Sabik Sa Laman Novels & Stories

“Pero ikaw dapat ang lumabas doon at kumuha ng pagkain. Kailangan mong kumain.” “Okay lang ako. Kakain ako kung nagugutom ako.” “Hindi ka pa ba gutom sa lagay na ‘yan eh dito ka lang lagi sa loob ng silid. Wala ka namang kahit anong kutkutin dito.” “Basta, hindi ako gutom.” Napalabi si Sabrina at saglit na napaisip. “Kaya ka ba hindi kumakain dahil ayaw mong nakatingin lang ako sa ‘yo?”

Elara Habang nagsasalita si Liam sa in front and presenting our samples ay nasa gilid lamang ako at nagha-handle ng laptop para makita sa malaking screen ang inihanda naming presentation. Kinakabahan man ako ngunit pilit kong itinatatak sa utak ko na mag-isa lamang ako sa loob ng silid at walang mga matang nakatingin sa akin, though hindi naman talaga sila sa akin nakatingin kundi sa screen at sa kaibigan ko.

Lumapit ako at binukasan ang pintuan. "Bakit hindi mo man lang ako tinawagan babae?" si Sab na agad din naman'g dumeretso sa kitchen upang ilagay kung ano man ang dala dala niya. Siya lang naman pala ang dadating, akala ko kung sino nang mahalagang tao? well, wala naman akong inaasahang mahalagang taong dadalaw sakin, except my family.

O, si Sabby lang. Sa ilalim ng kobre ng lamesa naming kinakainan, may ibang nangyayari sa ilalim nito. Ramdam ko at nakita ko ang mga kamay ni Fier na nasa hita ni Sab. Hinihimas ito doon sa parteng iyon na ikinangisi ng huli. Litaw na litaw ang kaputian ng kanyang kutis sa suot niyang hapit na itim na pencil skirt na hanggang kalahati ng kanyang mga hita. Tinernuhan niya ito ng puting sleeveless na pang itaas.

"Ate Sabby!" Agad akong pumasok sa loob upang walang ibang makakita saaming dalawa, pagkapasok namin sa loob ay niyakap agad ako nito ng sobrang higpit. Napayakap nalang din ako sa kaniya dahil doon. "Na miss kita ate Sabby,"

Sagot ko naman na parang timang lang. "Pero, I'm curious! What do you think? Malaki ba talaga ang kanyang cucumber? Kasi sabi ng kasamahan ko sa club na pag ang isang lalaki matangka, maskulado at maraming abs ay maliit ang kanilang hoten..." Ngiwi kong sabi. "Ano ba naman pumapasok sa aking isipan, puro mga kabalbalan. Haist.... nagugutom tuloy ako." bulong ko.

sabi niya sakin. Hindi naman ako tumutol, asawa ko si Sebastian at wala na akong dapat pang pagtaguan , kaya naman wala na akong katatakutan kung sakaling may makakita man sakin. Habang kami ay nasa byahe, panay ang halik ni Sebastian sa aking kamay, hindi niya ito binibitiwan. Nang makarating kami sa bagong bahay na tinutuluyan ni Sebastian ay natuwa ako. Pagpasok mo sa loob ay kagaya pa rin ito ng dati na maaliwalas at earth tone color pa din ang kanyang motif. Puti, Brown, Gray at Black lang ang mga gamit na makikita mo sa loob. Hindi pa man tuluyang nakakaikot ang aking mata ay bigla naman akong hinila ni Sebastian sa isang kwarto. Nagulat ako ng makita ko ang laman ng silid na iyon. Pin

--- --- --- --- Lumapit ako sa gitna ng silid. --- --- Sa harap ng simbolo. --- --- --- Sa harap ng kasunduang kumontrol sa napakaraming buhay. --- --- --- At inilagay ko ang kamay ko roon. --- --- --- Biglang lumiwanag ang buong lugar. --- --- --- Mga alaala. --- --- --- Mga mukha. --- --- --- Mga pangako. --- --- --- Lahat bumalik nang sabay-sabay.