Cherishing Novels & Stories

Binitiwan niya ang isang important dialogue na talagang tumatak sa kaibuturan ng utak ko ngayong gabi. "Possession destroys love. Devotion protects it," seryosong pahayag ni Kendiel habang itinuturo ang kaniyang baso sa direksyon ko. "Kapag possessive ka, Jeriel, binabakuran mo ang isang tao dahil sa sarili mong takot na mawala siya. It's selfish. Pero kapag devoted ka, binibigyan mo siya ng kalayaan na lumipad dahil alam mong sa dulo ng araw, ikaw pa rin ang kaniyang uuwian. Devotion means you are willing to suffer just to make sure she thrives."

“I gladly accept this ring and will wear it always as a sign of my love for you. I am grateful to have you as my soulmate. I love you Lessery Clarkson Cruz.” “May we never take this love for granted. We pray that your love will be a shield for Zyrenity Zhykher and Lessery. When joy comes, may they share it together, when sorrow threatens, may they bear it together. In gladness or in tears, in sunshine or in shadows, may they draw ever closer to each other and to you.

I watch her as she gently closes her eyes from pleasure, the sweet red cherry really gushes joy to her. She jumps over and over again, while holding both of her cheeks. "Wowwwwieeeeeeeeeee!! Sobrang tamis, ang jushy at ang yummy!" aniya, absorbing every juice of it, "Ang sarap ng che-ree!" "Now you know kung ano ang lasa ng cherries, now mas maganda na paramihin natin ito," ika ko. "Yes! Sige-sige! Let's goweee!" Pakiramdam ko tuloy na sumasamba na kami sa cherries. We're like kneeling, and praising the cherry tree, glittered by the sun's sparkling light.

I cherish you everyday I will never stop loving you For the rest of my life you are always mine You don't have to think twice because I am yours I will love you always From the depths of my soul you have the control in my heart I've waited so long to say this to you If you're asking if I cherish you nor do I love you this much my answer is always I do "Siguraduhin mo lang para hindi naman masayang ang effort kong pakasalan ka." mataray na tugon ni Harah. Natawa nalang si Shawn sa sinabi nito. In my world that is full of darkness Didn't know where I was going

"tama ka Tina at Saka nandito lang Ako sa tabi nyo Hindi ko kayo pababayaan ni cherish dahil pamilya na Rin Ang Turing ko sa inyo " ngumiti Ako at Hindi maiwasang makaramdam ng saya dahil buong Buhay ko ay Meron akong matalik at totoong kaibigan dahil Hindi nya Ako iniiwan. lagi syang nandyan sa tabi ko at gumagabay palagi saamin ni cherish. para tuloy sya Ang tatay ni cherish dahil lagi nya nalang binibili Ang gusto nito at lagi Rin Silang naglalaro. Hindi ko tuloy maisip na na eespoiled nya na pala Ang anak ko kaya pag andito sya laging may pasalubong si cherish.

Hindi ko siya maintindihan. Unang pag-ibig. Unang halik. Unang karanasan. Buong buwan akong nag-aabang sa kanya. Buong buwan akong parang namatayan. Pakiramdam ko ay isa akong basahan na pagkatapos gamitin at maluma na ay basta na lang itatapon sa kung saan. Buong buwan lang din akong nagmukmok sa kwarto ko. Pero sa isang dulong parte ng puso ko ay umaasa akong biglang bubukas ang pinto ng kwarto ko at susugurin niya ako ng yakap.

Patuloy ako sa pagsasalita. "Ava Fajardo. She is the main inspiration of this project. She is the late CEO of DFVGC. She is very warm when it comes to people, like the intent of the place, we are ensuring that you will be having a very homey feeling when you enter the place." Nawawala ang kaba ko. Tumayo ako ng mas maayos. "There will be varieties of rooms, outdoor activities and child-friendly features in AVA RESORT. As you can see in the site development plan, we promote sustainable and green culture."

Hindi ko alam kung gusto kong lumayo dahil natatakot akong mas mabasa niya pa, o kung gusto kong manatili para marinig pa ang mga sinasabi niya. "If you feel exhausted when you feel that they can't see your worth, know that your value isn't defined by anyone else's view. You deserve to rest and be with people who genuinely see and appreciate you," patuloy niya, at sa bawat salita, parang may biglang gumaan sa loob ko. "People like me," dagdag niya.

Niño was asleep on my chest while I, on the other hand, chose to watch every place and establishment we were passing by. Halos dalawang taon lang naman akong nawala kaya hindi na ako nagulat kung walang ipinagbago ang Costa del Fuego. Matatayog pa rin ang mga puno at napakalinis at maaliwalas ng buong palagid. Kahit nakasara ang lahat ng bintana ng sinasakyan naming SUV ay ramdam ko pa rin ang natural at sariwang hangin ng isla.

Hindi ito nginitian ng malapad, pero sapat na ang simpleng acknowledgement para magpakita na may malasakit siya. “Kamusta ang araw niyo?” tanong ni Charlotte habang inaabot ang bag ni Felicity. “Okay lang,” sagot ni Felicity, ngumiti. “How about you guys?” “Masaya si Chase. Nakakain siya nang madami. At… naglinis ako ng sala kanina. Don’t worry, hindi naman sobra,” nakangiting tugon ni Charlotte. Tahimik lang si Thorin, pero napansin ni Felicity na tumango ito nang marahan, parang tanda ng appreciation. Hindi siya madaldal, pero sa simpleng pagtango, ramdam na ramdam na niya ang sincerity.