Senti Mode Novels & Stories

sabi ng reporter bago nagpasalamat at lumipat sa kabilang bahagi ng gallery. Nang magsimula ang pormal na ribbon-cutting ceremony, tumayo si Lauren sa tabi ng kaniyang senior partner sa unahan ng platform. The camera flashes exploded into a blinding white glare, and the crowd burst into a loud, roaring applause. Lauren clapped politely, her face a perfect mask of corporate success, but as she looked out into the sea of unfamiliar faces in the audience, her heart felt completely hollow.

“At mas lalala pa ito.” Sa kabilang bahagi ng lungsod, sa opisina ng lalaking nagmamaniobra ng lahat, may bagong update na ipinapakita sa screen. “Public sentiment is shifting,” sabi ng assistant. “Gaano kalaki?” tanong niya. “Hindi pa major… pero nagsisimula na.” Ngumiti ang lalaki. “Perfect.” “Sir, kailan natin ilalabas ang next move?”

I will remember this. Tuwang tuwa ang mga sentinels na nagsilapitan sila kay Sushi ngunit hindi naman sila makalapit masyado dahil may takot pa rin sila kay Sushi. He is a necromancer after all. Kaya tumakbo naman ako at lumapit kay Sushi at niyakap siya. His black fur is soft as I hug him. "You're amazing." Bati ko kay Sushi. Ngayon ko lang nakita si Sushi na ganito makipaglaban. He's totally deadly.

At least kapag ganito mas safe ang emosyon ko. At least kapag ganitong init lang ng mga katawan namin ang nag-uusap, hindi niya maiisip na hanggang ngayon ay mahal na mahal ko pa rin siya. Siguro nga pwede niyang maramdaman ang feelings ko para sa kanya tuwing ganitong sisipingan niya ako. Sa paraan ng mga patugon ko. Pero iba pa rin kasi kapag sinasabi ng bibig. Kapag may kumpirmasyon mula sa akin at sa aking mga salita. At iyon ang hindi ko gagawin. Tama.

"Heto po ang pagpipilian, Ma'am. May regular po, at mayroon ding sensitive na mas mabilis makadetect." Pinagmasdan ni Lori ang bawat kahon na inabot sa kanya, binabasa ang maliliit na sulat sa pakete: early detection, high accuracy, fast results. Ang puso niya ay parang gustong kumawala sa dibdib niya. "Alin po rito ang pinaka-accurate?" tanong niya. "Kung gusto niyo po ng siguradong-sigurado, mas mare-recommend ko itong sensitive, Ma'am. Pero sa totoo lang, accurate naman silang lahat basta masunod lang ang instructions."

Kakapasok lang namin pero hindi na ito nakapagpigil. "I miss you so much Abby! That 3 fucking days is a turtore for me" Sunod na bulong nito. Dahil sa sinabi nito parang fiesta na nagtatambol ang dibdib ko. Ayoko mang paniwalain ang sarili ko pero ramdam na ramdam ko kung gaano ka seryoso at ka sabik ang boses nito. Alam kong wala akong karapatang maramdaman iyon pero hindi ko maitatanggi na ang sarap sarap nito pakinggan mula kay Senator Dominic. "Hmmm senator....." Malakas na ungol ko. Naglalakbay ang isang kamay nito papasok sa loob ng patay ko hanggang sa tuluyang nitong mapasok ang basang basa na butas ko.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Pagbe-baby talk ko dito para namang naintindihan ako nito na tumango at ngumiti pa, saka ako niyakap na ikinahagikhik ko napakasweet talaga ng batang 'to kahit minsan ang sungit. Pansin ko kasi mas extrovert si Anuj kaysa kay Tanuj. Si Tanuj kasi masyadong maarte ayaw magpahawak o magpakarga sa iba pero malambing ito sa akin. Si Anuj naman ay napakakulit at palangiti malambing din ito sa kapatid niya at sa akin.

Naiwan akong nakabuka ang bibig, frustrated. “Una pa lang ‘yan,” bulong niya. “Sabihin mo pa yung iba pang features.” “May… may edging levels. Low, medium, high. Tapos auto denial kapag ninety percent na,” hingal ko. Pinindot niya ulit. Medium muna. Tapos high. Tapos low. Paulit-ulit. Yung katawan ko, parang sinasakyan ng alon na hindi dumadatng sa baybayin. Ilang beses na akong malapit pero lagi niyang pinapatay.

Tanging saad nito and tumalikod na sakin pero napahinto din naman ito and liningon ako And this time masama na ang tingin nito sakin..P*ta ang bilis naman makapagpalit ng mood nito magpalit nga din tayo...Seryoso ko itong tiningnan "Don't f*cking come here and open that door Ms.Moori or else....You already know what will happen to you"Malamig nitong saad pero pinatatag ko ang sarili ko at nanatiling seryoso habang nakatingin sa kanya