Romans & histoires Sebastian Vincent Camero

Nilingon namin ang mga nanonood sa amin. “We do,” sagot naming muli. Humaba pa nang humaba ang naging proseso hanggang sa pinag-salita kami ni Father. Si Mateo ang nauna. “I am Sebastian Mateo Martinez. I promise to take care of you and our baby. I’ll stay by your side in sickness and in health, in bad times and good times. I will love you eternally, Ciana Vion.” Nakagat ko ang ibabang labi dahil naluha siya habang nakangiti.

wika ng pamilyar na boses. Sumilip ako mula sa itaas ng hagdan. Nakita ko ang isang lalaking halos kasing-tanda ni Sebastian, nakasuot ng light grey suit at may nakakalokong ngiti. Siya si Marcus Javier, ang kilalang karibal ni Sebastian sa real estate. "It’s a private matter, Marcus. Bakit ka nandito?" malamig na sagot ni Sebastian. Nakatayo siya malapit sa bintana, hawak ang isang folder.

Si Francis, agad na nanigas ang mukha. “Sebastian Dela Vega?” hindi makapaniwalang tanong ni Francis. “CEO ng Dela Vega Holdings,” pakilala ni Sebastian, lumapit at umakbay kay Averill. “At asawang legal ni Averill Alarcon-Dela Vega.” Parang tinamaan ng kidlat si Francis. “What?” Napangiti si Sebastian, malamig. “At kung iniisip mong laro-laro lang ito, huwag kang magkamali. I don’t play games… unless I intend to win.”

Binuksan ni Sir Vic ang likod ng kotse at agad na sumakay si Camilla at doon niya nakita ang kanyang client for the first time. Nakasuot ito ng suit at masasabi ni Camilla na gwapo naman ito and she guessed, maybe he is on his early thirties. “Good evening sir!” bati ng dalaga sa kanya at nagpapasalamat na lang siya dahil hindi siya nadulas na tawagin itong Congressman “Good evening! Shantel right?” sabi nito kay Camilla and she nodded “I am Stanley Berenguer. Salamat naman sa pagpapaunlak mo!” sabi niya kaya napalunok pa si Camilla dahil sa kaba

napasulyap ako sa tinitignan niya. Isang Toyota Vios na Red Mica ang tumigil sa mismong harap namin. Lumabas roon si Sebastian na nakasuot ng simpleng jeans and t-shirt, may suot din itong sun glasses. Ang gwapo niya! Kahit na kalalabas pa lang nniy ay kitang kita ko na na branded ang mga suot niya. Hindi pa rin talaga ako makapaniwala na ang akala ko ay mas mahirap pa sa daga ay mas mayaman pa pala sa family ko. Tumayo si Kayzee at lumapit kay Sarmiento.

Hilaw akong ngumiti sa designer dahil sa presensya ni Sebastian sa likuran niya at sa pagmamadaling umuwi sa mga anak ko. "Nice to meet you, Gabriella! Oh, and this is my cousin, Isabella. She's from France and modelling is her passion. And she's with her boyfriend here, Sebastian." Pakilala rin ng designer sa modelo at lalaking nasa likuran niya. Bahagyang tinapik ni Isabella ang kan'yang pinsan nang ipakilala si Sebastian bilang boyfriend nito. Nahihiya niya ring hinawi ang kaniyang buhok. Muntik nang umikot ang mga mata ko sa mararahan niyang mga galaw. Hindi rin ako makangiti dahil para akong nabuhusan ng malamig na tubig nang maglahad ng kamay si Isabella.

“Meron. Si Kelvin Grey, kaso mahal ang bayad sa kanya. Gamitan mo na lamang ng karisma mo para may malaking discount ka. Ba’t naghahanap ka pala?” Sinara ko ang laptop ko at sinandal ang ulo sa aking swivel chair. “Gusto kong malaman kung sino ba talaga si Dominic Camero.” “Oh, so you finally made a move. Sa bagay, kahit kami ni Cecille ay nalilito sa estado niya. Send ko sa’yo ang Víber ni Kelvin para ma-contact mo siya.” Nagkaroon pa kami ng ilang diskusyon bago nagpasyang umuwi. Pasakay na ako sa kotse ko nang bigla akong makatanggap ng isang text message mula kay Dominic.

Muli na naman akong kinabahan dahil sa makikita ko ulit si Kobe sa malapitan. Dahan-dahan na naglakad ako at nakita ko pa na napatingin sa gawi ko si Grace habang papunta ako sa puwesto nila Vincent. Pagkalapit ko doon ay tumayo agad si Vincent at nagulat ako ng hawakan nito ang kamay ko at hatakin ako ng marahan palapit sa kaniya. "Brod, this is Camilla. Isa sa magaling kong singer dito and also a special of mine."

Lumapit ako sa camera para masiguro na nakikita niya kung gaano ako pakshet na seryoso. “Opo, sir!” Mabuti. Binitiwan na ni Sebastian—ang aking assistant, well, hindi assistant sa opisina pero assistant ko pa rin kahit paano—ang kola ng polo ng lalaki. Damn, hinding-hindi ko pagsisihan ang hindi pagiging mahirap. Tinapos ko na ang video call.

Hindi siya halata sa iba pang customers—pero ang mga mata niya’y puno ng lihim. “So… he replaced me,” mahinang sambit ni Camille habang iniikot ang baso ng wine sa kanyang kamay. “With a naïve little girl who doesn’t even know how this world works.” “Do you want me to look into her background?” tanong ng lalaki. Ngumiti si Camille, malamig. “I already know who she is. Serena Alvarez. An orphan… a nobody. She doesn’t belong in Damien’s world. Which means, it won’t take much to break her.”