Selflessness Novels & Stories

"Oo, oo Nagsinungaling ako, pero ginawa ko lang yon dahil natatakot akong masaktan siya" "Inilalayo ko lang siya sa mga bagay na makakasakit sakanya,.. .....H-hindi ako selfish Ms..Ayoko lang masaktan ulit, at mas lalong ayokong masaktan si Jj" "Hindi ako selfish, Hindi" "Yanna- wala namang masama na maging selfish paminsan-minsan.May mga bagay talaga na gugustuhin nating saatin lang, yong Wala tayong kahati and there's nothing wrong with that...."

nakangiting lingon ko sa kanya. "Hmmm... Love is patient?"napapaisip na wika niya. "Wala kang patience sa katawan. Ano pa?" She rolled her eyes. "Love is selfless." "Iyan nga rin ang pinagtataka ko, Ress-chan," napapailing na wika ko. "Nande?" tinatanong niya kung bakit. "Kasi ikaw ang klaseng tao na napakaselfish," natatawang sabi ko sa kanya.

Alam ko na sa kabila ng lahat ng intriga, komplikasyon, at sakit, kami ay narito, handa na tanggapin ang isa’t isa, handa na sa katotohanan. Hindi kami kailanman magpapaapekto sa mga mata ng iba. Ang pinakamahalaga ay ang aming katotohanan—isang simpleng pagkilala sa pagmamahal na walang kailangan pang patunayan, isang tahimik na pagyakap sa isa’t isa sa gitna ng mundo na abala sa sariling negosyo, opinyon, at drama.

And the last thing was admiration. Ilang sandali pa ay tinawag na kami ni Leeyah upang ipamigay ang mga gamit na nakalaan para sa mga bata. That single moment felt like an hour. Tuwang-tuwa naman ang lahat nang makita kung gaano sila kasaya sa mga natanggap. Those smiles had always encouraged me to do more. To be the best, not just for myself but for everyone. It is refreshing to see those genuine smiles in this world. Where the world is full of greed and jealousy, here they are, being contented of what do they have. Those simple gestures could make everyone realize that you could make a difference. Helping someone isn’t a burden. Most especially, for those who are privileged enough to get w

"Not because she needed the salary..." "But because she wanted to understand people from the ground up." Marami ang humanga sa narinig. Tahimik lamang si Althea. Bahagya siyang yumuko bilang paggalang. Nagpatuloy ako. "Leadership is not measured by wealth..." "Nor by power." "It is measured by humility, integrity, and compassion." "And I believe..." "Ms. Althea Monteverde possesses all of those qualities." Muling umalingawngaw ang malakas na palakpakan.

Ang lahat ay excited na maki-agaw kapag isinabog na ang mga laman ng basket dahil pinaniniwalaan na ang anumang mapupulot kapag may blessing ay magdadala diumano ng good luck sa kung sinumang makakapulot ng mga iyon. Nang muli siyang mapalingon sa kinatatayuan nina Marco at Samantha ay biglang nag-flash sa isip niya ang sinabi sa kaniya ni Billy. “When they extend help, they keep their identity unknown...that could be the main reason why they are continuously blessed because they chose not to publicize their act of goodness...they are selfless, they are always very willing to help and give…foundation at charitable institution…but never printed or aired in the news…”

tita smiled. “Choose your happiness, in a right way, Haven. Kung saan wala kang masasaktan ng ibang tao.” “I... I tried naman tita e, pero bakit ang hirap? Am I selfish? That I want three of them?” my voice cracked. Napatitig naman si Tita sa akin at muling ngumiti pagktapos nitong basain ang kanyang labi. “Yes, baby. It is selfish. Love is selfless, and if you’re selfish about love, then that isn’t love.”

She has a point. "Respetuhin mo ang sarili mo, paunti-unti, hanggang sa matutunan mo nang mahalin ang sarili mo. Ibinuhos mo kasi ang lahat kay Cedric kaya sa tingin ko ay wala ka nang natirang pagmamahal para sa sarili mo. Your selfless love is selfish." "Hindi mo kasi alam ang sitwasyon ko, eh." Out of the blue ay naisagot ko iyon. Of course, alam ko sa sarili ko na walang kuwenta ang sinabi ko.

She immediately opened it and saw a shirt and shorts including an undergarment. Sa paglabas ni Maria ng mga damit, nahulog ang kapirasong papel. 'Maria, I thank you for trusting me with a short period of time. This one night made me realize that, if you truly love someone, you need to set them free. Love is genuinely a mix of sacrifice and selflessness. And by this time, gagawin ko na ang hiling mo. I will forget everything about us, everything about you. You are the biggest lesson I have ever learned in my life. We were like cigarettes, it would burn, it would give you satisfaction, it would make you addicted but in the end, we became smoke, everything will f

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.