Secret Messages Link Novels & Stories

Gentle and who knows how to treat a woman right. I frown when we stop at some milktea shop. Hindi tinted ang glass wall ng shop kaya kita kong wala namang ga'nong tao dun. I just shut my mouth until we walk inside the shop. Mukhang kilala siya ng tattoo man na nasa counter dahil tumango lang ito sa kaniya. I just follow Leoje until we Enter a door with a sign, 'forbidden room'. I realize where we going ng marinig ko ang music. It's like an underground club. We take stairs before walking in a cold black way and finally! The lazer lights makes me frown.

Napangiti si Luna habang lumalabas sa hallway, nang biglang mag-ring ang phone niya. Kinuha 'to ni Dani para sa kanya sabay biro, "Wow, huwag mong sabihing may alert 'yung CEO mo? Nakuha ba niya agad ang medical report nung pindutin ng doktor ang 'save'?" Lalong lumapad ang ngiti ni Luna, pero bigla itong natigilan nung makita ang file na nag-load. Isa itong encrypted message na may isang high-definition na litrato.

"Pero hayaan mo munang ako ang umayos. Please." Tiningnan ko siya. "Okay. Pero 'wag mong sikretohin sa akin, ha? Sabi natin, no secrets." "No secrets," ulit niya. Pero sa pagkakasabi niya, parang may itinatago. Makalipas ang isang linggo, may nag-message sa akin. Unknown number: Alam mo bang may pinoprotektahan si Drake? Napakunot-noo ako. Sino 'to?

Inililibot ko rin ang mga mata ko. Hanggang sa makita ko ang isang pamilyar na bulto. Si Mazikeen. She's here. Agad ko siyang sinundan. Ulo niya pa lang alam ko na. Pumasok ako sa loob ng building na iyon. She was walking while talking to someone on the phone. I caught up with her and snuck behind her. "Ay kabayong malaki ang burat! Shit!" I laughed. "Zalo?! Anong ginagawa mo dito?" Humihingal na tanong niya.

Palagi nang naipit ang sitwasyon niya sa parehong punto. Hindi niya iyon maipaliwanag nang malinaw. At ayaw rin niya. Ngunit lumiwanag ang phone niya sa sandaling iyon. Lumabas ang isang Messenger notification. [H: I-forward mo ang link.] Halos agad na sumunod ang pangalawang mensahe. [H: Sagutan mo ang form.]

I asked because I forgot to read where is the place we will meet. She open the envelope. “You will meet Mr. Lee on Sakura's Coffee and Mr. Chua on Theondor Coffee.” “Thanks, Sheena.” Pagkatapos ko 'yon sabihin ay pumasok na ako sa opisina ko at sinimulan nang pirmahan ang mga papeles na nasa table ko. *** Mabilis na natapos ang dalawang mineet ko at ngayon ay 3:40 na kaya mabilis akong umalis sa office ko para i-meet ang magiging bago naming investor na si Mr. Chua.

Si Jia. Binuksan ko ang text niya at bahagyang napa-kunot ang noo ko nang mabasa ang laman no'n. Jia: Open your messenger. May sinend akong link. Sinunod ko ang sinabi niya. Kinonekta ko sa WiFi ang cellphone ko. Binigay ni Aciel kahapon ang password dito. Katulad nang sabi ni Jia ay may sinend nga siya na link. Hindi ko na binasa pa kung ano 'yon at agad na binuksan.

Kumunot ang noo niya nang makita ang mensahe. Unknown: You should be more careful, Jade. Nanlamig ang buong katawan niya. Mabilis niyang binasa ang kasunod na mensahe. Unknown: Secrets don't stay buried forever. Mahigpit na siyang napahawak sa kaniyang cellphone. “Who the hell are you?” Agad siyang nag-reply, ngunit ilang segundo ang lumipas at wala pa rin siyang sagot na natatanggap.

Kumunot ang noo ni Renese at saka natigilan sa pag-scroll sa social media nang makatanggap na naman siya ng cryptic mail sa limang pagkakataon. Bumilis ang tibok ng puso niya at saka dahan-dahang pinindot ang notification. ‘What is it this time?’ she thought. From: unknownsender@hiddenmail.com To: renesediorakensington@fashion.com Subject: Do you remember who you protected? You smiled, you lived, and you carried your innocence like a shield. But shields break. Masks slip. And someone never left the room. Remember her. She’s your nightmare.

Sumubsob siya sa sofa, hinaplos ang pisngi kung saan idinikit ni Lance ang halik, isang marka ng pagkukunwaring kailangan niyang tanggapin para mas malalim pang makapasok sa lungga ng dalawang ahas. Hindi umuwi si Lucas nang gabing iyon. Ilang oras na naghintay si Maya, hawak ang cellphone, pero wala pa rin. Pagmulat niya kinabukasan, isang mensahe lang ang bumungad sa screen mula sa CEO. 7PM. Secret Room. Hindi na siya nagdalawang-isip. This time, hindi na siya tatakbo.