Salapi Meaning Novels & Stories

mabilis at nauutal niyang wika, nanginginig ang kamay na inilabas ang supot ng salapi. Tumawa ako, naaasar. "Hangal, hindi ko na kailangan ang salapi dahil okupado na ang silid na dapat ay babayaran ko gamit iyan," tiim bagang kong wika. Mas inilapit sa leeg niya ang patalim. "At dahil iyon sa iyo. Ang kabayarang hihingin ko sa ginawa mo ang buhay mo," seryoso kong wika dahilan upang lalo siyang matakot.

Umawang ang labi ko at hinampas ang tyan niya. "Siraulo, hindi kita gagahasain." Inis na sabi ko. "What? Siraulo who? Did you just curse again?" Natawa ako sa inasta niya dahil napaderetso siya ng upo. "It's not a curse, damaged head ang tawag don." Paglilinaw ko. "It's just the same." Nakangiwi niyang sabi. "It is not." "It is Saji Argelia." Mariing sabi niya kaya ngumisi ako.

biglang wika ni Apollo. Tumingin naman ako sakaniya ng nagtataka. " Don't you worry walang seafood Yun" wika naman Niya sakin. Ngumiti Naman ako sakaniya tiyaka tumango. Maya Maya pa ay agad namang bumalik si Aling sitang na may dala dalang mga pagkain. Nakatingin lang ako sa mga hinahain Niya nakakatakam tingnan Ang mga sinserve Niya.

Pero kidding aside, para sa akin kasi ay mas nagiging firm at hindi prone sa masyadong pagkadurog ang pasta kapag naisangag muna ito bago mapakuluan. So… sa dinami-dami na ng mga sinabi ko tungkol sa “sopas” ay malamang na alam niyo na by now kung anong lulutuin kong almusal para sa amin ni SJ. Because yeah, sopas nga. Sinangag sana at fried viands. Anyway, kung hindi niyo naitatanong at kung hindi niyo alam, “viand” means “ulam” sa Tagalog. So, stop using “dish” and “recipe” to describe or utter “ulam”. Okie? Friendly reminder lang naman.

Dahil kung hindi ay bakit animo may sariling buhay ito? "Hindi mo mababasag ang salamin na 'to at kahit pa sunugin mo ang buong mansion ay mananatiling buo ito," paliwanag ni Leonides. "Dugo ko ang bumuhay sa salamin, Cecily at habang naririto ako sa mundo ng salamin na 'to ay mananatili ring buhay ang salamin. Saka lamang mababasag ito kung maglalaho ako sa mundong ito."

pasasalamat niya sa lalaki. “Nice to meet you Mr.Salvador,” itinaas lang nito ang wine na hawak bilang pagbati. “Hindi ko akalain na makikita ko dito ang famous na si Ms.Sacrlet. I’ve heard na naging interesado ka sa lupa? Why is that,” nakangiti nitong sabi ngunit ramdam ni Stella ang kapahamakan sa ngiti na iyon.

“Mr. Suarez, ipinakilala mo ako sa isang napakayamang tao!” Hindi pa man nakakasagot si Suarez, mabilis nang dugtong niya, “’Yung Tolentinong 'yon, ilalagay niya ang buong animnapung milyong salapi sa pamilihan ng sapi. Sa palagay mo ba, hindi siya naliliwanagan?” “Hindi siya mangmang,” mariing wika ni Suarez, malamig ngunit buo ang tinig. “Hindi mo batid kung gaano kasinsin ang kaniyang isip.”

“Mapapasaiyo lamang ang kompanya kapag tinupad mo ang aking kahilingan, hijo. Magpakasal ka na at bigyan mo ako ng apo.” Paulit-ulit ang mga salitang 'yon sa isipan ni Franco Salerno, ang CEO ng Salerno Food and Beverage Corporation na isang leading company sa buong Pilipinas.

At sa ilang sandaling pagtawa ng punong dilim, natigil rin ito at nang tumigil ay isang salita ang kanyang biglang isinigaw ng malakas. "Vamos!" ang salitang kanyang isinigaw. Ito ay salitang Latino na ibig sabihin ay lusob. Dahil dito, hinigpitan na ng lahat ang paghahanda sa anumang tatambad na paglusob matapos masabi iyon ni Gustavo. Lahat nakamatyag at nakiramdam sa anumang dumadating na paglusob. Inaalam namin ang mga kaaway na tanto naming paparating na matapos matanggap ang isang salita mula sa kanilang hari.

ani Calvin, alanganin. Ngumiti si Ralph, diskumpyado. “H’wag ka nang mag-maang-maangan pa, Mr. Sarmiento. You took the credit that was supposed to be mine. Too bad that I was immediately taken to the States after protecting Elize from the accident where I got this scar. And while I was suffering abroad, half dead and half alive, you are earning praises here in my place. Bakit, nahirapan ka bang tanggihan ang tawag ng salapi? The Monteverdes may not be as rich as I am but they could provide you well enough to last you a lifetime.”