Novelas y relatos de Sardonic Grin

I clapped my hands slowly and told him with a straight face. "Siyempre. Ako pa!" He looked so proud. Hindi niya ba alam ang ibig sabihin ng sarcasm? I glared at him. Napansin naman agad niya iyon. "Oh bakit ka nakatingin sa akin ng ganyan? Tuluyang ka na bang na-inlove sa akin? O nag-aalala kang hindi mo makuha ang deal. C'mon, you can do it, right? After all, you are the GREAT Sunny."

Then I let out a bitter laugh. "Iyang mga paganiyan mo..." mahina ngunit may bahid ng pait kong sabi, umiling-iling ako habang may sarkastiko akong ngisi sa labi. "D'yan mo 'ko nakuha, sa mga paganiyan mo, e…" lihim akong suminghap. “Tigilan mo na ‘yan." A humorless smile tugged at my lips as I turned away, closing my eyes for just a second.

sagot ko nang walang preno. Napatawa siya nang mahina, at sa unang pagkakataon, parang totoo ang tawa niya—hindi ang usual na may kasamang sarcasm. Napatigil ako at napatulala ng ilang sandali dahil sa gulat. It's my first time hearing his laugh. "You know," he said, sitting on the edge of my desk, "even though you're annoying, you're kind of amusing too. Like a little soldier who doesn't know how to back down."

He bite his sexy red lips. Whoaahhhhh... Napangiwi ako ng makitang....umangat Yung labi nya dahil sa pag-ngisi nya... Whatttt...... He smirking...it means....his not mad?....hindi sya galit sa sagot ko..... "I really satisfy to your answer" Whattt.. Ano daw.... "A-no!?" Tanong ko.... He chuckled... Wtf....kanina lang hindi mo mabasa to....ngayon nagagawa na nyang tumawa at ngumisi ng ganyan.....

sabay tingin kay Steven. Someone snorted behind him. Probably the drummer. "Tangina mo, Thorne!" reklamo niya. Tumawa lang siya at humarap saakin. Dang! slow-mooo! "Pero bago ka mag-start, ayusin mo muna 'yang sarili mo—you look pale," he said with a smirk that made it hard to tell if he was teasing or testing me. I forced a smile. "Sige po, I'll just, um... set up somewhere na hindi delikado sa wiring."

I smiled bitterly while looking at his back. Claude Moore, napaka-paasa mo. -----

Hindi nakaligtas sa mga mata ng lalaki ang mukha niya after ng tawag. “Why are you grinning?” “Wala ah.” “Hindi ba at sabi mo ay pupunta ka dito para manigarilyo?”

Liam just grinned smugly, clearly pleased with himself, despite the mess he’d created. "Oops. Sorry," he said, voice playful but with that unmistakable smirk that hinted he wasn’t really sorry at all. He loved catching me off guard, and his teasing tone only made the moment more fun. His grin widened as he watched me splash water at him, both of us becoming more caught up in the playful chaos than any fishing success.

Ilang sandali pa ang lumipas at dama kong muli na naman akong nilabasan ngunit kasunod rin nito ang paglabas ng likido mula sa aking lagusan. "Nice squirt…" nakangiting ani ni Soren matapos nitong masimot ang lahat-lahat sa akin. Marahan rin itong gumapang paitaas upang muling magtapat ang aming mga mukha bago niya marahang hinaplos ang gilid ng aking ulo.

suhestiyon niya habang nakatingin sa larawan dahil kahit doon, napakaseryoso pa rin nito. "I smiled there." Hinarap niya ito. "Huh? Naka-smile ka na niyan?" Mahina siyang natawa. "Seriously, Grayson ngiti na ang tawag mo riyan. Ni hindi man lang gumalaw ang mga labi mo. Look, ganito ang ngiti," saka ngumiti siya sa harap nito at bahagyang inilapit ang mukha. Nakahalukipkip na naman si Grayson na parang palaging walang gana sa lahat.