Savoring Novels & Stories

“Smart choice, gumamit ng brand na kilala. Pero may alam ka ba talaga sa wine?” “Alam ko na ang wine is just like people,” sagot niya na may pilyong ngiti, lumapit pa lalo kaya ramdam ko ang init ng katawan niya. “The best ones are enjoyed slowly… first, you smell the aroma…” bumaba saglit ang tingin niya sa lips ko “then you take just a little taste, let the flavor spread…” bumaba ang boses niya sa isang bulong, “and only then, you savor each sip, feeling how it warms your body… until the very last moment.”

Savannah Tahimik kaming nag-almusal at tanging mga tunog ng kubyertos ang maririnig. Nakatutok ang mga mata ko sa aking pagkain at hindi ko magawang tumunghay sa kanila. Ngunit ramdam ko ang pagsulyap nila sa akin. Nag-iinit ang aking mukha dahil sa labis na kahihiyan

“Halos kasing sarap na ng sa restaurant.” May bahagyang ngiti sa mga mata ni Sven. “Kung ganun pala ka-satisfied ka,” sabi niya, “...pwede ba akong humingi ng konting reward?” Biglang kinabahan si Nevaeh. “Anong reward?” Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Sven. Ang mga mata niya ay may pilyong kislap habang nakangiti. “Yung regalo ng kaibigan mo,” sabi niya nang may halong biro, “...sayang naman kung hindi gagamitin… right?”

Kaagad akong nagbihis ng oversized black shirt at maluwag na jersey short na siyang madalas kong suot noon. Pagkatapos kong magbihis ay nagpalit na ako ng sapin ng kama ko at punda ng unan dahil gusto kong magpahinga ngayon. Ilang buwan nang hindi napapalitan ang mga punda ko kaya kailan ko nang labhan. Mahirap na baka habang nasa kalagitnaan ako ng pagpapahinga ay sinusurot na pala ako. “Sarap!” bulalas ko at niyakap ang unan ko nang mahigpit.

napaliyad ako ng naramadaman ang kakaibang sarap na sensasyon ang bumalot sa buo kong katawan, ramdam ko ang paglabas ng likido sa aking pagkababa _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Wahhhh! Para akong idinuduyan sa alapaap sa sobrang saya at sarap ng pakiramdam ko. Sobrang nakakabaliw ang pakiramdam na ito! Hindi pa rin nito inaalis ang braso niyang nakayakap sa akin kaya hinayaan ko nalang syempre. Jusko day! Aayaw pa ba ako? Papalag pa ba ako sa nag iisang Vincenzo Villaroman na mahal na mahal ko pa? Natusok na nga nito ang birhen kong lagusan tapos papalagan ko pa ba ang yakap lang? I will just savor the moment.

Bawat ulos ay parang una at ayaw ng sinuman na ito na maging huli. Ramdam niya ang pag-aalab sa loob niya. Parang bawat bahagi niya ay nasusunog at naghahanap ng kaluwagan. Alam niyang malapit na ang kanyang oras. "Oh, baby... Ang sarap mo... Malapit na akong labasan..."

Baka hahakbang ka pa lang, kumikirot na. "Eh anong tawag sa pagiging sensitive ng pang-amoy mo? You are not like that before. Kahit bagong lutong pagkain, ayaw mo dahil mabaho kahit hindi naman. Sobrang weird din ng taste bud mo. Gusto mo ng spaghetti sa mcdo tapos sasabawan mo ng gravy? So gross of you!" "Gross? Talaga? Ang sarap kaya, try mo minsan." "No thanks!"

Hindi naman pala nakakalasing eh di dagdagan na natin. Habang nagpatuloy ako sa pag-inom ay bigla ko na lang naisip si Salvatore. Haist, pati na rin ang matandang spoiled. Hindi ko maintindihan kung bakit ang weird ng taste niya sa babae. Pero hindi ko naman din siya masisisi, dahil kahit na mas matanda iyon sa akin ay aaminin kong napakaganda pa rin niya. Kahit sinong lalaki ay maaakit at maaakit sa kanya lalo na kung sasadyain niyang akitin ang mga ito.

Hindi na muli ako nagsalita at pinagpatuloy ko siya panoorin sa ginagawa niya. Seryoso siya na nagluluto. Habang ako 'di maiwasan na mapangiti habang sinusulyapan yung seryoso niyang mukha. Kasi mas lalo lamang siya nagiging guwapo sa paningin ko, e. Mayamaya'y naamoy ko na yung masarap na aroma. Bumaba ako sa island counter at tiningnan ang luto niya. Nakakatakam naman at ang gwapo pa ang nagluto.