Sancho Panza And Don Quixote 소설 & 이야기

Tumigil ito sa paglalakad nang masalubong ang Doña at mahinang sinambit ang mga salitang nakapagpatigil din sa Doña, “Buhay at ang pangalan ng mga Esperanza ang nakasalalay dito. Nawa’y maging m,atalino ang inyong pagpapasya ni don Gonzalo, doña Vivian. Magandang gabi.” Mistulang napako sa kinatatayuan ang Doña hanggang sa tuluyang makaalis sa mansiyon ang Ginoong iyon. Napapahilamos sa kan'yang mukha ang Don at padabog na tumayo mula sa kan'yang upuang yari sa mahogany. “Ano iyon, Gonzalo? Ano ang laman ng mga papel na iyon?” tanong ni doña Vivian. “Mga patunay, at kasangkapang magdidiin sa mga Villamarquez.”

"Ang nangyari ay nangyari. Wala na tayong magagawa," Bago ang pagbasa sa sentencia ni Don Condrado, kinagabihan pagkatapos ang inquision, pinuntahan ni Julian ang tiyuhin niyang si Hen. Pedro de Pascua, ang alguacil mayor. Humingi siya ng tulong dito para kay Don Condrado ngunit nanindigan ang kanyang tiyuhin sa sinumpaang tungkulin nito na hindi kailanman tataliwas sa anumang nakikita niyang tama at nararapat. Sinabi pa nito na inilabas niya ang sarili sa kaso at hinayaan niyang ang unang inquisidor at ang unang juez ang magpasya sa magiging hatol upang hindi mabahiran ang takbo ng kaso ni Don Condrado. At iyon nga ang nangyari, kaparusahang kamatayan ang naging pasya ng mga ito.