Sorpresa Novels & Stories

Guilty talaga ako pero sa isang banda, okay na rin na nalaman ko para kako bukas ay handa ako at maganda talaga ako. ______________________ Kinabukasan, maaga akong ginising ni dos dahil may surpresa daw siya sa akin. "Babe, wake up! I have a surprise for you. I buy you a dress. look!" Too early for a surprise. Kahit antok pa dahil late na nga ako nagising ay pinilit kong bumangon para tignan yung sinasabi niyang binili niyang damit. "Wohoah! Ang ganda!!!! ang ganda!!!" Totoo itong reaksyon ko. Nang makita ko yung sinasabi niyang dress ay talaga namang sobra akong nagandahan. it is a Black dress with glitters na kung susuotin ko ay hindi ito lalagpas sa tuhod. Iniisip ko pa nga kung kailanga

tanong ko na lang. “Safe siya, kaya huwag kang mag-alala. Pero saka na muna natin pag-usapan si Miro. Dito muna tayo sa surpresa ko sa iyo,” sabi niya na lalo kong kinagulat. “Anong surprise?”nakakunot noong tanong ko sa kaniya. “Ilabas ang impostor!” sigaw ni Raya. Napakurap ako. “Ano?”

Napatingin ako sa kanya, "Kara, alam mo ba ang salitang surprise? Surprise nga, di ba?" "Alam ko na surprise 'yun. Ganito, may naiisip kasi ako, eh. What if, ako na mismo ang magdala sa kanya dito tapos ipakanta ko sa kanya ang linya niya without her knowing na recorded pala 'yun," Kara's suggestion, "Once na bumalik sa normal ang boses mo, ikaw naman kumanta sa linya na 'yan. Madali lang naman i-edit 'yan. Ano? Ayos ba plano ko?"

ADVANCE HAPPY NEW YEAR SIOBABIES ❤️❤️ SEE YOU FOR MORE STORIES NEXT YEAR ❤️ MARAMING SALAMAT SA INYONG SUPORTA ❤️ LOVE, SIOBELICIOUS ❤️

Akala ko ‘yung sorpresa ni Kenneth ang huli. Malapit na ako sa may side ng swimming pool ng may napansin akong lalaki na nakatalikod mula roon sa mini stage na may magandang disensyo. Ang disenyong iyon ay ang pinakapaborito kong kulay which is purple. Kung ikukumpara ko, mas maganda ito kaysa sa sorpresa ni Kenneth sa akin. Halatang pinag-isipan ito ng mabuti. Lalo ko pang naramdaman ang moment ng ito sa ugong ng tugtugin. Hindi ko alam pero paborito ko na rin ‘yun. Sa iyong ngiti

Yung iba naman ay parang na-excite pa sa tsismis. Hindi alam ni Soraya ang mararamdaman sa mga sandaling iyon. Disbelief. Denial. Maybe a tiny flicker of hope that this was just one of Jonathan's cruel pranks. Tumingin siya sa tiyan ng babae. Malaki na iyon at sigurado siya na ilang linggo na lang at manganganak na ito. At sa loob niya ay unti-unting gumapang ang takot.

Siguradong magso-surprise iyon na makita ako ngayon dito ng ganito kaaga. Today is our first monthsarry. Yes, monthsarry and I want to surprise him. Alam ko na sa tingin niya wala akong sweetness sa katawan pero ngayon nag-effort akong gumising ng maaga at bumili ng cake para sorpresahin siya. Alam ko na mababaw lang itong ginagawa ko pero wala kasi akong ibang maisip na pwedeng gawin. Basta gusto ko lang na ako ang una niyang makikita sa araw na ito. Hindi ko mapigilang kiligin habang na-iimagine ang magiging reaksyon niya kapag nakita ako.

CHAPTER THREE SUBSOB siya sa pagbabasa ng reports ng may magpop-up na message sa email niya. Nang mapagsino ang sender ay mabilis niya inopen at binasa. Galing kay Red ang mensahe. Red ang pinangalan niya sapagkat hindi niya alam kung sino ito. Lagi kasing red color ang ginagamit nito sa pag-email sa kanya.

EVE Puting kisame agad ang bumungad sa akin pagmulat ko ng mata ko. Tahimik ang paligid, tanging ingay lang na nanggagaling sa aircon ang bumabalot sa kwarto. Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar.

I just stood there shakily wanting to cry pero pinigilan ko. "Hello?.. Yes.. I'm sorry late ako... Yes.. Pupunta na ako... sige... Bye Britanny"sabi ni Sandro at mas lalo akong napaiyak, napasubsob ako sa aking mga kamay. Narinig kong tumawa ng mapait si Sandro at umalis, hindi ko mailarawan kong gano kasakit tong nararamdaman ko ngayon. Habang tumatagal lalo siyang lumalala, makakayanan ko pa kaya?