Ryujin Short Hair Novels & Stories

I groaned as I stepped my feet on the gritty sand. Naupo si Ryu sa isa sa mga sun lounger na naroon. Printing-printi na nakatanaw sa paglalakad ko patungo sa kanya. Akala mo kung sinong hari na nagpatawag ng isang pulong! Dahil doon, saka ko pa lamang napansin ang puting long sleeve na suot, nakarolyo ang mga mangas hanggang siko niya at bukas ang unang tatlong butones. Proud na nakalantad ang matipuno niyang dibdib na may nakalatag na pinong buhok.

Matanda pero hindi pa laos, ngunit tila wala nang gaanong kasiglahan. “Tapos na ako!” Habang iniisip iyon, may narinig siyang boses sa likuran niya. Paglingon niya, nakita niyang si Hiraya, nakabalot ng tuwalya ang buhok, nakasuot ng puting short-sleeved shirt at light-colored jeans. Walang kahit anong makeup sa mukha, at ang ngiti niya ay parang ulap sa tabing-dagat tuwing tag-init—sariwa at maliwanag.

I can’t believe that this man lives for a hundred years. “How was it?” tanong ni Loraine. “Good.” I praised her and gave her my thumbs up. Tiningnan ko naman si Yu-jun na nakangiti lang sa akin. Napansin ko lang ang buhok niya, mahaba kasi, it will be better if it is clean cut. Pero wala na kaming oras to go to a salon to do his hairstyle.

I saw how his jaws clenched pero walang reklamo na nagpalit si Reed at Ryujin. Napapailing na lang si Ryujin and we did not dared to talk dahil baka umandar na naman ang kaweirdohan nitong si Draco at kung ano naman ang maisip nito. Pero bigla naman akong napatingin sa kabuuan nito. He is wearing all black. From pants to body fit shirt na sumisigaw yung mga muscle and his combat boots and brush up hair, nakaaviator din ito and he has dog tag. May military watch din ito. Guwapong gwapo ito sa suot nito pero napapangiwi na lang ako tuwing maalala ko ang kapestehan nito. Bawing bawi and I can't imagine that I made out with his jerk.

Masaya nitong usal sa akin kaya naman sumulyap ako saglit sa gawi niya habang nagpaplantsa ng uniform niya. "Ano 'yan, nak?" Natatawang tanong ko kay Ryuta dahil nakatapis sa katawan nito ang tuwalya habang balot naman sa isa pang tuwalya ang buhok nito. Pumunta ito sa harapan ng salamin at saka nag-pose na para bang model siya. "Ikaw talaga! Halika na nga rito at patutuyuin na natin 'yang buhok mo."

A distinctive jawline of him could make a woman ask for his number. Para siyang may lahi. Hindi gaanong manipis o makapal ang kilay niya. It's well-groomed that don't meet in the middle. His hair. I will never forget that hair. Not short and not too long, a gentleman professional haircut. It’s the perfect style for medium to long hair because it’s professional yet relaxed. The shape and the texture throughout the hair look great. They allow the hair to fall into place with little effort, which gives him a hotter look. "Done staring?"

"Well amanos na kami ngayon. Pero infairness ang wafu niya no. Kamukha niya talaga 'yong lead singer ng PRINX Boy Band." "Napansin ko nga din e. Akala ko nga siya 'yon kaso naka-long hair tsaka may tattoo at earings 'yong sa PRINX band samantalang siya naka-Ivy league haircut, walang tattoo. Ang linis-linis niya tsaka simple lang. Mukhang 'di makabasag pinggan hindi kagaya ni JM astig." "JM? Sinong JM?" nagtatakang tanong ko kay Jordan.

Hindi pa man siya nakakapagpahinga ay sumulpot agad si RJ, ang kanyang ever-loyal at ever-loud best friend. Parang nakaabang na ito sa sala at naka-cross legs sa center table na para bang reyna. Nakasuot ng makukulay na shorts at neon green na sleeveless at hawak-hawak ang pamaypay na iwinawagayway na parang prop sa drag show. Nang makita siya ng kaibigan ay halos mapasigaw ito.

75 Nakacharge na naman ang Yakuza. Isang kulay itim na shorts, at kulay gray na t shirt lang ang kaniyang suot. Nakapaa at may pulang telang nakapulupot sa kaniyang mga kamao. Panay ang suntok niya sa hangin. Kasabay ng kaniyang pagsuntok ay sumasabay din ang paggalaw ng kaniyang buhok dahil sa hangin. Tumigil siya sa pagsuntok. Nilapitan niya ang isa sa kaniyang mga tao. Isang bote ng tubig ang kinuha niya. "Ang mga painting?"

Habang si Ren naman ay seryoso lang na nakatingin kay Ryu, nag hihintay atang matapos ang phone call ng boss niya. Napatingin ako ulit kay Ryu. He looks different today. He was dressed in a black Japanese silk robe, loosely draped over his broad shoulders, revealing a plain white sando underneath. His black pants hung perfectly on his frame, giving him an effortless yet commanding look. Despite the relaxed attire, he still exuded authority—dangerous, unpredictable, and undeniably captivating. Wait, am I complimenting him? A few more seconds passed before Ryu finally lowered his phone. His fingers lingered on the device for a moment before he slid it into his pocket. Then, he turned to face u