Sad Poetry For Love の小説・ストーリー

"Kaya pinaparamdam ko na lang sa'yo. Pero mukhang hindi pa din iyon effective." Lumamlam ang kaniyang mga mata. "Liligawan na lang kita." "Bakit, marunong ka ba?" "Hindi pero puwede ko namang matutunan iyon. Basta para sa babaeng mahal ko." Ngumuso ako. "I love you, Xandria. Noon pa lang gustong-gusto na kitang pakasalan. Hindi iyon nagbago. Ikaw lang ang gusto kong maging asawa at maging ina ng mga anak ko."

halata ang sakit at iritasyon sa boses nito. Fck. Paano ko ba sasabihin dito na sobra ko itong mahal? At hindi iyon nakakabuti para sa aming dalawa? Na sa halip na maging masaya kami ay kabaligtaran no'n ang nangyayari? How I wanted to be him. How I wanted to heal him. Hindi nito alam kung gaano ang kagustuhan kong gawin ang mga bagay na 'yon para rito. But my love for him is like a poison; it keeps on making me feel vulnerable and weak. It keeps on hurting us both. Instead of making me feel alive, it keeps on killing me and burning me down to the core.

BROKEN LOVE C7 3RD POV “Hindi totoo ‘yang sinasabi nito, anak nila ako at alam kung mahal nila ako. Naintindihan ko naman kung mas pipiliin nila si Sofia, dahil bata pa siya at ako ang nakakatanda, kaya dapat ako ang magsakripisyo.” Sagot niya habang pinunasan ang kanyang mga luha. “Pero grabe naman sila, bakit nakayanan nila na tiisin ka?” Napatingin siya sa kasama niya, dahil sa sinabi nito.

Pagkatapos ng banal na liturhiya ay isinunod agad ang sagradong sakramento ng matrimonya. "I was wrong thinking that forever is impossible. Because every minute I spent with you could never equal even ten thousand forever that this life can offer. You melted this heart and make it bleed in so much love that I don't know how to live my life anymore without you in it. I love you so much, Julie Martinez Andromida. Not even death can separate you from me."

Pero kami, ni minsan ay hindi kami naging masaya. I am still in love with Storm. Isa rin 'yon sa mga dahilan kung bakit hindi ako nakipag-divorce sa kanya kahit na wala na si lolo. I know that I am really selfish and that selfishness is the reason why my heart is filled with sadness now. Hindi nagbago ang pagmamahal ko kay Storm. I tried to unlove him but I just can't. Everyday, my feelings for him are growing and growing. Kaya nga tinatangap ko ang sakit na ito. Hindi pa rin ako nakikipaghiwalay sa kanya kahit masakit na. Para naman kahit sa papel lang ay akin sya.

tumambad sa mata ko ang ahas dito na nakasaludo na. Ngumiti ito saka puwesto sa gitna ko. Love basang basa kana sabay pasok nito. napapikit ako sa sakit dahil mahapdi pa talaga pero mabilis naman akung nakapag adjust. aaahhhhh Love ang sikip mo talaga ang sarap mo Love saad nito habang umuulos ng malakas.. Aaahhhh yeah Love cge pa sagad mupa please saad ko na parang wala sa sarili.

Ngunit sadyang mahirap maging masaya sa mundo, lalo na kung minsan kanang nasugatan. Ang sugat ng nakaraan ay dala-dala ko pa rin sapagkat ang sugat na iyon ay ang unang sugat na aking natamo, sugat na naging simula ng lahat. Hanggang ngayon, hindi ko pa siya napapatawad at sa tingin ko’y hindi ko siya mapapatawad lalo na ngayong wala na ang batang iniwan niya sa akin.

Ang init ng kaniyang bisig, ang lamig ng kaniyang boses at ang pakiramdam ng yakap niya. Kung maaari lang na pahintuin ang orasan at magpanggap na ayos lang ang lahat. But life isn't like that. Life won't stop for you when you're happy or inlove, even more when you're sad or suffering. Kailangan ikaw lagi ang sasabay. Ikaw lagi ang lalaban. I'm sorry love, if fighting means giving you up. "I love you babe so bad..." halos bulong na lang ang huling liriko. Tiningala ko siya. Pinagmasdan ko ang bawat sulok ng mukhang niyang nababalot sa anino ng madilim na silid.

Ang unfair ng mundo. Biglang hinawakan ni Syren ang kamay ko dahilan upang lingunin ko siya. “It’s okay to cry… It’s okay to be sad, it’s okay to feel unloved, it’s okay to have a broken heart. Because if you don’t feel all that sadness, loneliness, girl, you’ll never know what real love means.” Syren sincerely remarks.

"Sometimes, you have to endure tragedy before you ever glimpse a happy ending in that so-called love story. Your heart must be bruised, broken—driven to the edge of madness—before you can even hope to feel what happiness truly means." "What a sh*tty advice," pambabara niya. Padaskol n'yang nilapag ang baso sa lamesita at tumayo. "Unitil ang pagpunta mo rito. Imbes na kalimutan ko ang love-love na iyan lalo pa akong kinakain ng galit. Lintik na Elara! Bakit niya ako iniwan!"