Novel & Cerita Savoring

“Smart choice, gumamit ng brand na kilala. Pero may alam ka ba talaga sa wine?” “Alam ko na ang wine is just like people,” sagot niya na may pilyong ngiti, lumapit pa lalo kaya ramdam ko ang init ng katawan niya. “The best ones are enjoyed slowly… first, you smell the aroma…” bumaba saglit ang tingin niya sa lips ko “then you take just a little taste, let the flavor spread…” bumaba ang boses niya sa isang bulong, “and only then, you savor each sip, feeling how it warms your body… until the very last moment.”

Savannah Tahimik kaming nag-almusal at tanging mga tunog ng kubyertos ang maririnig. Nakatutok ang mga mata ko sa aking pagkain at hindi ko magawang tumunghay sa kanila. Ngunit ramdam ko ang pagsulyap nila sa akin. Nag-iinit ang aking mukha dahil sa labis na kahihiyan

Habol nito ang paghinga at napangiwi ito matapos niyang angkinin ang labi nito. "You taste like a honey.. Nakaka-adik ang katamisan mong taglay. Hindi nakakasawa at sobrang sarap balik-balikan para paulit-ulit na tikman," paos na wika niya at dinilaan ang sariling labi. Nalalasahan pa rin niya ito sa labi niya at 'yon ang nalasahan ni Vanessa dahilan nang pagngiwi nito nang angkinin niya ang labi nito kanina.

“Halos kasing sarap na ng sa restaurant.” May bahagyang ngiti sa mga mata ni Sven. “Kung ganun pala ka-satisfied ka,” sabi niya, “...pwede ba akong humingi ng konting reward?” Biglang kinabahan si Nevaeh. “Anong reward?” Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Sven. Ang mga mata niya ay may pilyong kislap habang nakangiti. “Yung regalo ng kaibigan mo,” sabi niya nang may halong biro, “...sayang naman kung hindi gagamitin… right?”

Kaagad akong nagbihis ng oversized black shirt at maluwag na jersey short na siyang madalas kong suot noon. Pagkatapos kong magbihis ay nagpalit na ako ng sapin ng kama ko at punda ng unan dahil gusto kong magpahinga ngayon. Ilang buwan nang hindi napapalitan ang mga punda ko kaya kailan ko nang labhan. Mahirap na baka habang nasa kalagitnaan ako ng pagpapahinga ay sinusurot na pala ako. “Sarap!” bulalas ko at niyakap ang unan ko nang mahigpit.

napaliyad ako ng naramadaman ang kakaibang sarap na sensasyon ang bumalot sa buo kong katawan, ramdam ko ang paglabas ng likido sa aking pagkababa _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Wahhhh! Para akong idinuduyan sa alapaap sa sobrang saya at sarap ng pakiramdam ko. Sobrang nakakabaliw ang pakiramdam na ito! Hindi pa rin nito inaalis ang braso niyang nakayakap sa akin kaya hinayaan ko nalang syempre. Jusko day! Aayaw pa ba ako? Papalag pa ba ako sa nag iisang Vincenzo Villaroman na mahal na mahal ko pa? Natusok na nga nito ang birhen kong lagusan tapos papalagan ko pa ba ang yakap lang? I will just savor the moment.

Hindi na muli ako nagsalita at pinagpatuloy ko siya panoorin sa ginagawa niya. Seryoso siya na nagluluto. Habang ako 'di maiwasan na mapangiti habang sinusulyapan yung seryoso niyang mukha. Kasi mas lalo lamang siya nagiging guwapo sa paningin ko, e. Mayamaya'y naamoy ko na yung masarap na aroma. Bumaba ako sa island counter at tiningnan ang luto niya. Nakakatakam naman at ang gwapo pa ang nagluto.

He relished in the textures, savored the spices, and allowed himself to be fully present, the cacophony of life outside the eatery's walls fading into the background. With each bite, his energy was replenished, his spirits lifted. The challenges of the day seemed to recede, overshadowed by the immediate satisfaction of the here and now. It was a reminder that even amidst the complexities of his responsibilities, the pursuit of pleasure and sustenance was a worthy endeavor.

- Reeca - Kinahapunan, ay kompleto ang mag-aama sa malaking lamesa. Nahihiya man ako at gusto kong tumanggi makisabay dahil pakiramdam ko ay saling pusa lang ako. Pero ang bawat salita ni Sir Vrikzor ay parang may kapangyarihan kung kaya mabilis akong napasunod. Kung anu ang pwesto namin nung unang beses na kumain ako rito ay ganun muli kami ngayon, siguro sanayan na lang.