Novel & Cerita Sarcastic Quotes About Ungrateful People

I commented. "There's nothing good in me, luv," he replied. Oo nga pala. Walang mabuti sa kaniya dahil masama siyang tao. "Thank you for reminding me," I told him with my sarcastic tone. Ngumisi muna siya bago sinabing, "Oh, luv. You're always welcome." He's good at teasing, alright! Nakakainis lang dahil palagi niya akong pinupuntahan dito sa kwarto ko para asarin ako o 'di kaya'y kausapin ako nang kung ano-ano gaya ng ano ang ginawa ko buong araw o anong kinain ko. He's weird and you know, cute but I still hate him.

“Ang sinasabi ko lang kung galit ka sa akin huwag mong idamay ang tao dahil hindi niya naman ginusto na magkasakit siya.” Tumawa naman ito ng pagak. “Hindi ko naman siya dinadamay, ikaw ang nagpasok ng pangalan niya sa usapan pero bakit parang kasalanan ko pa?” “Because you are being sarcastic!” inis na turan ko. “Am I?” “Stop bitching around Agatha will you? Hindi na nakakatuwa ‘yang ugali mo.” saad ko. “Hindi ko din naman hinihiling na matuwa ka, kung ganito ang ugali ko ay wala ka ng pakialam do’n.”

“Baka hindi mo man lang ma-realize! Kung hindi ka namin binenta, hindi mo matatamo ang ganitong karangyaan sa buhay. Wala man lang bang ‘thank you’ diyan?” Lumapit pa ito, tila nananadya, “Wala man lang bang, ‘kung hindi dahil sa inyo, hindi magiging maganda ang buhay ko’?” panggagaya nito, puno ng panlalait ang tono. “Aba’t talagang napaka-ungrateful mo—” Hindi na siya nakatiis.

sarkastikong sambit niya. Napalunok naman ako saka dahan-dahan na yumuko dahil sa insultong narinig. “The f*ck, the most stupid person is indeed you,” malamig na sambit niya saka tuloy-tuloy na umalis doon na tila nawalan ng gana dahil sa akin. Napatingin na lang ako sa kamay kong dumudugo. This should be painful. Pero mas nasasaktan pa ako sa mga salitang binitawan ni Sir Armiel.

I want to roll my eyes at him endlessly, if that's even possible. "Wow! THANK YOU ha. Kasi binantayan mo ako. Ako naman kasi eh, panay paulan makabili lang ng pinaglilihian ko. Kaya thank you talaga kasi dahil sayo magaling na ako!" sarcastic na pagkasabi ko at saka ko sya inirapan.

I said, making him even angrier. “Anong gusto mong ipamukha sa akin? Na mas umaayon sa’yo ang lahat at mahal ka ng babaeng gusto mo din? Ako na jerk at hardheaded kaya hindi ako magawang mahalin ng mga babaeng mahal ko? Yes, you are the best at everything, while I am the second option and still looking for happiness and love!” he sarcastically laughed. Napahilamos ako sa mukha nang dahil sa inis sa gagong ‘to.

Sa lahat-lahat ng aking nagawa. I’m sorry for the times I ignored you. It’s been awhile, hasn’t it? I’m sorry for only talking to you when I need help. I am sorry I am not more grateful for your gifts. It seems all I can see is what I am lacking. I am sorry for not giving you thanks every day. Sure, some days are hard. Some days I feel like there is no light. But I have a roof over my head, a family that loves me, and food on my table. I’m so blessed, and I am sorry for not realizing that enough.

" Okay lang iyan teh! hindi ka babagsak sus ikaw pa. Sure ako hindi ka babagsak." "Wow ah! salamat sa pag-motivate grabe ramdam na ramdam ko." "Oh siya iisipin ko na lang na hindi sarcastic ang atake mo ngayon gutom lang iyan tara na nga ililibre na lang kita nakakahiya naman talaga kasi sa'yo." "Ayan! iyan ang isa sa napaka-ganda mong sinabi na nagpagaan ng loob ko." "Yuck! patay gutom ka talaga."

I stated sarcastically. They all started to whisper malicious things. People's nature. Reality check. I gave dad a sweet smile when he keeps giving me looks. As if I freakingly care. "I didn't know that you really have the might to do this kind of thing despite of what happened from the past. The family that you hid for your sake, yet my mom suffered because of you for pete's sake. Are you even a human? And you know what frustrates me right now? Today is my mom death anniversary, but here you are guys celebrating so happily. What a disgusting family. "

I own you for the next sixty one days. "Look at you, after what I did. You're such an ungrateful person," galit kong sabi sa kanya. "Should I thank you enough for kicking out a guy for me?" inis din niyang tanong. "Whatever," I sighed. Nagsisimula nanaman siya. Hindi ba siya napapagod makipagtalo sa akin? "Tutal sinimulan mo na rin lang, kahit naman wala ako sa ganoong sitwasyon eh kayang kaya mo namang-"