Novel & Cerita Selflessness

"When you love some one, you become selfless, Karina." At iyon ang isa sa pinakamahalagang bagay na natutunan ni Karina. Being selfless because of love. That she chose to stay away from the man she loves the most para magpaubaya. Dahil alam niyang iyon ang makakabuti. Tama na ang hirap na dinala niya sa buhay ni Winston. Ngayon na wala na siya, hindi na mahihirapan ang binata.

Sagot niya dahilan para mamilog ang mata ko. “Ikaw ang nag I-initiate palagi ng mga bagay na dapat ako ang gumagawa.” Paliwanag niya. “Pero kung hindi kita kilala, aakalain kong nagbibigay ka ng motibo at aasa ako ng sobra a baka mag work. Kaso hindi, eh. Kilala kasi kita, Eclair.” Pag-iling niya. “I know how kind you are. Isa sa traits mo talagang nagustuhan ko, kasi you’re selfless. You always consider those people around you instead of your own.” No… You’re the selfless one here…

Kung sinagot niya sana ang tawag, ay tiyak na maririnig niya ang boses ni Scorps kahit na sa huling sandali na lamang. "Lyv, naman," aniya na sinisisi ang sarili. Hanggang sa mawala ang lalaki ay naging makasarili siya, at hindi man lang inisip ang kapakanan nito. She said to change her selfishness into selflessness. But she didn't. Sa tingin niya ay mas naging makasarili pa siya. Now that Scorps is gone. All she could do is to sob for the man she was cruel at.

At that time, my classmates answered their ambition to be engineers, doctors, public servants and etcetera. My answer that time was bizzare. Peace of mind. I'll do everything in order to have peace of mind. For myself. To reduce toxicity in this world. I always thought I was selfish but no. It was for my sake. To be motivated on the things you want to do for yourself and the society, you have to love yourself. To love yourself is to find the peace of mind you need so nothing can stop you in pursuing for the things you want and for the world.

Ngunit nanatiling matatag si Liro. “Ang pagtulong ay hindi pagbibigay ng lahat ng hinihingi nila,” paliwanag niya sa kanila. “Ito ay pagbibigay ng kung ano ang makakatulong sa kanila nang hindi sinisira ang pundasyon ng ating kinabukasan. Ang tunay na pagtanggap ay hindi ang pagpapalit ng ating sarili upang maging akma sa iba — ito ay ang pagtulong sa iba na makahanap ng sarili nilang tamang landas.”

Ipinuwesto niya ang kanyang mga kamay sa kanyang likod tsaka naglakad papunta sa unahan. "Discipline is the soul of an army. I want you all to be responsible and respectful. Obey orders, policies and regulations. Give your hundred percent effort in every mission that the commanders assign to you. Place the good of the unit above the needs of your own. Take pride in everything you do and respect the rank of others." Ma-awtoridad niyang sabi.

sagot agad ni Lolo. "Ang inggit na tao ay hindi kontento sa kung ano meron siya, walang tiwala sa sarili, mas pinairal ang inggit sa katawan. Mas nakatuon pa sa blessings ng iba kaysa sa sarili niyang mga blessings. Envy is a coward's side of hate and jealousy is a disease that cannot be cured anymore! It's dangerous," komento rin ni Lola.

Umiling ako at tinalikuran na siya bago lalong napaiyak. I am not used of setting him free, I am so selfless. And you know what's dangerous of being selfless? Because I know, I am the most selfish person for being selfless. Selfless people are the most selfish when it comes to something that's related to them. And I am one of those people, I am selfless and a bit selfish. I know if I will not push him away, I will be selfish enough to put a leash on his neck and control everything about him.

Ang mali naman niya, naging selfish siya sa part na, akala niya siya lang ang biktima. Buong buhay ko, palagi ko na lamang inuuna ang nararamdaman ng ibang tao. Palagi kong iniisip ang sasabihin nila sa magiging desisyon ko. Dahil gano'n ako pinalaki ni Daddy, which is mali. Nang dahil doon, naging selfless ako, na kahit na nasasaktan na ako, okay lang sa'kin 'wag lang ang ibang tao. Hindi naman masama na isipin mo ang ibang tao, na mag malasakit ka sa kanila. Pero, kung hindi naman makakabuti para sa'yo, mawalan ka na lamang ng pakialam.

Nais ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang maging priority ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring e-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?