Sabihin Mo Na Lyrics Zelle Novels & Stories

"Ganun ba? Sige sa susunod nalang. Siyanga pala may sasabihin si Zelle sa'yo." Tinulak ko si Zelle palapit kay Axel. "Go sabihin mo na bilis!" Bulong ko kay Zelle. "Ahh kasi...Hmm..Axel..hmm.." Tumingin ulit si Zelle sa'kin na para bang sinasabi niyang hindi niya kaya. "Go na!" Bulong ko sa kanya. "Kasi Axel..Gusto ko lang sabihin sa'yo na noon paman..hmm..uhmm..ahhh..I really...."

"H-hello?" "Z-zyle..." Agad akong napapreno pagkarinig ko ng boses niya, mabuti na lang at naka seat belt ako at kaunti lang ang kotse sa lansanggan. "Z-zyle let's talk," her voice broke. "Please...please... " Tangina. I have to go home but...fuck! Bahala na! +++ The song used was Free by Elina. You can search it on YouTube if you want.

Seryosong sabi ni Zella. Marahang hinaplos ni Wynton ang ulo ni Zella at ngumiti, "Bakit mo inaakala na mamamatay ako bago dumating ang Sky Burial Age?"

Masyado ba akong lutang kanina? Hindi masyado Melody dahil lutang na lutang ka talaga hayst! "Weirdo/Loser." Basa ko dito ka agad ko namang tinanggal at mabilis na binalot saka tinapon tsk, kayo yung weirdo at loser hindi ako duh! Binuksan ko yong zeeper ng bag ko para sana kunin ang precious kong cellphone pero iba ang bumungkad sakin, andaming maliliit na bato.

"Pumasok ka na. Hayaan mo ako rito. Wala akong pakialam kung nilalamok ako. Tigil-tigilan mo ang paglapit sa akin. Iwas na iwas na nga ako sa 'yo." "Kahit kailan, matigas ang ulo mo." Sininghalan ko muna siya bago ako pumasok sa loob. Hindi niya ako kailangan, kaya niya ang kaniyang sarili. Masyadong mayabang. Rebelde nang rebelde. Thrizel's POV

Naamoy ko yong simoy ng hangin and base na buhangin na natatapakan ko ay sigurado akong nasa tabing dagat na kami. Napakatamik ng paligid. Hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako eh. "Ready ka ba?" tanong ni Zelle. "Anong ready na? Ano ba kasi ito?" "You'll know." Tinanggal nila ang piring sa mata ko and napanganga talaga ako. Iyong dinadaanan namin ay may mga makukulay na candles na siyang nagsisilbing ilaw.

Akala ko rin na biro lang ang lahat. Ganon lang ba talaga ang lahat? Parang laruan lang? Ganoon? Pagkatapos pakinabangan itatapon na lang. Laruan na pinagpapasahan ng kahit sino? Sakit naman nila. Pinilit kong hindi maiyak kanina, pinilit na manatiling matatag ang sarili kahit hinang-hina na. My phone vibrate. Kinuha ko ito at tinignan. Isang message galing sa nangangalang Zella.

Sweetie (Odelia): Hindi pa sigurado, mom pero hindi ako magpapagabi sa daan. Chielle: Mag-iingat ka, sweetie text mo ako kung saan cafe kayo pupunta. Sweetie (Odelia): Sige, mom text ko sa'yo. Chielle: Sige, babalik na ako kasama ko pa sila daddy at mommy dito sa event. Sweetie (Odelia): Ingat kayo nila lolo at lola, mommy, I love you. Chielle: I love you too. Nang binaba ko na ang cellphone at binalik sa loob ng bag. Nagulat pa ako sa paglingon ko nakita ko ang lalaking mahal na mahal ko.

Alexena "Huwag mong sabihing hindi ka pa rin uuwi, babae? ‘Langya! Isang taon na mahigit na 'yang soul searching na ginagawa mo, ah. Namihasa ka naman at nasarapan!" gigil na sigaw ni Zelle sa akin mula sa kabilang linya. Napangiwi ako sabay layo ng telepono sa tapat ng tenga ko.

Nanggigigil na sabi ni Zel. Iniangat ko ang aking ulo and I smiled at them. "Hate me, curse me, kill me in your minds, throw death glares on me, I dont care. Kahit buong buhay nyo kong laitin, it can't affect me. Waste your time on me but I can't waste my precious time hearing your insecurities in life," sabi ko sabay talikod sakanila, ramdam ko naman na sumunod si Zel sakin.