Bakit Mo Pinutok Sa Loob Novels & Stories

Ngunit nakakailang hakbang pa lang ako ng makarinig ako ng pumito sa'kin. "Hoy, ineng! saan ka pupunta?" "Papasok ako sa loob," tipid kong sagot. Tinignan ako nito mulo ulo hangang paa na parang inuusisa n'ya kung sino ako, "Bawal pumasok ang outsider, Ineng." 'Ah sure.' Hindi ko naman gusto pumasok sa loob. "Okay," sagot ko at akmang aalis na nang magsalita ulit s'ya.

Baka ang tauhan na tagahatid ng pagkain sakin sa loob. Sumilip ako mula sa mini-library. Wala akong nakitang kahit sino maliban sa kulay green light sa itaas ng isang smart tech metal door. Weird. Napapikit ako saglit at napahikab, dinadalaw na naman ako ng antok. Huminga ako ng malalim. Baka naman guni-guni ko lang na may pumasok sa loob. Pero sa likod ng isip ko, may kung anong akong naramdamang kakaiba.

aya ko pa sakaniya, baka sabihin pa bastos ako. Pumasok ito sa loob at dire-diretsong nagtungo sa kusina. Ako naman ay eto sumunod lang sakaniya, syempre doon din naman ang punta ko. Bahagya pa akong napapikit ng mamutawi sa ilong ko ang pabango niya.

Bakit nga ba kami narito? Gustuhin ko mang magtanong ay parang walang boses ang lalamunan ko. Sumabay na lamang ako sa kanya sa paglalakad hanggang sa pumasok kami sa elevator. Kami lang dalawa ang nasa loob no'n kaya hindi ko maiwasang hindi kabahan.

sabi niya sa babae. natahimik ang babae, napaisip ito kung anong mangyayari sakanila sa loob ng silid. agad niyang tinakpan ang katawan at agad na pumasok sa isip na baka galawin siya nito muli.

takang tanong ko habang kinakamot ang ulo. “Papasok palang tayo sa loob. Tara na!” nagumpisang mag lakad ang tatlo kaya sumunod nalang ako. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaction ko dahil sa nakita ko pagpasok sa loob ng lugar na'to.

Mukhang hindi pa siya nagkalat. Ang tanging hindi ko pa nabubuksan ay ang pinto ng aking bedroom. Napahinga ako nang malalim. Tumibok nang mas mabilis ang puso ko. Isang ngiti ang unti-unting sumilay sa aking mga labi. Ano kayang eksena ang madadatnan ko sa loob? Nakahain kaya ang embutido at pandesal niya? Bigla akong napatili sa loob ng utak ko.

Hinila siya sa loob. “Teka, hindi naman ako naiihi. Hintayin na lang kita sa labas.” Ngunit tila bingi ang binata. Pumasok ito sa loob at namili ng cubicle sa gawing dulo. “Pasensya ka na. Hindi na ako makakapaghintay pa na makarating sa bahay,” anito sabay kabig sa kanya at hinalikan siya sa labi.

Imbis na dumiretso sa pintuan sa malaking salamin na bintana na lamang ako nanatili. "Why don't you get inside?" takang tanong ng katabi ko. "Manahimik ka na lang puwede?" sermon ko sa kaniya. Nahihiya akong pumasok sa loob, ang totoo ay hindi ko naman talaga kailangang sumama pa sa paglipat sa kaniya pero kinapalan ko na ang mukha ko. Gusto kong makita siyang maayos na mailipat ngayon, kahit sa malayo lang.

Binuksan niya ang pintuan sa aking pwesto at sinilip ako sa loob. “Come on, babe. Let's check our room,” Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻 Bakit kailangang icheck ni Ninong ang room nila? 🤭