San-x Novels & Stories

Nagulat si Sanchez kaya hindi niya naiwasang mautal, “A-Ano?! Paano-” Bago pa man niya makumpleto ang kanyang pangungusap, biglang naramdaman ni Sanchez na pinipisil ang kanyang noo...! Ilang sandali pa ay naramdaman niyang ilang daang insekto ang nangangagat sa kanyang utak, at ang masaklap pa, hindi na niya magamit ang kanyang kapangyarihan! Matapos sumuka ng dugo, si Sanchez ay naudyukan na sumigaw, “A-ang ulo ko…! Ito…! Parang sasabog na ito…!”

Nakatingin pa rin ako sa kwarto niya kahit pa naisara na niya yun. Akala ko madali lang intindihin ang mga babae pero mukhang iba si Sanya sa kanila. Masyado siyang matapang, mataray, suplada, siga at lahat na yata ng negative na ugali na pwede mong makita sa isang babae at lalaki ay nasa kanya. Yung tipong pagbinigyan mo ng bulaklak ihahambalos pa yun sayo, hindi ako nage-example dahil totoo yun, nakita ko dati may nagbigay ng bulaklak dun sa kaibigan niyang si Alexa at inihambalos ba naman dun sa lalaki, normal ba yun?

His murderous look enough to threaten Sasha. But Sasha is the daughter of Jasmine Debrah. Ang may-ari ng number 1 skin care product in Asia. No one can scare her anymore after she overcome her nightmare. Kaya hindi siya natakot kay Juancho. In fact, sinimangutan niya ito. Gladly, dumating naman si Leon. "Pan?" gulat na sabi nito. "Kuyaaaa." Sumbong ni Sasha. "Ayaw niya ipahiram si Pan." Sabay turo kay Juancho.

Ang pananaw ni Dexter Sanchez ay hindi maihahambing kay Ash Sanchez, at masuwerte rin siyang nakita ang banal na kastanyas minsan, kaya nang makita niya ang banal na kastanyas sa unang pagkakataon, sigurado siyang ito ay tunay. "Hindi kapansin-pansin? Alam mo ba kung gaano karaming mga malakas na tao ang nagbigay ng kanilang buhay para dito? Kahit na siya ay isang powerhouse sa Extreme Master Realm, umaasa siyang makakuha nito, upang maapektuhan ang tunay na God Realm. Sabi ni Dexter Sanchez na may nakasisilaw na mukha.

Horror movie sana ang huli kong papanoorin pero natakot ako kaya nag-comedy ako. Napabangon ako mula sa kinauupuan ko at bumalik sa aking ulirat nang mag-ring ang phone ko na nasa mesa. Kinamot ko ng mariin ang ulo ko. Ano ba 'yan! Kung kailan pailalim na 'yung tulog ng tao. Kakaltukan ko kung sinong tumawag eh. Sasha Calling… Ay si Sasha pala. Mabilis kong sinagot iyon at nagpakawala ng hikab.

Sa kaibuturan ng puso ko, nadarama ko ang matinding pangamba na baka umatake na naman ang kanyang sakit sa puso dahil sa matinding sindak. Sumabog ang pintuan sa kusina. Isang marahas na kalabog ang umalingawngaw, kasunod ng mabibigat at walang kaayusang hakbang. Lumabas mula sa dilim ng eskinita si Brix Sanchez. Nawala na ang dating malinis, pormal, at respetadong imahe ng isang tagapagmana ng Sanchez Development. Gulo-gulo ang kanyang buhok, marumi at may bakas ng dugo ang kanyang mamahaling polo, at ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa matinding galit, takot, at pagkabigo.

Napukaw ang buong atensyon niya kay Twix. "S-Sino?" Ngumisi si Twix at prenteng naka dekwatrong upo. Sino ang tinutukoy nito? Pagak na natawa si Twix. "It's really quite interesting. Nalaman ko rin ang tungkol sa pagkamatay ng biological father mo, Antonio Sandoval ay hindi aksidente. Tricky but I did my best digging in and to make things up and down." Nakaangat ang gilid ng labi nito.

sambit ni Shantal. Sumama naman lalo ang tingin ni Sasha. "You will pay for this!" Sigaw ni Sasha habang nakatingin kay Shantal. Mabilis namang lumapit si Hexy sa kaniya at binigyan ito ng malakas na sampal. "Ikaw pa ang mayabang? Normal na ba talaga sa'yo ang mang-agaw? Bakit? May lahi ka bang snatcher?" Napalunok naman si Maverick habang nakikita si Hexy kung gaano ito katapang.

Handel na kilala nila? Tumalikod si Alexander, iniangat ang dalawang kamay at ipinatong sa lamesa habang mukhang relaxed ang ekspresyon nito. "Dahil naglabas na ng anunsyo ang Sanbuelgo Group, sumali na rin tayo sa saya." "Huh?" Tuluyang naguluhan si Diego, ang assistant. Pero kinuha na ni Alexander ang kanyang cellphone at nag-log in sa Weibo.

Luna’s POV Tahimik ang buong opisina. Sobrang tahimik na ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong paghinga — mabilis, mababaw, takot. Nakatayo si Alex ilang hakbang lang mula sa akin. Ako, nakaupo pa rin sa couch, parang hindi na kayang tumayo. Hindi ko alam kung gaano na kami katagal sa ganitong posisyon. Ilang segundo? Ilang minuto? Parang huminto ang oras sa pagitan naming dalawa.