Secret Messages Link Novels & Stories

Kumunot ang noo niya nang makita ang mensahe. Unknown: You should be more careful, Jade. Nanlamig ang buong katawan niya. Mabilis niyang binasa ang kasunod na mensahe. Unknown: Secrets don't stay buried forever. Mahigpit na siyang napahawak sa kaniyang cellphone. “Who the hell are you?” Agad siyang nag-reply, ngunit ilang segundo ang lumipas at wala pa rin siyang sagot na natatanggap.

Kumunot ang noo ni Renese at saka natigilan sa pag-scroll sa social media nang makatanggap na naman siya ng cryptic mail sa limang pagkakataon. Bumilis ang tibok ng puso niya at saka dahan-dahang pinindot ang notification. ‘What is it this time?’ she thought. From: unknownsender@hiddenmail.com To: renesediorakensington@fashion.com Subject: Do you remember who you protected? You smiled, you lived, and you carried your innocence like a shield. But shields break. Masks slip. And someone never left the room. Remember her. She’s your nightmare.

Sumubsob siya sa sofa, hinaplos ang pisngi kung saan idinikit ni Lance ang halik, isang marka ng pagkukunwaring kailangan niyang tanggapin para mas malalim pang makapasok sa lungga ng dalawang ahas. Hindi umuwi si Lucas nang gabing iyon. Ilang oras na naghintay si Maya, hawak ang cellphone, pero wala pa rin. Pagmulat niya kinabukasan, isang mensahe lang ang bumungad sa screen mula sa CEO. 7PM. Secret Room. Hindi na siya nagdalawang-isip. This time, hindi na siya tatakbo.

Lahat ng galit, lungkot, at pagkalito ko, parang naipit sa pagitan naming dalawa. “Then tell me what you’re hiding,” bulong ko. “Drake, please. Don’t protect me from something I deserve to know.” Ngunit bago pa siya makasagot, isang malakas na beep mula sa phone ko ang pumunit sa katahimikan. Notification sound—pero hindi ko iyon inaasahan. Nang buksan ko, may nagpop-up na encrypted message: ‘You’re close. Don’t trust him.’

Ilang minuto ang lumipas. Ang tunog lang ng silid ay ang tuloy-tuloy na pag-type niya at ang mahinang pag-ikot ng cooling fan ng portable server. Pagkatapos ay nagsalita siya. “May chatter.” Napatingin kaming lahat. “Saan?” tanong ni Eli. “Closed forum. Invite-only. Pero may backdoor ako.” Pinindot niya ang ilang key. Sa malaking screen, lumabas ang isang thread. Hindi malinaw ang mga pangalan. Mga alias lang.

Makailang hingang malalim pa nga ang aking ginawa dahil talagang malakas ang kabog ng aking dibdib bago ko nilakasan ang loob ko at bunuksan ang kanyang cellphone. Ako ang nag-set ng pincode nito nang bilhin namin ang cellphone na ito at ipinagpapasalamat ko na hindi pa din niya ito binabago kaya naging madali para sa akin ang pagbubukas nito. Una kong tiningnan ang mga messages application na kanyang ginagamit para sa trabaho. Dito ay puro message lang ng kanyang secretary at mga investors ang nakita ko.

seryos akong naglakad patungo sa sasakyan ko ad I instantly contacted my friends to let them know to track down any car that they'll find suspicious. "copy that" wika ng dalawa and aftee that I ended the call at don ko naman tinawagan si Ashtray. "at the Villamon storage site, 10 PM sharp." madiin kong utos sakanila. "on our way, boss" he responded. hindi na ako nag salita at pinatay nalang ang telepono and there, I started the car engine. for my mother and her justice, I'm ready to do this. — S O L A I N E –

Naka-save niya ang numerong ito sa loob ng isang taon pero hindi niya kailanman dinial. Naaalala ko na para protektahan ang aking nakatatandang kapatid, idinagdag ko siya sa Messenger nang pribado, at ipinadala niya sa akin ang kanyang mobile phone number. [Kung binubully ka at hindi sumasagot si Messenger sa oras, tawagan mo lang ako at papuntahin mo ako online.] Ito lang ang isang pangungusap na minsan ay nagdala ng bagong pag-asa kay Sarah.

Naglakad si Kristoff sa daan kahit umuulan at hindi na inisip na basang basa na siya. Hanggang, tumunog ang cellphone niya. May natanggap siyang mensahe sa messenger niya. Nagpasilong muna siya bago dinukot ang cellphone sa bulsa. Nang tiningnan niya kung sinong nagmensahe ay nagulat ito. "Abby?" Agad niyang binasa ang mensahe nito sa kanya. Abby: "Kristoff... Patawad.. Kalimutan mo na ako! Huwag mo na akong guluhin at huwag ka ng umasa pa. Kakalimutan na rin kita! Paalam!"

Isang encrypted anonymous email ang pumasok at dumaan sa isang pribadong server na direktang lumagpas sa pinakamahigpit na firewall ng Morris Corporation. Napakunot ang noo ko. Walang kalakip na dokumento, walang pirma, at walang pangalan ng nagpadala. Ang tanging nakasulat sa gitna ng itim na screen ay isang solong pangungusap na nagpadala ng isang kakaibang lamig sa aking buong katawan: 'If you want AstraMedAI to secure your empire, stop looking at the global market. Go back and find the woman you abandoned."