Sariling Multo Novels & Stories

Reklamo ko habang nakapameywang "Calshifew!!" sigaw niya "Taragis naman kasi sabi nang CAL.CI.FER! FEEEEEEEEER!!" "Galit nanaman siya hmm~ bakit kaya lagi siyang galit kapag nakikita ako?" tanong ni bulinggit kay San pedro na nakaupo sa litso at si bulinggit na naka indian sit sa katabing litso "Nasa lahi nila yan" sabi ni san pedro

Mykhang natuwa pa ito nang makita na tanging pagbukas-sara na lang nang labi ang kanyang nagawa. “M-multo—“ Nakulong sa labi niya ang balak na pagsigaw nang lumapat ang mainit nitong labi sa labi niya. Ang kamay niya na nais sumuntok sa dibdib ng multo ay hawak nito nang madiin na tila ayaw pakawalan. Panaginip ba ito?! Paano nagagawa nang multo na humalik? Saka bakit ang init ng labi nito? Bakit ang bango ng hininga nito? B-bakit masarap ang lasa ng halik nito?

Dahan dahan kaming naglalakad, papalapit sa multo. Naririnig parin namin ang pagkaluskos sa isang pinto ng tent namin. Kabado bente na ako, baka anumang oras ay mapaihi na lang ako sa salawal ko. Biglang tumahimik ang paligid. "Nasaan ang multo?" Tanong ni Szarina. "Wala akong makita." Sabi naman ni Marian. "Hoy impaktong multo! Nandito kami. Lumabas ka! Harapin mo kaming animal ka!" Matapang na sigaw ni Aria.

"Eat this. It cures jetlag, broken hearts, and bad days. It’s a French-Filipino secret formula." Tinitigan ko ang mga makukulay na macarons, pagkatapos ay tumingin ako sa kaniyang mukha na punong-puno ng sinseridad at walang bakas ng kahit anong laro. Sa unang pagkakataon sa loob ng ilang linggo at pagkatapos ng lahat ng iyak, ng pusta, at ng sakit na iniwan ni Jeriel ay tunay at totoong ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Sumabog ako sa tawa dahil sa huling hirit niya.

Never. God. Sana maisalba ko 'to, kahit ngayon lang. Sobra akong nap-pressure. Nakatayo si Tirso sa tabi ng screen, nakahalukipkip, naka-itim na long-sleeved shirt at slacks. Walang bahid na pagod ang mukha niya kahit halatang naiinip na. Lahat tahimik. Lahat alerto. Lahat parang takot huminga.

May nakahilera ngang limang malalaking unan. Sobrang kapal. Sobrang taas. Napangiti si Tina habang pinagmamasdan iyon. "Señorito..." "Hmm?" "Parang hindi na po ito border." Napatingin si Rhylle. "Bakit?" "Parang pader na." Napailing ang binata. "Ikaw ang nagsabing lagyan ng maraming unan." "Opo." "Tapos ngayon..."

Marunong akong magsugal, at ang unang panalo ko ngayon ay dahil sa suwerte, at umasa ako sa mga card na nakuha ko para manalo. Sa pagkakataong ito, halatang hindi ganoon kaganda ang kanyang suwerte. Gayunpaman, labis pa rin ang pasasalamat ni Ghianne kay Anthony sa paggawa ng isang bagay para sa kanya, kaya bumulong siya sa tainga ni Anthony: "Boss Anthony, lubos akong nagpapasalamat na matutulungan mo ako, ngunit pagkatapos mawala itong 150,000 sa kanila, ito ay kalokohan." Tie na, wag ka nang maglaro. Sikat na sikat ang foreigner na ito sa ibang bansa at napakagaling sa pagsusugal. Hindi ka pwedeng tumaya laban sa kanya."

Ang sakit sa tenga. Mabilis akong tumalikod at tumungo sa pinto upang lumabas. "Achoouu~! Yucks, baho ni Sir," biro ko sa sarili ko nang maghatsing ako at bumulong-bulong pa. "What did you say?" salita ng isang tao sa likuran ko. May multo? Hala! I-suggest ko ngang ipabless nila 'tong company nila. "Grabe naman multo ha, tinatakot mo kong h*******k ka."

Sarina Ang damuho! Heto ako sa isang bakanteng table sa coffeeshop na pinagbilhan ko ng kape ng manyakol na si Maximus at pinapanood siya at ang babaeng sakang na Midori ang pangalan habang nag-uusap. Nakikita kong manaka naka ang naging pagpahid nito ng kanyang mata na akala mo may luha na invisible yata dahil hindi ko naman nakikita. Porke’t hindi nakikita ang damuhong manyak ay umaarte siya ng ganyan.

sigaw ni Andrei nang mabilis na nagmaneho si Diego. “I need you now, gusto ni Janella ng kulay pulang saging at hindi ko alam kung saan ko mabibili iyon. She only need a fucking one!” sigaw rin pabalik ni Diego. Kumunot ang noo niya nang marinig ang tawa ni Andrei. “Why are you laughing, idiot?” he asked.