Sanaysay Tungkol Sa Aking Pamilya Novels & Stories

When the rogues kidnapped me, my father, my brother, and my fiancé wouldn't even give three hundred dollars as ransom. Yet they threw tens of millions dollars at my adopted sister's birthday celebration while I was butchered by rogues who never got their payment. The adoptive sister’s parents died saving me, and after my family took her in, she became the center of attention—and the most important person—in our home. But when they got my death finally, they all fell into deep sorrow.

Yung iba sa kanila ay naghahanap lang ng tsismis na maikakalat nila tungkol sa pamilya namin. Naaamoy ko kung sino sa kanila ang totoo at hindi. Wala akong dapat ipag-alala. Kaya kong protektahan ang pamilya ko mula sa mga taong mapanakit at mapanamantala. Mukhang maayos naman ang restaurant kaya nag-decide na akong umuwi. ~ 🖊 author_mj

Mom froze and gently patted my shoulder. "What nonsense are you talking about? How could you not need them? Sure, Jonathan is wealthy, but you can't look down on the Lane family's assets!" I stared at my anxious parents in a daze. Never in my life had they shown me such concern. Just because my birth had taken time and caused Adriana to be born weak, I owed her my entire life. During our birthdays when we were still kids, Mom and Dad would surround her in the middle, singing her a birthday song. Only after they put her to sleep would they remember to wish me a happy birthday.

Masaya at payapa ang pamilya nila, pero hindi pa rin maiiwasan ang mga problema, lalo na sa pinansiyal na aspeto. Hindi madali para kay Baron na buhayin nang mag-isa ang pamilya lalo na't namayapa na ang kanyang ama. Mas naging mahirap pa ngayon dahil dalawa na ang kapatid niyang nasa kolehiyo, at sa susunod na taon ay papasok na rin sa unibersidad ang ikaapat niyang kapatid. Gusto niya ring ipagamot ang ina na nangangailangan ng operasyon sa baga nito. Kailangan niya ring bayaran ang mga utang nila na bunga ng pagpapa-ospital at pagpapalibing sa tatay niya, pati na ang patung-patong na interes na kakabit nito.

Kumita mag-isa. Pinipilit ko ang sarili kong gawin ang mga 'yon ng mag-isa. Hangga't kaya kong hindi sila pakilusin, ako lang talaga ang kikilos. Ayokong malayo sila sa akin at matulad sa mga magulang ko. Sila nalang ang pamilya ko. Sighs. This will going to be a long, long journey. ----

Yung gabing 'yon ang isa sa pinaka memorable na gabi ng buhay ko dito sa lupa. Idagdag mo pa ang masayang araw na nakilala ko ang pamilya mo. Nagkataon pa talaga na birthday mo. Patawarin mo ako kasi bago ka pa man makababa nung araw na 'yon ay naikwento ko na sa kanila ang mangyayari. Na hindi na rin ako magtatagal. Alam kong sobrang nahirapan sila na mag-panggap na masaya knowing na masasaktan ka din after. Pero isang mataas na pagdakila ang ibinibigay ko sa magulang mo dahil sa pag-payag nila.

Lumuluhang pahayag nito na sinundan pa ng pag singhot. "Ssshhh... ako nga ang dapat na magpasalamat sa'yo eh, dahil simula no'ng araw na nakilala kita pati na rin ang kapatid mo, pakiramdam ko ay nagkaroon ulit ako ng panibagong kapamilya. Dahil kagaya mo ay ulila na rin kami ni Molly. Oo nga't may limpak-limpak akong salapi, pero hindi 'yon sapat na batayan upang mahanap ko ang totoong kahulugan ng kasiyahan." Bigla akong nakaramdam ng kaginhawahan saaking dibdib matapos kung sabihin 'yon sa kanya.

Paulit-ulit na sabi ko na lamang sa kanya. Ang akala ko ay hindi na ako makakaalala pa ng tungkol doon ngayong nandito na ako, ngunit hindi ko mapigilan. Dahil bawat gabing naiisip ko ang probinsya, ang bahay na aking iniwan doon ay naaalala ko sila. Bumabalik ako sa noon na nagbibigay sakit sa aking puso. Sa mga alaalang kasama ko ang aking mga magulang. Mga panahong buo pa ang pamilya ko. Mga araw at gabi na lagi ko silang nakakasama. Lahat iyon.

I recounted the tale of a small countryside town, the struggles my family faced, and the sacrifices they made to give me a chance at a better life. As I spoke, memories flooded back, images from my childhood blending with the present. I shared the story of my father, William, a hardworking and loving man who had fallen ill, burdened by financial strain and the weight of responsibility. I described the sacrifices I had made to support him, working multiple jobs and putting my dreams on hold to ensure his well-being.

Soon after, Noah was fired. Family was very important to the owner of the company he worked for. I did not do much. All I did was collapse on the ground with a sign over my head as I howled and sobbed during a time when most people were moving through the area. The moment someone stepped out of the office, I'd start howling about how Noah disliked his own mother and protected his jerk of a father and his homewrecker of a lover. Then, I spoke of how he abandoned his young daughter in order to enjoy a carefree life.