Notes To Self Quotes Novels & Stories

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Hindi ko na namalayan pa na unti-unti na palang tumulo ang luha sa aking mata. 'Have some respect for yourself, Ashton.' Iyan ang mga katagang binitiwan ni Zuck na talagang tumatak sa aking isipan hanggang ngayon.

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Inilock ko ang pinto at doon ko isinuka ang pinainom niya sa akin. Lintik na you were made to do this na yan! Motivational quotes dapat yon para sa pag abot ng pangarap hindi sa pagpapalabas ng tam*d!

Sabi niya kaya tumango ako kaya umuwe na kame bago magpahinga. kinabukasan pag gising ko ay wala na si lucifer sa tabi ko may nakita lang akong notes na nakasulat na"Maaga akong umalis hon may meeting kame kumain kana nagluto ako iloveyouu"kaya diko maiwasang di mapangiti.

Kung gano'n alam pala niya na ako ang nagbibigay ng mga notes na 'yon. Yes, ilang araw ko nang ginagawa 'yon simula nang malaman ko na pinagtangkaan niya ang buhay niya. Pasekreto akong nag-iiwan ng mga notes na may mga quotes about life para sa kaniya. Gusto ko siyang tulungan kahit sa simpleng paraan man lang dahil totoo ang malasakit ko para sa kaniya.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Baka ano pa ang isipin nila. But then, I got busy. I have to study all the history of my mother's business since I'm not really good at handling it. I want to be an engineer but then, I don't have a choice but to take a business. I smiled when I saw a pink card with my name. Hi, baby loves, Sa mga panahong nanghihina ako Ikaw ang nagsisilbing lakas ko. - Anonymous. These were just small quotes yet made me feel so bliss. Is it natural to feel something in your secret admirer? I shook my head as I continued reading some of it. At halos hindi ko namalayan, nakangiti na ako buong araw.

Mga bagay na gusto ko na sanang ibaon sa limot. "Iyan ba ang dahilan kung bakit pinarurusahan mo ang sarili mo at ibinabaon sa lungkot? kasi maguguilty ka na maging masaya?" Nateme ako sa sinabi niya... parang lahat ng binibitawan niyang salita ay may natutumbok sa kaloob looban ko, "Ano nga ulit iyong laging sinabi ng daddy mo sa iyo noong bata ka pa sa tuwing akala mo ay nag kamali ka? 'Don't beat you self up' yan ang lagi niyang sinasabi sayo at sigurado akong yan din ang sasabihin niya sayo ngayon kung nandito siya... Hindi mo kasalanan ang nangyari kay enzo kaya wag mong sisihin ang sarili mo," maging siya ang namumuha muha na rin sa pag leleksyon sa akin. Marahil ay awang awa na rin si

Mabilis ko itong dinampot, at sa screen, malinaw na bumungad ang alarm ng reminder ko. "Sa dati" — iyon lang ang nakasulat. Napakurap ako. “Oo nga pala…” mahina kong sambit sa sarili. May kailangan pa pala akong asikasuhin bago magtanghali. Agad akong bumilis kumilos, parang may humahabol sa akin. Binuksan ko ang notebook ko at nagsimulang maglista ng mga notes para sa susunod kong klase pagkatapos ng lunch break.