Say No More Mga Nobela at Kwento

he said seriously over the phone. "The answer is still no. Will always be no! Umalis ako noon at hindi ginulo ang buhay mo, you owe me, kaya ngayon, ikaw naman ang umalis at 'wag nang magpakita pa. Alam kong kahit papaano may natitira pa riyang kabutihan sa puso mo, kaya gamitin mo iyon at tigilan mo ako. I want to leave in peace," Magenta answered with the same level of seriousness before she ended the call and turn her back at Malcolm.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

mahinang tugon ni Noime, ngunit hindi siya pinatapos. “Your contract is over!” mariing saad ni Zephyr. “Hindi ko na kailangang tiisin pa ang presensya mong nagpapanggap lang.” Nagulat si Noime. Napaatras siya ng bahagya, pero hindi siya papayag. “Hindi mo ‘ko pwedeng basta-bastang paalisin,” ganti niya. “Anong gusto mo? Gusto mo ng gulo? Gusto mo ng iskandalo?”

Niyakap ko siya nang mahigpit. This time, I don't wanna let him go. Not now, not again. Vote. Comment. Follow.

"Chardon, s-saan ka na naman pupunta? Puwede bang huwag kang na'ng uma–" "And you marigold..... you are fired. You don't have to process or give resignation letter, go back to your province...."

Hihingin mo rin lang naman ang kamay ko, bakit gumastos ka pa nang mahal? "Dahil mahal kita," mahina nitong saad. "Ano?" ''Are you saying yes?'' pag-iwas na tanong nito sa salitang hindi pa nito dapat sabihin. "No." Napakunot-noo si Noel. "No?" ''I mean, may refund ba rito?'' ''Ha?'' ''Mare-refund mo ba ang mga ginastos mo rito?'' pag-uulit na tanong ni Celine.

“Me too.” Kinagabihan, nakaupo kami sa sahig—nakakalat ang renovation plans, swatches ng pintura, mga listahan ng dapat gawin. Wala nang grand romantic speech. Maliit na bagay. Nagtatama ang tuhod namin. Share kami ng ballpen. Nag-aaway sa kulay ng pintura. Tinuro ko ang isang shade. “This.” Umiling siya. “Absolutely not.” “Why?”

Sabi ko dito. “Alam mo Kia, hindi masama ang mag sabi ng ‘NO’ kung minsan lalo na kung pakiramdam mo ay may mali. Don’t endure everything just because may pagkaka utang ka. Kailangan mo din magpahinga.” Ngumiti ito sa akin at saka hinawakan ang aking kamay.

I want! 'No! I want to go out too! My turn!' "No..No.. Stop! Stop it!" Why are they so aggressive now!? Did Theo trigger us? So they became so nasty. I shook my head before turning right and turning my head left. This is bad. "Stop! Please stop!" I was holding my head while I my eyee was still closed. The shiver wrapped around my chest again. 'Me!' 'No! Me! ' "S—Stop!" 'Let me out!'

Kahit ipagtabuyan pa niya akong ilang beses. Nang makababa ako, nakatayo si Nay Sonya habang nakapamaywang. Sinamaan niya ako ng tingin. “Ngayon lang nangyari ito, Reagon, na hindi naging masaya ang amo sa kinain niya ngayon! Sa susunod kung hindi mo kayang magluto, don’t accept the request, instead ask for anyone else!” Sermon niya. “O-Opo, pasensya na po talaga,” paghingi ko ng paumanhin.