Say No More Novels & Stories

"NO?" "Yes, Ma. No." "Ano ba talaga, anak? Yes or no?" Sandali namang napaisip si Faith sa balik-tanong ng ina. Saka niya lang napagtanto ang ibig nitong sabihin. "No." "Are you sure?" "Yes, Ma." "Akala ko ba, NO?" "Ma, huwag niyo nga po akong nililito!" asik ni Faith. "Well, I just want to make things clear. So, you decline the proposal of merging our companies."

sabi ko na hindi ito sinusulyapan. "I thought you will beg me again this time." Napahinto ako sa ginagawa ko at nagangat ng tingin ko rito. "Sudden change?" Lumunok ako at bahagyang ngumiti. "Once is enough, if I say na tama na yung ginawa kong pagpapakumbaba sa 'yo. Tama na. Hindi ko na uulitin, lalo pa at may k-kinakasama ka na pala. So, I guess there's no use for me to beg you now. Kasi tama ka rin. Past is past." I cleared my throat. "I really have to go now, may gagawin pa ako sa opisina—"

kinunutan ko ng noo si papa at umiling "No, i won't allow that one, kung papipiliin nyo ako na mamatay dito o makipag sapalaran sa next operation, you know what I'm gonna chose pa. Mamatay sa operation" nag face palm sila at hindi malaman pano gagawin sakin

To: Zayden Hart Thanks for the meal. Biglang sumama ang pakiramdam ko kaya dumiretso na akong umuwi. Also, pwede bang 'wag na tayo magkita o mag-usap pa kung hindi tungkol sa divorce? Let's keep it that way para wala na ring gulo. And lastly, 'wag ka na mag-reply. Tinitigan niyang mabuti ang pangalan ng lalaki. Oras na ba para i-delete ang contact nito? O saka na pagkatapos ng divorce?

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

#**** sIR D2 Pme sa u kay² Isinend ko ang message ko kay sir bago ko patayin ang cellphone ko, pina silent mode ko 'yun para naman hindi na ito makakapag istorbo sa akin. Ang ayaw ko talaga sa lahat is 'yung gagala ako tapos may isang tao na napaka papansin, ayaw ko ng istorbo kapag may pinupuntahan ako, maliban na lang kung anak ko, walang problema sa akin kung sila. Pero kung ama nila ang pag-uusapan, bahala na ang lalaking 'yun.

Kaya lahat ng sasabihin ko at mararamdaman ay reversed. “About us…I-i am so—" Hindi na ito nakapagtapos nang sinadya kong harangin ang susunod pa nitong sasabihin. “Please, stop talking about that. I don’t want to hear anything from you anymore. Enough for your lame excuses and lies.” Wika ko sa nagsusumamo na tinig. “Please…”

Muli pang pakiusap nito. "I said no, go away!" "NO, I CAN'T LEAVE WITHOUT MY SON!" Buo at may katatagan nitong saad. "WTF?" ***** By: LadyGem25

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said

pagpupumilit ko. "Wala na kaming dapat pang pag-usapan. We don't even have relationship to get over with. So If I were you, I'll just shut my mouth and enjoy my life with Aries without mending things with other people's business," malamig pa sa yelong saad niya saka muling bumaling sa laptop nito.