Novel & Cerita Selflessness

Hindi niya naman siguro sinasadyang sabihin iyon. Magkakaayos din kami ni Charity. Kailangan ko lang idistansya ang sarili ko kay Keyden para hindi iyon pag-ugatan ng galit ni Charity sa akin. Hindi na kami mag-aaway kung lalayuan ko si Keyden at hihintayin ko ang six months para makalaya siya sa akin at makasama niya ang kaibigan ko. Wala na akong pakielam sa feelings ko. Tama nang minsan akong naging selfish para sa sarili ko. Tama nang sinira ko ang buhay ng dalawang taong minahal ko nang sobra para sa sarili kong kaligayahan.

inis kong lintaya. Nakakawalang gana. Hindi porke't mababang- uri kami ng tao, tatapaktapakan na nila kami. May moral at dignidad kami. Hindi kami mga basahan na pwede nilang tapakan nalang ng basta-basta. I may not be an educated person, but I know how to respect the others.

Sagot naman ni Xen samin. Si Xen talaga kahit kailan laging ganyan. Sa aming tatlo, si Xen ang pinaka magalang at mabait sa mga babae. Ang rason nya kung bakit niya iyon ginagawa ay simple lang, bukod sa may mga kapatid siyang babae ay wala naman daw mali na rumespeto at maging mabuti sa babae. Tama nga naman siya kaya napaisip na naman ako roon sa babaeng nasigawan ko sa canteen noong nakaraan. Paano ba naman kasi? ayoko sa lahat ng nadudumihan ang polo ko o kahit ano mang nasa katawan ko, antagal kong nag-aayos sa kwarto bago ako pumasok tapos ganon?? Alam ko naman na baka nga hindi niya 'yon sinasadya pero ewan ko ba, mabilis akong mairita sa mga maliliit na bagay.

“Wala akong gana,” Kita ko ang pagtaas ng kabila niyang kilay, hindi niya nagustuhan ang sagot ko. Totoo naman, kahit gaano pa kamahal at kasarap para sa kanila nitong pagkain na nasa harapan ko ngayon, walang saysay pa rin kasi wala akong gana. How can I eat if I kept thinking about myself and my family? Paano ko lulunukin ‘yang mga pagkain na iyan kung alam ko na sa mga sandaling ito nag-aalala na ang mga magulang ko sa'kin?

Maybe I'm not that strong and resilient as he is. Wala siyang pakialam sa sasabihin ng iba dahil mayaman siya at wala sa kaniyang masasabing negatibo ang ibang tao. Eh, ako? Ayaw ko lang malaman ng lahat dahil wala naman akong napapatunayan pa! Wala pa akong maihaharap sa kanila. Maybe I was too selfless when it came to my family, but I was too damn selfish when it came to Immanuel.

Gwapo nya kaya! Naiiling na naglilinis ako. Yumuko ako para banlawan ang panlinis ko. Ganun ba talaga kahirap kalabanin ang puso? Na kahit alam mong mali, sumisige ka pa din? Naiiling na nasagot ko ang sarili kong tanong. Love is not about being selfish. Kung ayaw nya sayo, learn to accept the decision! Masyado ng makasarili ang tao.

maling-mali si Lena sa akin at dahil dun ay parang sinasampal ang pagkatao ko. "You've been very selfless, lalo na sa akin, ako siguro naging selfish ako, lalo na nung mga panahon na sunod ka nang sunod sakin. Ang galing nga noon, para kang may super powers na nalalaman kung nasaan ako, para kang may nilagay na tracking device sa kakasunod mo sa akin at kahit tinataboy kita, hindi naman naging masama yung pakikitungo mo sa 'kin. Hindi mo inisip yung sarili o nararamdaman mo kaya tingin ko hindi ka selfish na tao, malayo ka sa pagiging ganun."

Mas lumala ang kasinungalingan ko sa buhay and yeah I am fucking selfish too. Hindi na ako naniniwala sa kasabihang 'love is selfless' dahil hindi ganoon ang deskripsyon ko sa pag-ibig kay Zander. I want him to be mine. Yung sa akin lang iikot ang buong mundo at pagmamahal niya dahil kaya ko namang suklian lahat, doble o triple pa. Bakit ko siya ipapaubaya sa iba gayung alam kong wala ng mas hihigit pa sa pagmamahal na kaya kong ibigay sa kanya.

Pareho ba kaming tumakas kasi ayaw naming matali sa responsibilidad na nakatakda sa amin? "It's just that I don't want to be part of it. I don't want to tie myself with it and let fate rule over my life. I hid myself here to protect my inner peace. This makes sense now that another term for being selfish is putting your self-peace first before anything else..." She smiled sadly.

Am I really selfless or just dumb? Palagi niyang sinasabi sa akin na isipin ko muna ang sarili ko bago ang iba. Nasa isip ko naman iyon, pero tuwing may nangyayari, nakakalimutan ko na lamang ang sarili ko para unahin ang iba. Siguro ito na ang pagkakataon ko para sarili ko naman ang iisipin ko. I can't just let myself always be the second option in everything, like what I have been receiving even before.