Novel & Cerita Sarcastic Quotes About Ungrateful People

"Coming from your mouth yesterday, your acting is not convincing enough. Stop crying without tears, you look like an idiot!" "Grabe ka naman, Madam! Mas masakit pa 'yong sinabi mo kesa sa pagpingot mo, e!" Galit niyang binitawan ang tenga kong namumula na. "Ayus-ayusin mo ang buhay mong paminta ka! Kung ayaw mong sa susunod, hindi lang 'yang talong mo ang puputulin ko, isasama ko pati tenga mo!"

She saw firsthand kung gaano kahirap m*****d sa araw at ulan ang mga ito para sa pamilya at ekonomiya ng bansa, tapos may mga ganitong klase ng tao na hindi man lang naa-appreciate ang mga iyon? "Gaya ng sinabi ko, ate," idiniin pa niya ang huling salita habang malamig na nakatingin dito. Mabuti na lang at nakikisama sa Reagan at hindi umiiyak. "Walang nakakatawa sa mga sinabi mo. Hindi kayo siguro masaya sa buhay niyo kaya pati ang nanahimik na tao ay kinakawawa niyo." Ngumisi siya sa mga ito. "I pity you guys. Dahil mukhang pera lang ang nagpapasaya sa inyo. Too shallow.. too empty.. At least ako, masaya kahit walang pera. How about you? Masaya nga ba talaga kayo? Paano kung nawalan kayo n

konting impormasyon hindi naman masakit, di ba? Sarcastic akong ngumiti sa kanya. "I'm sorry, Tristan. Hindi ako nakatapos ng latin honors." "Naku! Nagulat ako na alam mo ang pangalan ko." "Hindi ako nagulat nang maisip kong isa ka lang weirdo."

I bite my lower lips and let a heavy sigh. "Thank you, thank you for saying yes to Kelly's request I appreciate it" slowly a smirk was form on his lips sinasabi ko na nga ba! Hambog! Pareho silang magkapatid mga hambog tsk. A loud sarcastic laugh filled the room that made me frown in front of him. Nakakainis talaga sya!

"Okay naman naman kung tanggihan mo ako. Hindi mo naman kailangang magpaka-sarcastic pa sa pagsagot mo. At isa pa, okay. Kung ayaw mo nang ginugulo ka, e 'di wag. Sabihin mo. Hindi naman ako yung klase ng tao na namimilit, mabigyan lang ng atensyon mo." Ako yung tipo ng tao na walang isang salita. I mean, hindi ko kayang mangako sa isang tao. Ni hindi ko kayang tuparin lahat ng pangako ko o kaya lahat ng sinasabi ko, kaya minsan ay hindi na ako nangangako o hindi naman kaya ay nagbibitaw ng salita sa ibang tao. Paano ba naman palagi na lang napapako at nababaon sa limot lahat ng pangako ko. Hindi ko alam kung bakit.

“I am just stating the fact-“ Of course, why I am not surprised. Sinampal ako ng sarili kong ina. Ano pa bang gusto nila sakin? Ako na walang ginawa kundi mahalin sila, ipakita na mabait akong anak pero iyong sinasabi nilang mabait ay siyang may malaking sungay at napakasama sakin. Ano bang ginawa ko sa kanila para gawin nila sakin ‘to? “You’re such ungrateful b*tch! We feed you with our money and this is how you’re going to treat us? At sa harap pa ng kaibigan ko? Hindi mo na ako binigyan ng kahihiyan!” sabi ni Mama sakin. Napangiti ako sa kanila at hinawakan ko ang mukha ko.

may diin ang bawat salita na sabi niya at hindi ko napigilan na mapaismid. "If only I had a choice I wouldn't be in this situation," halos pabulong na sabi ko at tumayo siya. "You are an ungrateful child! Do you understand what you just said? Don't act like you don't give a damn!" sigaw niya.

"Seryoso po ako." "Ako ba hindi?" Sarkastiko nitong tanong. "You know what, Nahara, you are such an ungrateful and hypocrite woman. I know you live a miserable life just by looking at you. You are an open book. But instead of thanking and appreciating my efforts in saving you, you are just throwing away the opportunities to live like it's just some random trash out there... Hindi ko alam kung maayos pa ba ang takbo ng utak mo o sadyang tanga ka lang!" Ilang beses siyang napakurap-kurap. "H-hindi mo naiintindihan ang punto ko. Gusto ko lang na iligtas ka bilang pasasalamat ko sa kabaitan mo-"

Mahaba niyang litanya na ikina ngisi ko. "Good!" Nang-aasar kong tugon sa kaniya. "Good! Good ka diyan! Gusto mong igod-god ko 'yang mukha mo sa semento? At tsaka nga pala may bayad 'yon! Wag kang ano! Where's my thank you, Ulap?" She sarcastically said. "Pshh! I don't say thank you if it not free. Sig—" "Ulapp!" Sigaw niya sa kabilang linya kaya inilayo ko sa tenga ko phone ko! Shit na kapatid ‘to, nakalunok ng megaphone!

"Pasalamat ka nga na binantayan kita habang natutulog ka dahil nag-aalala ako na baka bigla ka na namang pasukin ng taong nagtangka sa buhay mo. Ano ang laban mo sa kanya gayong lasing na lasing ka? Pero sa halip na pasalamatan mo ako ay muntik mo pa akong patayin." Bahagya akong natawa sa sinabi niya at napataas ang aking kilay. "Ako? Binantayan mo sa aking pagtulog? Eh mas malalim pa sa balon ang tulog mo kanina. Paano mo ako binantayan?" "Ungrateful," sabi niya sa akin bago nagmamadaling lumabas ng aking silid.