Self Reminders Quotes Novels & Stories

Habang inaayos ko ang aking sarili upang makapaglinis na sa aking katawan ay sya naman tumunog ang aking phone Kaya agad ko itong tiningnan. 'I REMIND SA IYO NA BUKAS NG 10 AM MAY PICTORIAL KA SA IYONG KAIBIGAN.' -Yun ang natanggap kung text messages ni Ella, Kaya agad ko itong nireplyan na 'OKAY THANKS SA REMIND.'

⚠️Read responsibly⚠️ I woke up early, despite it being a Saturday. I guess I'm just used to it; that's why they call me an early bird. Everyone can afford to be late for school, but not me. Inabot ko na ang phone ko at binuksan ang mga message. Dalawa mula kay Gab na group message naman at quotes pa na mukhang pinapatamaan na naman si Jinro. Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito.

I tried to erase her from my thoughts the same way I erase unnecessary variables in a business equation. But memories are stubborn things. They return when you are tired, when you are silent, when you least expect them. And I know that this isn’t right kaya hinilot ko ang sintido ko saka muling itinuon ang buong atensyon sa trabaho. Bandang alas-dos ng hapon, nasa kalagitnaan ako ng pagbabasa ng isang bagong proposal nang tumunog ang telepono sa mesa ko na hindi ko agad pinansin.

"Hmm. And here I thought you never forget important things." Napalunok ako, pilit iwinawaksi ang init na unti-unting sumisirit sa sistema ko. "I—uh... I might need a little reminder." Bahagya siyang tumawa, mababa at puno ng panunukso. "Then maybe I should jog your memory... properly." Parang biglang nanuyo ang lalamunan ko, kaya napakagat ako sa labi bago pa muling magsalita. Ang hirap mag-focus—lalo na’t ganito siya kalapit. "W-What purpose?"

"I want to remember who I am, but everytime I start remembering things my head ache like it's breaking. Parang mabasag ang ulo ko sa sakit, natatakot ako...natatakot ako na baka kapag pinilit ko ang sariling alalahanin ang lahat lalo ko lang pinalala ang sitwasyon ko." Hinayaan ako ni Sir Nathaniel at ni Lola Minda na umiyak. Si Lola ay nakikiiyak din sa akin. Si Sir Nathaniel naman ay tahimik lang na nakikinig pero dama ko ang awa sa mga tingin niya. Nang kumalma na ako saka pa nagsimulang magsalita si Sir Nate. "Don't force yourself to remember things." seryoso niyang turan. "There are things not worth remembering."

𝘴 𝘰𝘶𝘳 𝘴𝘩𝘰𝘳𝘵-𝘵𝘦𝘳𝘮 𝘮𝘦𝘮𝘰𝘳𝘺 𝘭𝘰𝘴𝘴. 𝘈𝘯𝘺𝘸𝘢𝘺 𝘵𝘩𝘢𝘵'𝘴 𝘮𝘺 𝘦𝘯𝘵𝘳𝘺 𝘧𝘰𝘳 𝘵𝘰𝘥𝘢𝘺, 𝘐 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘸𝘩𝘦𝘯 𝘐'𝘭𝘭 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘦𝘵 𝘢𝘨𝘢𝘪𝘯, 𝘴𝘰 𝘐'𝘭� � 𝘵𝘳𝘺 𝘵𝘰 𝘸𝘳𝘪𝘵𝘦 𝘢 𝘭𝘰𝘵 𝘰𝘧 𝘭𝘦𝘵𝘵𝘦𝘳𝘴 𝘢𝘴 𝘮𝘶𝘤𝘩 𝘢𝘴 𝘐 𝘤𝘢𝘯.

Mabilis ko itong dinampot, at sa screen, malinaw na bumungad ang alarm ng reminder ko. "Sa dati" — iyon lang ang nakasulat. Napakurap ako. “Oo nga pala…” mahina kong sambit sa sarili. May kailangan pa pala akong asikasuhin bago magtanghali. Agad akong bumilis kumilos, parang may humahabol sa akin. Binuksan ko ang notebook ko at nagsimulang maglista ng mga notes para sa susunod kong klase pagkatapos ng lunch break.

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***

Wala na akong time para magmukmok sa loob ng kuwarto at magsayang ng rolyo-rolyong tissue. Time is gold. Hindi ko dapat pinag-aaksayahan ng luha at energy 'yong maling tao. He's not worth it. Makakalimutan ko rin siya not now but I'm not sure when. I have to erased him from my memory. If only I had a reset button. Nadatnan ko si Jack na nasa gate ng apartment ko. Ano kayang sadya niya? Sana naman good news 'yong maririnig ko mula sa kaniya. Quota na ako sa bad news ngayong araw na 'to e.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!