Novel & Cerita Sardonic Grin

Para silang mga litson—pinapainit, pinagpapawisan, at nagpapaikot-ikot para lang marating ang sarap na kahit anong putahe ay walang makakatulad. "Oh," malakas na ungol ni Ludwick. Iniharap niya ang kaniyang mukha sa itaas, ang mga mata'y nakapikit habang pinapanatili ang mabilis na pag-ulos. "Hell! You're so. . .tight, Sadie." Maging si Ludwick ay nahihirapan sa pagsasalita dahil sa paghabol nito ng kaniyang hininga. He was breathing through his mouth, opening it widely so that he could survive from the body-wrecking pleasure.

He has a naughty grin. “ Madudumihan baby. Kunin mo na lang.” he suggested and she snorted. “Style mo bulok! Palagay mo magtitiwala ako sa malibog at mapagsamantala na kagaya mo?! Kahit wala akong malay kung ano- anong kamanyakan ang ginawa mo sa akin! Bakit ako may kisssmark sa itaas ng dibdib ko?! “ she asked angrily. His grin widened habang pinadaan nito ang mga mata sa katawan niya. Kahit nakabalot siya, daig pa niya ang nakahubad dahil sa kislap ng mga mata nito na nag-dark ang kulay.

Naiinis ako na unti-unti akong naaakit ng pag ngise niya. "Grinning is my way of seducing the women I like." Nangunot ang noo niya at napasinghap na para bang may napagtanto. "You're not attracted with the way I grinned? No way....." bulong na lang ang huling dalawang salitang sinabi niya. Natatawa naman ako habang pinagmamasdan ang reaksyon nya, he looks so frustrated just because I am not attracted to his 'famous' grin.

Malinaw ang pahiwatig ng huling bahagi ng kanyang sinabi—ironic at puno ng sarkasmo. Bahagyang nanigas ang manipis na labi ni Harold, at napuno ng lamig ang kanyang mga mata. Ang kanyang gwapong mukha ay tila nagmistulang larawan ng panganib. Pero sa susunod na saglit, bigla itong ngumiti, at tila may bahid ng kasiyahan sa kanyang malamig na tingin. Maging si Santino ay natigilan. Ang dalawang ito... tila may kakaiba talaga.

Nagutom ako sa pa-morning greetings niya sa akin. "Stop grinning like crazy." ganti ko. Kanina ko pa napapansin na para itong baliw na pangiti ngiti kahit wala namang nakakatawa. "You're making fun of me, are you?" he chuckled and shook his head but that naughty smile never left his lips like a freaking idiot.

Sneering, I glared directly at him like a ninja turtle, ready to slash his throat. "Oh, kalma, Maddy kalma, 'Wag mo naman akong bigyan ng dahilan para tabihan ka? Oh, kalma, pwede ka bang umalma?" He peers at me with a smirk. I'm not sure what he's singing about, but he keeps using the nickname that Sariel gave me.

"Why?" "It doesn't suit you, your character. I mean, to put it bluntly, you look like a shark when you smile." I flashed him a small smile. Pinakita ko ang ngiti ko. There's really nothing wrong with his smile, it's just that he doesn't know how to control his facial muscles. When smiling, he really looked like a shark with those strong sets of pearly white teeth as his whole gums also showed. And adding with his blank eyes, the smile he makes looks like a constipated shark, no, more like an evil scheming shark.

Nakakunot ang noo nito pero bakas pa rin ang kasiyahan. "That!" Sagot niya and she gestured a circle motion to point his face. "My face is fine and I am not smiling," sagot nito. "Yeah, you are definitely not smiling but grinning and it's scary. Para kang may binabalak na masama," sagot niya. She shivered just by thinking na may gagawin ito sa kaniya. He just snorted in return at mabilis na kumilos para buhatin siya na para silang bagong kasal.

- Mas lalong nagsalubong ang kilay ko. "Tsk, im not. Tara na! Stop na"- patuloy padin itong tumatawa, hanggang sa makarating kami ng Sushi Bar. Ganyan po siya kasuportib! (Note the sarcasm). Nasa entrada palang maririnig, at makikita mo na ang malakas na tugtugin. Masakit sa matang disco light. Matapang na amoy ng alak at sigarilyo. Iba't ibang mukha ng tao. Palibhasa'y weekend, madaming tao ngayon dito.

As if he didn’t just walk out kanina like some cologne-scented Greek god and kiss me in front of his entire female staff. “Wala, 'no,” sagot ko, sarcastic. “Hindi sila obvious. Lalo na 'pag sinisiko ang isa’t isa sa tuwing dadaan ka.” He grinned. As in that smug, slow, alam-kong-gwapo-ako kind of grin. “Grabe sila. Buti pa ikaw, tahimik lang sa feelings mo.” Nagkibit-balikat ako. “Wala naman akong feelings, Sir.”