Romans & histoires Sb19 Josh

Ewan ko, bigla na lang nanigas ang aking katawan. "Ba-bakit? Sino ka?" putol-putol kong sambit. "I'm Josh Monteron. Nice to meet you," sabay ngiti niya. Mukhang hindi naman pala siya delekadong taong. Maayos naman ang pakikitungo niya. Binigyan ko naman siya nang matamis kong ngiti. "I like your eyes. It looks like the stars." "Ahm, thanks."

“They also went through trauma. Naroon sila sa hotel noong maganap ang attack ni Marcus. Nakabawi naman na sila at may iba-iba silang pinagkakaabalahan. Ngayon na nakabalik ka na, Sarah, babalik na ako ulit sa practice. Posible rin na magturo ako sa isang university… Nagkataon lang talaga na napamahal sa akin ang mga anak mo.” “Maraming salamat sa ‘yo,” pag-uulit ko. Hindi ko pipigilan si Josh dahil nasa labas talaga ng pamilya ko ang buhay niya. Mas marami siyang kailangan tulungan sa kanyang propesyon. Nakokonsensiya nga lang ako dahil madalas na inuuna niya ang lagay ko. Alam kong mas malalim ang nararamdaman ni Josh sa akin kaysa sa mga salita.

Napapadalas ang pagtambay ko sa condo niya, hindi para mag-aral ng tagalog, kun'di para maglandi. Nakatitig lang ako sa likod ni Josh. He’s more mature than our age. Like, he really has this bulky body size; I mean, gano’n din naman si Timothy, because he is a soccer player, but Josh? Wala naman itong sports, pero napakaganda ng katawan niya. Likod pa lang nakakatakam na. But honestly, kung titignan si Josh, para siyang hindi sixteen. More like nasa 20s. Or talagang matured lang siya tignan is because of his origin?

“Julio Santos, the former CEO of Santos Group, escaped from prison yesterday. Police have been searching for him since then, but as of now, he still has not been found.” Nanginginig ang kamay na nabitawan ko ang remote control sa sahig. Si Julio Santos? Ang tatay nina Jim at Alison, nakatakas? Ito ba ang dahilan kaya nandito si Josh ngayon? Para masigurong ligtas ako? My lips trembled, and my eyes instantly pooled with tears because of fear. Siya ang may pakana kung bakit ako kinidnap ni Jim. Nagulat ako nang biglang pumasok si Josh sa kuwarto ni kuya. Agad niyang pinulot ang remote at pinatay ang tv.

siya sabi, inilapag ang menu at binigyan siya ng isang ngiti. .Hindi tanga si josh, ilang taon na niyang kilala si davin, nakilala niya si Davin nung umalis siya sa bahay ng tatay niya, nagkita sila sa bar at umagos ng maayos, nakaalis na rin siya ng bahay mula sa makulit na nanay niya, umupa silang dalawa ng apartment sa labas ng state, nagsimulang magtrabaho hanggang sa makarating sila sa entablado na kanilang kinaroroonan, ang kanilang pagkakaibigan.lumalakas pa rin, mas kilala ni Josh si Davin kaysa sa sarili niya.alam niyang labis na nasasaktan si davin at tumingin kay Haggard at bakas sa mga mata nito ang matinding kalungkutan, hindi pa niya ito nakitang ganito at nabahala ito.

"Salamat. Uh, if magkita kung sakali, bayaran ko na lang." Nakangiti siyang tumango sa amin, litaw na litaw ang magkabilang dimple. "Sure. Magkikita pa naman siguro tayo dito. I'm Josh, one of the SK kagawad." "Teh, ang pogi," bulong ni Nicole kaya siniko ko. "Kunin mo number para sa akin. Ganyan mga bet ko." "Sige, salamat ulit!" Hinatak ko na si Nicole palayo at baka mapasubo pa ako.

Cool na sabi ni Jared dito. "Napaka yabang mo talaga!" Agad na inundayan ng suntok ni Joshua si Jared ngunit gaya ng gabing niligtas siya Jared ay nakailag ito. At saka malakas na sinipa si Joshua dahilan upang matumba ito. Kinubabawan agad ni Jared si Joshua at sinuntok ito. Sumusuntok din si joshua rito at nagpaikot ikot ang mga ito sa sahig. Nang tatayo si Jared ay agad din namang nahila ni Joshua ang paa nito dahilan upang mawalan ito ng balanse at matumba.

''Dahil sa pangarap ko. ''Hindi ka ba mapapahamak niyan, ha? Baka gumawa ka ng padalos-dalos na desisyon na sa huli ay pagsisisihan mo.'' ''It's the only way. At saka mabait si Josh.'' ''Dyos ang pangalan niya? Hmm, tunog matino at banal naman." "Josh. Hindi Diyos." "Hindi siya banal at matino?" "Matino siya."

sabi ni Georgia, hinihila si Chrizel papunta sa grupo ng mga kabataan na masayang nagkukwentuhan. Habang abala si Chrizel sa pakikipag-usap at pagpapakilala, napansin niyang palaging nasa paligid si Josh. Sinusubukan niyang hindi magpakita ng kahit anong emosyon, pero ramdam niya ang mga mata nito sa kanya. "Can we talk?" tanong ni Josh sa kanya nang magka-chance silang magkausap ng pribado.Napabuntong-hininga si Chrizel. "Ano na naman, Josh?"

Ang babaw talaga ng kaligayahan niya kahit na kailan. UMAKYAT kami ni Van sa kuwarto niya para tingnan ang wax figure ni Josh Santos—ang kanyang bias sa SB19. Kumuha kami ng pictures kasama ang idol niya. Ilang beses pa niya itong niyakap at hinalikan na parang totoong tao. "Pwede kayang hubaran?" nahihibang niyang tanong. Nakakahiya. Mabuti na lang, kaming dalawa lang ang tao rito.