Serena Song Lyrics Novels & Stories

[“Fine. Take care of yourself.” Gusto munang umiwas ni Serena dahil pakiramdam niya, may kakaiba sa sarili. Kaya kahit isang araw man lang, gusto niyang hindi muna makita si Kevin. “Serena, kanta ka? Kanina pa kanta nang kanta si Hanni, oh.” Inabot ni Rose ang songbook kay Serena. “Hindi ako kumakanta, Ate Rose.” “Sige na, minsan lang naman 'to. Para sa'yo 'tong panlilibre ni Kelly.”

Ako na lamang ang natira doon. "Go, girl! God! You're so fucking sexy!" Dinig kong sigaw ni Serena kaya hinanap ko agad siya ng tingin ko. Nakita ko sila ni Gael na nasa gilid habang tila chinicheer pa ako. Sandali akong nakaramdam ng hiya ngunit nang mapansin kong tila nilakasan pa ng DJ ang tugtog ay muli akong nagsimula.

Halos madarang na rin ako sa kanyang ginagawa nang magsimulang gumapang ang kanyang mga labi sa aking leeg. "G-Ginevra." "What?!" gulat na tanong ni Serna na inilayo ang katawan sa akin. Para naman akong nabuhusan ng malamig na tubig at nahimasmasan sa mga naganap. Mabilis iniiupo si Serna sa kama at dinampot ang shirt mula sa sahig na inihagis nito kanina. "I'm sorry, you are beautiful and very attractive but I'm not into you," 'yon lamang ang mga katagang namutawi sa akin at iniwang nakatulala ito.

"Kalmado ang langit, at sumisikat ang araw na may nakakasilaw na liwanag. Sana makita mo ang mga kababalaghan nito. Kung may anumang pwedeng baguhin sa aking kapangyarihan para ibalik ka sa buhay..." Ngayon, ang turno na ni Serena na magsalita. "Napakaganda ng langit...Huwag kang mag-alala tungkol sa akin. Handa akong mamatay. Pero magkikita ulit tayo sa ating susunod na buhay. Hanapin kita sa ibang pagkakataon... Hihintayin mo ba ako?" Ibinaba ni Shin ang kanyang ulo. Pagkatapos, mahinahon niyang binulong sa aking tainga...

sabi niya at pilit na pinapakalma ito. Samantala, nang marinig naman ito ni Serene ay tila ba nagsilbi itong musika sa kanyang tenga at sobrang nakakaakit ito sa pandinig niya. Agad na nataranta si Serene ngunit nagpapasalamat siya na ligtas na siya. Ibinuka niya ang kanyang bibig ngunit muli niya itong isinara at pagkatapos ay mahigpit na yumakap sa leeg nito at nag-umpisa nang umiyak. “Akala ko, akala ko katapusan ko na… mabuti na lang at dumating ka…” sabi niya at napahikbi.

"Pero ngayon na nandito ka na sa harap ko, kasama ang anak natin... alam kong worth it ang lahat ng sakit. Serena, ikaw ang nag-iisang kahinaan at pinakamalakas kong sandata. Pinapangako ko sa'yo, sa harap ng Diyos at ng anak natin, hindi na kita muling hahayaang lumuha nang dahil sa takot. I will protect you with my life. I will love you fiercely, deeply, and unconditionally. Hanggang sa huling hininga ko, ikaw lang ang babaeng mamahalin ko." Tuluyan nang napahagulgol si Serena. Hindi niya inalintana kung masira man ang makeup niya. Kinuha niya ang mikropono habang nanginginig ang kaniyang mga kamay. Tumingin siya sa mga mata ni Kael, pilit na kinukuha ang lakas mula sa lalaking kaharap niy

"I-I need to see her. I love her and our child so much. She's the reason I wake up with a smile on my face, and the thought of living without her is unbearable. Serene is my everything. Without her, my life would be meaningless, and I'd be lost. So please, tell me.. Nasaan si Serene?.." Napapailing itong napatingin sa akin,"I'm sorry Alas pero hindi ko talaga alam.."ani nito sabay talikod sa akin at pumasok sa loob ng bahay ni Serene.. Serene, baby.. I promise I'll fix everything.. SERENE SALUSTIA I woke up to a beautiful sunrise and for a full minute, I just stood there, staring at it as if burning it in my mind as warmth enveloped me. It had been so long since I watch a beautiful sunrise,

Hehehehehehe. This is the first time in my entire life, a man serenaded me in front of me. He use no instrument. Just his beautiful voice. I never imagined that he could sing too just like Sera. Namana niya siguro ang pagiging singer sa ina niya. His effort touches my heart and even brings me to tears. I'm so happy.

Hindi ito halik, hindi pa, ngunit ramdam ko ang pangako ng bawat hawak, bawat titig, bawat bulong. Si Serena ay tila napahiya na, tumalikod, ngunit ramdam ko pa rin ang pang-aakit niya sa paligid namin. Hindi ko alam kung paano, pero sa kabila ng hiya at galit, naramdaman ko ang kakaibang pagnanais sa aking katawan. Ang init na iyon, ang tensyon, ay parang apoy na hindi ko kayang apugin.

Hindi itinago ni Arya ang kanyang mga iniisip sa harap ni Serena, "Alagaan ang iyong sarili at magpahinga sa kapayapaan." Ayaw niyang makitang nasasaktan si Serena dahil sa nararamdaman niya. Tumango si Serena. Matapos ibaba ang telepono, hindi pa rin niya maiwasang mapatingin sa kalsada sa labas ng bintana na tulala. Kaya niyang lokohin ang lahat ngunit hindi ang sarili niyang puso. Kahit na mayroon siyang napakagandang kapareha, malungkot pa rin siya.