Novel & Cerita Bakit Mo Pinutok Sa Loob

Ngunit nakakailang hakbang pa lang ako ng makarinig ako ng pumito sa'kin. "Hoy, ineng! saan ka pupunta?" "Papasok ako sa loob," tipid kong sagot. Tinignan ako nito mulo ulo hangang paa na parang inuusisa n'ya kung sino ako, "Bawal pumasok ang outsider, Ineng." 'Ah sure.' Hindi ko naman gusto pumasok sa loob. "Okay," sagot ko at akmang aalis na nang magsalita ulit s'ya.

Baka ang tauhan na tagahatid ng pagkain sakin sa loob. Sumilip ako mula sa mini-library. Wala akong nakitang kahit sino maliban sa kulay green light sa itaas ng isang smart tech metal door. Weird. Napapikit ako saglit at napahikab, dinadalaw na naman ako ng antok. Huminga ako ng malalim. Baka naman guni-guni ko lang na may pumasok sa loob. Pero sa likod ng isip ko, may kung anong akong naramdamang kakaiba.

Bakit nga ba kami narito? Gustuhin ko mang magtanong ay parang walang boses ang lalamunan ko. Sumabay na lamang ako sa kanya sa paglalakad hanggang sa pumasok kami sa elevator. Kami lang dalawa ang nasa loob no'n kaya hindi ko maiwasang hindi kabahan.

takang tanong ko habang kinakamot ang ulo. “Papasok palang tayo sa loob. Tara na!” nagumpisang mag lakad ang tatlo kaya sumunod nalang ako. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaction ko dahil sa nakita ko pagpasok sa loob ng lugar na'to.

She still did something uncalled for. Pagpasok namin sa loob ng villa, doon ako tuluyang huminto. Isinara ko ang pinto sa likod namin, sapat para putulin ang anumang ingay mula sa labas kung meron man. Ilang segundo akong nanatiling nakatalikod, pinipili ang tamang paraan kung paano ko sisimulan ang dapat ko nang sabihin. Wala namang magandang paraan para dito.

Hinila siya sa loob. “Teka, hindi naman ako naiihi. Hintayin na lang kita sa labas.” Ngunit tila bingi ang binata. Pumasok ito sa loob at namili ng cubicle sa gawing dulo. “Pasensya ka na. Hindi na ako makakapaghintay pa na makarating sa bahay,” anito sabay kabig sa kanya at hinalikan siya sa labi.

Imbis na dumiretso sa pintuan sa malaking salamin na bintana na lamang ako nanatili. "Why don't you get inside?" takang tanong ng katabi ko. "Manahimik ka na lang puwede?" sermon ko sa kaniya. Nahihiya akong pumasok sa loob, ang totoo ay hindi ko naman talaga kailangang sumama pa sa paglipat sa kaniya pero kinapalan ko na ang mukha ko. Gusto kong makita siyang maayos na mailipat ngayon, kahit sa malayo lang.

Binuksan niya ang pintuan sa aking pwesto at sinilip ako sa loob. “Come on, babe. Let's check our room,” Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻 Bakit kailangang icheck ni Ninong ang room nila? 🤭

Maganda siya, matalino, pero hindi pasok sa banga. Napakamot ako sa ulo, curious pa rin sa room ng intern na pinasukan ko. Kailangan ko talagang malaman kung anong meron sa loob nito. Kaya lang, baka mabisto ako, maisumbong pa. Kaya't kailangan ko talagang mag-isip ng paraan para makapasok doon.

Pabalik na siya sa mansyon kaya tumakbo nako. Tatawagin ko na sana siya kaso nakapasok na siya sa loob. Dali dali akong tumakbo dahil baka sa loob ng kwarto niya siya papasok. Tama nga ako dahil pumasok siya sa loob ng kwarto niya. Dahan dahan akong sumunod sa kanya dahil hindi ko alam ang gagawin ko at kung ano ang sasabihin.