Novel & Cerita Save Money Quotes

Nakakainsulto talaga mga tinituring na jokes ng mga mayayaman. “I don’t need anything related to money. I have endless of them. I’m richer than you remember?” She shook her head in disbelief. Ay... masmabuti na pa lang itawa na lang nito kaysa sabihin nang diretso. Masnakakainsulto pala. Parang nanampal lang ng pera eh. “Right...” tanging naisagot ni Xeonne. A snapped her fingers. “There’s one thing that you could do for me.”

"Palaging busy at walang oras manatili sa bahay. Paano, mayaman na lalo pang nagpapayaman, mga sakim sa pera." "Iniingatan niya lang siguro iyong business nila saka syempre, kung hindi mo mas palalaguin ang pera mo, wala rin namang mangyayari. Wala naman sigurong masamang magpayaman nang magpayaman." "Ano ba? Sa akin ka ba kampi o sa mga mayayaman?" Napalunok ako. Iyan na naman siya, nagsasabi lang ako ng opinyon, parang aapoy na naman ang ulo niya.

Mas mainam nga kung kami na mismo ang aayos nito, mas matipid pa. Mabusisi kami pagdating sa paggastos ng pera, ina-aral namin kung ano ang mas kailangang bilhin kesa sa mga gustong bilhin. Sabi nga ni mama, ang pera ay pinaghihirapan, hindi pinupulot. Kailangan maging matalino sa paggastos ng pera. Isa iyon sa mga natutunan ko. "Baka kailangan mo ng tulong diyan, kuya?" prisinta ko. "Ay, huwag na, bunso. Ako na rito, kaya ko naman. Pumasok ka na at magpahinga. May flight ka pa bukas." paalala ni kuya. Hindi na ako nagpumilit pa dahil nakaramdam rin naman ako ng pagod.

Hindi ko siya nakikitang bumili ng kahit anong bagay at pansin ko ang pagiging masinop niya sa pera. “Hindi rin. Ilang taon pa siguro ang aabutin ko para maging financially free,” sagot niya. “Basta bro, yung sinasabi ko sayo. Don't let your money sleep in the bank. Invest it on something good, better invest it on stocks," payo ni Dmitri. “Sige bro, pag-iisipan ko at hihintayin ko ang mga suggestions mo kung saan maganda mag-invest ng pera,” sagot ni Rico habang pinaglalaruan ang kanyang iced coffee.

May tatlong sales lady na nag-assist sa babae at halatang tuwang-tuwa dahil marami ang bibilhin nito. Nahilot na lamang niya ang sintido at naisip kung magkano lahat ang babayaran nito sa dami ng pinamili. “Money should not be wasted, it should be invested.” Saad nito nang makalabas sila ng shoe store dala ang sampung bagong paper bag. Pagkatapos nitong magwaldas ay iyon pa talaga ang sasabihin? “So I'm investing my money to these luxuries.”

Hindi din naman nagtagal ay pumayag na s'yang pumasok pa dina ko sa cafe pero sa tuwing lalabas kami ay s'ya ang sasagot nang lahat. "Hindi ba't parang hindi naman tama 'yon? May kinikita namang akong pera at may ipon" "Kahit na, malaki ang puwede 'kong maging sahod sa trabaho na 'yun, ipunin mo na lang ang pera mo at ako na ang gagastos sa magiging lakad natin" "Iyan din ang sinabi 'ko sayo! Mas mainam talagang ako na ang magbayad ng akin"

ulit kong tanong na parang hindi ko pa rin nauunawaan kung ano ang nangyayari. “Isa pa, lahat ng utang na naiwan ng papa mo ay sa’yo napunta. Hindi mababayaran ‘yon kung basta-basta lang natin iiwan ang pera natin sa bangko. Napakaliit ng interest do’n kaya humanap ako ng paraan kung saan p’wedeng ilagak ang pera natin na tutubo iyon ng malaki,” paliwanag niya. Sinisi pa talaga niya ang mga utang na naiwan sa akin ni papa. Hindi ko naman siya inoobligang tulungan akong magbayad noon. “Look, may ilang buwan na lang at matatapos ang Laiya Project. Kung maging maayos ang total revenue at lumampas iyon ng sampung milyon, sobrang tubong-lugaw na natin! Saang lupalop natin mapupulot basta-basta an

So far, maganda ang services at 'di kamahalan ang singil sa kwarto. Hindi sa cheap ang hanap ko. It's better to save money than to say sorry. 2% lang ng kayamanan ko ang puwede kong galawin. Ay, ta? Magkano lang 'yon? It is necessary for me not to spend my money for worthless things. Mahirap na.

Handang handa ako na panagutan ang bagay na yun. Hindi nyo naitatanong ay may malaking savings na ako sa bangko. Kasi nga ay pinapasagod din ako ni Daddy sa pag ma manage ko ng Mall namin. Kaya naman ang sahod ko doon ay diritso lang sa aking savings account at hindi ko nababawasan yun kahit sintimo man lang. Kaya masasabi ko na kaya ko na siyang buhayin kahit hindi ko gamitin ang pera ng aking mga magulang at kahit na huminto pa ito sa pag tuturo.

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"