Romans & histoires Sb19 Josh

Paglapit namin kay Josh ay agad akong b****o sa kanya. "Matagal ba kami?", tanong ko naman sa kanya "Not really.", nakangiting sabi naman niya "Momma, who is he?", tanong naman ni Kaylee habang nakatingin kay Josh "He's your tito Josh Pascual. He's momma's friend.", pagpapakilala ko naman kay Josh sa anak ko "Hi pretty girl. What's your name?", nakangiting tanong naman ni Josh kay Kaylee

Walang iba kung hindi ang honeybunch sweetypie ko. "Don't tell me.. don't tell me nagpa-part time job siya rito? Kung ganoon nga ang kaso ay kailangan kong makipag-agawan ng work kay bebs kung sakali man." Mula sa pagtingin kay Josh ay nabaling ang tingin ko sa mga highschooler nang maghagikgikan nanaman sila. "Who give them a permission to take a picture of my honeybunch? His handsomeness is only for my eyes!"

narinig kong tugon ni Josh doon sa babaeng kumausap sa kanya. “Eh ‘di sabay na kayo sa amin. Tara na!” giit pa no’ng babae kay Josh. Napalunok naman ako nang sandaling tumahimik doon at pagkuwan ay binalikan na ako ni Josh. “Yeobo ko?” “Sino iyon?” mabilis na tanong ko. “Senior namin,” simpleng tugon naman ni Josh sa akin. “Ganoon ba—”

Subukan niyang gumawa ng totoong silver at gold na alahas sa tulong ng mini factory niyang pinagawa ni Josh para sa kanya . Ilang oras ang lumipas may tumawag sa kanya at nagpakilala na isang bouncer ng bar .Sinabi nito na mukhang kailangan ng sunduin si Josh sa bar dahil magsasara na at mukhang hindi na kayang mag drive .

sabi ni Dylan kaya natawa na si Josh sa kinauupuan niya “Ikaw Josh? Hindi ka pa ba aalis?” taas-kilay kong tanong noong sa kanya naman nabaling ang atensyon ko “May lakad pala ako! Bye bro! Pasalubong ko ha! Gusto ko ng ube na gawa ng mga madre!” Napailing na lang ako saka ako natawa nung maisara na ni Josh ang pinto. Takot din naman pala ang mga ito!

sabi naman ni Joshua Npapangiti naman si Sebastian sa sinasabi ng kambal. Makikita naman talaga sa mukha bi Joshua ang pinabatang Sebastian, at si Lindsay naman ay kamukhang kamukha ko Nakasilip naman ako mula sa pintuan ng shop, abala pa sila Colton at Nicholai tumingin ng kanilang bibilhin. Napapakunot naman na ng noo ang aking driver at yaya, namumutla na ang dalawa ng mamukhaan nila si Sebastian.

sabi ko kaya nalukot naman ang mukha ni Josh “Seriously?” “Oo nga! Kahit itanong mo sa kanya! Well you have to understand bro, kaibigan ko siya at ayoko siyang masaktan!” seryosong sagot ko kaya siguro napagtanto ni Josh na hindi ako nagbibiro “Well, I am proud to tell you na hindi ko sasaktan si Willow!” ani Josh sabay taas ng kamay niya “Good!” I smiled saka kami nagfist- bump

Kita n'ya ang pagkagulat sa mata ng kaibigan at ang biglang pamumula ng mga mata nito. "See hi to your tatay Josh,paiyakin mo ang ama mo," solsol n'ya sa bata. Hindi naman nagsasalita ang kaibigan at nakamata lang sa screen ng laptop nito at nakatulala na nakatingin sa mukha ng anak. "Hello po tatay, I'm Haider Joshua Borris po, I'm turning 5 years old na po few months from now." masayang pakilala ni Joshua. Wala pa ring imik na nakatingin lang si Howald sa screen ng computer.

“She . . . was . . . an old friend. Nagkakilala po kami sa Batangas noong dalawin ko ’yong pinsan ko.” “Joshua ang pangalan ng pinsan mo?” tanong ko sa kaniya. Iyon kasi ang binanggit na pangalan ni Sharen kanina noong magkausap kami. Mabuti at natandaan ko pa. “Oo. Si Josh. He migrated to Canada five years ago at nag-aral siya uli doon. Ang huling balita ko sa kaniya ay nagtuturo na siya sa isang elementary school.”

“Opo, uncle. Hindi na po ako aalis.” “Salamat naman at nakinig ka na rin sa wakas.” nakahinga naman ng maluwag si Josh sa narinig niya buhat sa kanyang pamangkin. “Sorry po kung pasaway ako. Hindi ko na po uulitin,” sabi pa nito kaya lalo siyang nagtaka. “Kumain na tayo,” sabi ni Josh habang nakangiti siya.