Sabik Sa Laman Novels & Stories

Biglang may parang kumudlit sa dibdib niya. Ano ba? Umandar ka na naman eh! sita niya ng hawakan ang dibdib. Kumakabog ito na parang may naglalaro sa loob. Parang may tumatakbo ng mabibilis. Maging sikmura niya sunod-sunod rin na nagrereklamo. Lumakad siya papunta sa may lamesa. Nakita niya ang mga plate na may nakataob na plate pa rin sa ibabaw.

sinabayan pa niya ito ng nakakalokong ngiti. Kinilabutan na naman ako sa sinabi niya bakit nga ba nawala sa isip ko na magaling pala ang lokong ito sa mga poison? Nakalimutan kong sabihin na ang opisina niya ay puno ng mga damo at insekto na pinag-aaralan niya. "You're crazy..." natatakot na bulong ni Sabrina. "I'm not paano kong lagyan kaya kita ng bacteria na pampataba?" ani na naman niya.

Sinamaan siya ng tingin ni Jaedon ** Nandito kami sa bar at nasa isang sulok na madilim na parte kami ng bar ni Liam. “Nakikita mo ba ang naikita ko, Sabrina?” Bulong sa akin ni Liam habang kung saan nakatingin. Naka dekuwatro siya habang may hawak na baso ng alak ng at meron tinitignan. Tumingin ako sa tinitignan niya. “Huh? Saan? Ang alin?” Nalilito na tanong ko. Hindi ko alam ang tinitignan niya.

sabi nito. Ilang sandali pa ay pumasok siya sa loob ng bahay at umupo sa may sofa at pagkatapos ay tumingin kay Lucas. “Kung may sasabihin ka ay sabihin mo na.” malamig na sabi niya rito.

Walang imik si Sabrina. Hindi na siya naglakas-loob na magpumiglas pa, at hinayaan na lang siyang dalhin sa banyo. Ang loob ng kanyang banyo ay malaki at marangyang, at nagpapalabas din ito ng isang malamig at nangingibabaw na pagkalalaki ng isang lalaki sa lahat ng sulok. Biglang namula si Sabrina.

sabi nya sabay halik sakin sa lips And we're doing it again. Buti nalang soundproof ang kwarto ko kaya di kami maririnig ng barkada kahit mag ingay kami

"You're always welcome, baby" **Ting** "Huh?" "Nothing" Sambit nito Saka una Ng lumabas, ilang saglit Naman akong di naka imik. As I step my feet Inside his home, the overwhelming feeling filled my heart. It is unexplainable and obscure. "It's an acquirium wall!"

KABANATA 29: Conference room NALA Pwede nang sabitan ng sandok ang nguso ko dahil sa haba nito habang tinitigan ang mga papel na tambak sa lamesa ko. Kahit tinititigan ko lamang ang mga ito ay sumasakit na kaagad ang ulo ko paano pa kaya kapag may ginawa na ‘ko?

“The Human Condition.” Pagkasabi niya niyon, bigla nitong hinawi ang telang nakatakip sa tabi ng sahig.bLumantad ang isang bakal na kulungan na puno ng kung anu-anong buhay na hayop tulad ng ipis, daga, palaka, at ilang insekto na gumagapang at nagkakagulo sa loob. Ang amoy ng dumi at lumang pintura ay agad kumapit sa hangin.

“I don’t know it’s in my pocket.” Sabi ni Ram saka mataman siyang tinitigan na tila ba sinasabing ‘try and see for yourself’, napa ngiti naman si Lexie saka mabilis na hinila ang makapal na kumot na bumabalot sa ibabang bahagi ng katawan ni Ram, agad pa siyang napakagat-labi nang makitang naka boxers lamang ito. “You don’t have any pockets…”