Learn To Say No Quotes 소설 & 이야기

“I’ll train whoever comes in.” “Kaya mo ‘yan,” sagot ni Lianne, sabay abot ng sticky note: “Bloom where you feel watered.” “Naks,” ani Cesca. “P*******t quote realness.” “Pero bagay sa’yo,” sagot ni Lianne.

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

Lumabi naman ito sa sinabi niya at ikinumpas ang kamay sa ere saka umiling-iling. "Ikaw naman , apaka-judgmental. Huyyy, sariling qoutes ko kaya yon noh. Wag ka ngang epal dyan. Palibhasa kasi hindi ka marunong gumawa ng sarili mong qoutes." Paglalabi nito na nginitian niya naman ng may panunukso.

“Sige na, Miss, libre lang—” Naputol ang sasabihin niya nang may malamig na boses na nagsalita mula sa likod ko. “‘No’ means no…” kalmado ang boses nito pero nagbabanta. “Hindi ‘maybe.’ Hindi ‘convince me,’ at lalong hindi ‘try harder.’ I don’t tolerate people who can’t understand something that basic.” Mahinahon niyang sambit, saka hinawakan ang pulso ng lalaking nangungulit sa akin. Hindi mahigpit pero sapat para mapatigil ito. Napatingin ang lalaki sa kanya.

Ani ni Lucas kaya naman nag excuse na yung doctor. Naiwan naman ang dalawa na natatameme na, ni isa ay walang nagsasalita. isang minuto ... dalawa .... tatlo .... Apat .... Nauna nang bagasin Irish ang katahimikan "Ahm, hindi ko alam yung una kong sasabihin" Awkward na ani neto sabay kamot ulo "Just say what you want to say" sagot naman neto sabay ngiti konti.

Sabi ko dito. “Alam mo Kia, hindi masama ang mag sabi ng ‘NO’ kung minsan lalo na kung pakiramdam mo ay may mali. Don’t endure everything just because may pagkaka utang ka. Kailangan mo din magpahinga.” Ngumiti ito sa akin at saka hinawakan ang aking kamay.

"What do you want me to say?" Saglit akong natigilan at napalunok habang nakatingin pa rin sa kaniya na ngayon ay bahagya nang nakangisi. "K-Kasi... dapat lang naman na nagre-reply ka, para hindi ko maramdaman na hangin ang kausap ko! Kapag sinabi kong nasa work na ako, mag-reply ka man lang sana ng, 'Okay. Have a safe day ahead!' or kapag sinabi kong kumakain na ako, mag-reply ka ng, 'eatwell'. Mahirap ba 'yon?" He pressed his lips together, obviously trying to bite back a smile. Teka? Pinagtatawanan ba niya ako?

"Kabisado ko na ang mindset ng mga ganoong tao. Para makuha ang mga gusto nila, idadamay nila ang mga inosente. Katulad ng ginawa mo, binili mo lang ako para gawing kalasag." Sa pagbuwelta nito ng sasakyan, bumulong-bulong ito, "...deny." Deny ang dulo ng sentence na kaniyang narinig mula rito at hindi niya naulinigan ang umpisa tila iyon ay salitang 'I won't'—para bang sinambit lang sa hangin.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.