Ryūjin Jakka Novels & Stories

Nag-aagaw na kulay kahel at bughaw na kalangitan ang sumalubong sa akin nang marating ko ang gate at naabutan ang pamilyar na itim na kotse sa harap. Nakahilig sa gilid ng kotse si Ryu, may mapanuring mga matang nakatitig sa akin habang ang mga braso, nakahalukipkip sa ibabaw ng kanyang dibdib. He always has this authoritative and dark aura in his black v-neck T-shirt, ashy fitted jeans, and white rubber shoes.

___________________________________________________________________________ Billionaire's Possession Chapter 14 Part 10 Ilang linggo ding nanahimik ang mundo ng mga Jungslagger at mga Rashitackchun. "Hayaan niyo muna si Barielle. Tamasahin muna niya ang maligayang pamumuhay." Suot ng Yakuza ang kaniyang kulay itim na jogging pants, kulay puting t-shirt at kulay gray na jacket na may hood. Nakaupo siya sa sa isang silya. Nagpapahinga siya pagkatapos niyang mag-ensayo ng kaniyang Muay Thai. Nakasabit pa rin sa di kalayuan ang isang boxing sand bag.

Wika ng matanda bago ito umalis. Ryu watched the old man walk away, also thinking on how to get away from this place after this kind gesture that they're doing to him. As he wrapped his lower body with a towel, he started to take his clothes off. Even his undergarments were needing to be taken off because it had gotten wet. "Kuya." Napalingon ito nang may marinig itong mala anghel na boses na tumatawag sa kanya. He didn't express any emotion nang makita niya ito, a woman with tanned skin, eyes ever so brown and jet black hair ever so long. Flowing down her back flawlessly.

I guess, paraan ko na rin 'to para mag-pay forward. Now, watching them, the initial awkwardness had faded. Riyashin, initially shy, had become a playful whirlwind, his laughter echoing through the apartment, a welcome counterpoint to the relentless drumming of the rain. Kagaya ng Kuya Ruan nito, maitsura rin si Riyashin at malakas ang dating. If I am not mistaken, siguro ay nasa seventeen o eighteen years old na s'ya. May pagkakahawig sila ni Ruan—both were features they obviously got from their mother, Jenica. Ang pinagkaiba lang nila, malakas ang Japanese features ni Riyashin. Later that evening, after Riyashin had fallen asleep, Jenica found me in the kitchen, washing dishes. She seemed t

Habang si Ren naman ay seryoso lang na nakatingin kay Ryu, nag hihintay atang matapos ang phone call ng boss niya. Napatingin ako ulit kay Ryu. He looks different today. He was dressed in a black Japanese silk robe, loosely draped over his broad shoulders, revealing a plain white sando underneath. His black pants hung perfectly on his frame, giving him an effortless yet commanding look. Despite the relaxed attire, he still exuded authority—dangerous, unpredictable, and undeniably captivating. Wait, am I complimenting him? A few more seconds passed before Ryu finally lowered his phone. His fingers lingered on the device for a moment before he slid it into his pocket. Then, he turned to face u

Well, honestly speaking, effortless nga naman magpa-fall ang lalaking ‘to, dagdag mo pang tanga si Fion kaya mahuhulog at mahuhulog talaga ‘yon. Maya-maya lang ay biglang bumukas ang pintuan at iniluwal nito si Ryven. Nakasuot siya ng dark blue jacket na in-adjust ang sleeve hanggang siko at black jeans. Nang makita ako nito ay ngumiti siya at agad na lumapit sa akin. “Vanna!” nakangiting saad niya at umupo sa tabi ko. Nang makita niya si Gin ay nagsalubong ang kilay niya na parang may inaalala.

Suot pa rin ni Nanako ang parehong kimono na sinuot niya nang umalis siya sa bahay nila, at suot din ni Yahiko ang parehong hakama. Dahil balak nilang ipagdiwang ang kaarawan ni Yahiko bago sila umalis, hindi lang si Nanako at ang kanyang ama, si Yahiko, ang may suot na tradisyonal na damit ng Japan, ngunit kahit ang tita ni Nanako, si Emi, at ang tapat na tauhan ni Yahiko, si Hiroshi, ay may suot din na tradisyonal na damit.

I saw how his jaws clenched pero walang reklamo na nagpalit si Reed at Ryujin. Napapailing na lang si Ryujin and we did not dared to talk dahil baka umandar na naman ang kaweirdohan nitong si Draco at kung ano naman ang maisip nito. Pero bigla naman akong napatingin sa kabuuan nito. He is wearing all black. From pants to body fit shirt na sumisigaw yung mga muscle and his combat boots and brush up hair, nakaaviator din ito and he has dog tag. May military watch din ito. Guwapong gwapo ito sa suot nito pero napapangiwi na lang ako tuwing maalala ko ang kapestehan nito. Bawing bawi and I can't imagine that I made out with his jerk.

"…Ano? Hindi ka pa ba nakapasok sa teritoryo nila?" tanong ni Suijin habang nakasimangot. “…Ang matandang iyon ay napakalakas, pero hindi ko matukoy kung siya ay isang ninja... Wala pa akong nakikitang ninja noon kaya hindi ko talaga masasabi kung sino ang mga ninja bukod sa mga regular na tao... ” sabi ni Ryugu, alam niya na hindi niya pwedeng hulaan kung ang matanda ay isang ninja dahil lang napakabilis nito.

"Are you kidding me? Years na kami magkarelasyon ng dinosaur ko!" Natawa ako dahil doon. Syempre hindi ko nakakalimutan iyon dahil naging saksi ako kung paano niya sagutin si Ryuuji. On and off kasi ang relasyon nila dahil sa pagiging childish ng babaeng ito. "Talaga?" nagkukunwaring walang alam na sabi ko. "Ready kana ba para maging boss ng mga yakuza?" biro ko sa kanya. Si Ryuuji kasi ang susunod na tagapagmana ng Mouri Clan, na isa sa makapangyarihang at kinatatakutang yakuza clan sa Japan. Hindi rin maitatanggi na maraming umaasa sa boyfriend ng babaeng ito.