mukhang makakalibre ako ng pagkain ngayon. Wala na akong inaksayang oras at naglakad palapit. Pero nang makalapit ako, napakunot ang noo ko. Ang nagbabantay ng booth ay hindi isang ordinaryong promo boy.

Bigla na lang tumakbo ang aso palapit kay Rozen. “Woof! Woof! Woof!” tahol nito na para bang humihingi siya ng tulong. Kumunot ang noo ni Rozen dahil sa nangyari. Naningkit din ang kan’yang mga mata habang tinititigan ang corgi sa harapan niya. Halatang hindi ito natutuwa. ‘This must be the dog, huh?’ isip ni Rozen bago tumaas ang isang kilay. ‘Pagkatapos niyang magtatatakbo kaya nadapa si Lianne, ngayon ay hihingi siya ng tulong?’

Lumala nang sobra ang mukha ni Stray Dog. Malamang alam din ni Tyson ang plano ni Stray Dog. Tumigil siya sa pagsasalita sa sandaling ito at sumugod at sinipa si Stray Dog pababa ng sahig. Hindi man lang nagkaroon ng pagkakataong kumibo si Stray Dog. Ang buong katawan niya ay gumulong patungo sa isang pader. Nasaktan siya nang sobra.

Narinig ko pa ang pagtahol nito at pagkawag. “This is all your fault!!! Bulyaw ko sa aso na panay ang tahol habang nakaharap sa akin. “And you! If you didn’t let your dog —-“ “Humingi na nga kami ng dispensa pero kung magalit ka parang pag-aari mo kami ....edi ikaw na!!” “Whatever....With your lame excuses and your dog’s clumsinesss.”

Suminghal ang lalaking nakamaskara habang naglabas ito ng piraso ng karne at binato sa ere. Sumugod ang cyclops canine sa tuwa habang nakanganga para lunukin ang piraso ng karne, ng may maluting na tunog. “Akala ko ay matalino kayo para makatakas sa isang espesyal na lugar. Sino ang mag-aakala na nandito pa din pala kayo? Sa tingin niyo ba na ang hamog dito ay magagawa kayong maikubli sa matalas na paningin g cyclops canine? Nakakatawa lang. Kayong mga tao talaga ay minamaliit ang kakayahan ng cyclops canine.”

Para naman sa buhay at kamatayan ng ibang tao, hindi niya ito sineseryoso! Kaya, tumango nang malamig si Charlie at sinabi nang walang pakialam, “Nakakaaliw. Takot kang makialam sa ibang tao. Mahilig akong makialam sa ibang tao. Ngayong nasa kamay na kita, imposible nang makawala ka. Dadalhin kita sa dog farm mamaya, at pwede mong sabihin sa akin kung gusto mong madamay pagkatapos mong bumisita sa dog farm!”