Novel & Cerita Sarcastic Quotes About Ungrateful People

Unti-unti niyang inangat ang tingin at nagsalita gamit ang basag na boses. “I'm not fine. I'm just so tired. I'm tired of being laughed at because my ex-boyfriend is gay. I'm tired of my job because of these clients who act like I'm just their mere servant and belittle me. I'm tired of doing all these extra work just to earn money. And I know I'm doing all these things for my family. But sometimes. Sometimes I'm just so fucking tired.” Humahangos na siya matapos sabihin ang mga hinanakit niyang iyon. First time niya yatang makapagpalabas ng nararamdaman.

Sarkastiko long komento at humalukipkip. "Well, that's nice. At least I know it's working...somehow." Tinanggal niya ang suot na salamin at nilapag ang laptop sa coffee table sa harapan namin. "As I was saying, I am not trying to be but if someone knows how badly gossips can affect your life then that's me. It's not good for you if you let them dictate your identity as a person. I know that from experience and still navigating. I am not perfect."

Sarcastic niyang sabi at natawa. "Alam mo first time ko kanina na hindi pansinin." Then she pouted. "Kaya alam kong, your not like those other people that looks like a bitch." She said. I just reply her with my poker face at muling pinikit ang mga mata ko. "So, I say to myself you're going to be my friend." She said, taas noo pa talaga. "Tss... you're just wasting your time." I said.

Tinignan ko ‘yon habang malalim na ang kunot ng noo sa kaniya ngayon. “Oh, away from someone annoying like you, I don’t have time to think about your pleasing attitude,” I sarcastically said. Inalis ko ang kamay niya sa akin. Kahit na mas malaki at sakop na sakop ng kamay niya ang aking palapulsuhan ay naging madali lang ‘yon sa akin, kung malakas siya’y ganoon din ako.

Basta ang alam ko ay ang suwerte ko. Napakasuwerte ko sa mga taong nakapaligid at nagmamahal sa akin, pero ang tanga ko para hindi makita na sobra ring nasasaktan ang mga ito kapag nasasaktan ako. Napaka-ungrateful bitch ko para hindi makita ang malasakit at pagmamahal na inuukol ng mga ito sa akin. Kailangan pa yatang mauntog nang malakas ang ulo ko. Baka sakaling magising na ako at hindi na mabulag pa sa mga bagay na dapat kong makita, iniingatan at pinapahalagahan nang d

Sabi kasi ni Lola, hintayin ko raw siya. Hindi naman ako makapalag. “Baka pangit ako diyan sa gawa mo, ha,” sita niya. Umismid lang ako. “Kung pangit man, iyon ay dahil pangit ka talaga.” “Ano? Mukha na naman akong unggoy.” “Hindi na,” nakangisi kong sambit ko. Tumaas ang kilay niya, “Ma-o-o-offend kasi sila kung ikukumpara sa’yo.” I let out sarcastically, and his mouth dropped.

He looked at me wordlessly before letting out a quiet chuckle. "Why do you keep loving and trusting people just because they showed you kindness?" "It's not called loyalty." "It's stupidity." Tiningnan ko siya nang diretso. Hindi ko na hahayaang may humusga pa sa akin. Alam ko ang ipinaglalaban ko. Hindi ko kasalanan kung bakit ako ganito. "I'm just... grateful." "Grateful?" "Isn't that just foolishness?" "You gave the money to their business instead of using it to save your mom."

Napakunot naman ang noo nito saka napasimangot na parang hindi nagugustuhan ang narinig. "Hep hep! Yan ang huwag na huwag mong gagawin okay? Anong akala mo sayo charity? Hindi kita jinowa para gawing piggy bank ano. Tsaaka never in my life na umasa sa iba dahil sanay naman akong magtrabaho. Malakas na malakas pa ako kaya hindi pwedeng basta na lamang ako tumanggap ng libre." Palatak nito.

Habang may babaeng nakamasid sa kanila, nakangisi ng may kahulugan. “You are ungrateful, b*tch.”

sarcastic niyang sinabi. Bahagya akong tumawa ng sarcastic din. I raised a brow at her. “Bakit naman ako hindi mag e-enjoy? Lucian made sure I was enjoying…” makahulugan kong sinabi. She laughed at that. “Kaya lang, palaging tinatawag ng mga Tito niya. Nag e-enjoy ka din kapag mag-isa ka?” I gritted my teeth. Hindi ko lang ipinahalata. Obviously I'm not! Kaya nga naiinis ako!