Seto Kaiba Novels & Stories

Tumigil ako sandali habang iniisip kung paano ipapaliwanag ito nang simple: si Seto Kaiba ay likha ni Kazuki Takahashi, ang mangaka na lumikha ng ‘Yu-Gi-Oh!’. Lumabas siya unang beses sa komiks na serye ni Takahashi na inilathala sa ‘Weekly Shōnen Jump’ at unti-unti siyang nakilala bilang mahigpit na rival ni Yugi at tagapangalaga ng mistulang makapangyarihang koleksyon ng mga baraha.

Nakakaaliw isipin na ang karakter ni Kaiba ay hindi lang gawa-gawa—may malalim na pinag-ugatang tema sa panahong sinaunang Egypt na paulit-ulit na bumabalik sa serye, lalo na sa ideya ng mga nakaraang buhay tulad ng ‘Priest Seto’. Sa likod ng kanyang corporate coldness at obsession sa ‘Blue-Eyes White Dragon’ makikita mo ang kombinasyon ng Takahashi ng love sa laro, drama, at mitolohiya. Bilang isang tagahanga, palagi kong nae-enjoy yung tension na dala niya: hindi lang villain kundi isang complex na tao (o karakter) na puno ng pride at trahedya.

Nakamangha talaga ako sa lalim ng mga tema na nakapaloob sa karakter ni 'Seto Kaiba'. Hindi lang siya simpleng kontrabida; makikita mo agad ang tema ng pag-iisa at trauma — lumaki siyang inabandona at inabuso, kaya't ang kapangyarihan at kontrol ang naging depensa niya laban sa takot na iyon.

Kasama rin dito ang obsesyon sa tagumpay at pagka-number one: ang pagnanais niyang higitan si 'Yugi' ay hindi lang tungkol sa laro, kundi isang paraan para patunayan sa sarili na hindi na siya mahina. Ang kanyang relasyon kay Mokuba ipinapakita naman ang tema ng pamilya at sakripisyo; kahit gaano pa siya tigas, napapakita ang malalim niyang pagmamalasakit sa kapatid.

Isa pang mahalagang tema ay ang teknolohiya at kapitalismo — ang kanyang pag-angat bilang negosyante at paggamit ng makabagong kagamitan para sa pagduel ay sumasalamin sa tensyon sa pagitan ng yaman, kapangyarihan, at moralidad. Sa huli, nakakatuwa at nakakaantig na makita na sa likod ng matigas na panlabas ay may kumikislap na posibilidad ng pagbabago at pagkatuto.

Talagang na-hook ako nung una kong binasa ang 'Yu-Gi-Oh!' manga dahil sobrang diretso ang pagpapakilala kay Seto Kaiba—hindi siya puro palabas ng karisma lang, may bakbakan agad sa prinsipyo at kapangyarihan. Sa manga, lumalabas siya bilang isang malamig at determined na CEO na hindi nag-aatubiling gamitin ang kaniyang kayamanan para makuha ang gusto niya, lalo na ang 'Blue-Eyes White Dragon'. Ang tono ng kanyang unang mga eksena madilim at seryoso; ramdam mo agad na may mabigat na pinanggagalingan ang pagkatao niya, at hindi lang simpleng rival ang papel niya kay Yugi.

Ang pagbabalik-tanaw sa kanyang nakaraan—ang pagiging ulila, ang pag-aalaga sa kapatid na si Mokuba, at ang relasyon sa taong nagpalaki sa kaniya—unfolds habang tumatakbo ang kuwento, kaya unti-unti mong nauunawaan bakit sobrang obsesyon niya sa tagumpay at kontrol. Hindi kagaya ng anime na may maraming filler at minsang pinapaintindi o pinapalambot ang kanyang karakter, mas tuwid at malupit ang manga: madalas gumagalaw siya sa isang paraan na nagpapakita ng kanyang kawalang-takot kahit pa magdulot ng panganib sa sarili o sa ibang tao.

Sa madaling sabi, nagsimula ang kwento ni Kaiba sa manga bilang isang antagonistic force na may complicated na backstory—isang taong ginamit ang kapangyarihan, pera, at katalinuhan para pigilan ang kahinaan sa sarili. Para sa akin, iyon ang ginawang mas interesting sa kanya: hindi lang siya kalaban ni Yugi, kundi isang karakter na may sariling trahedya at dahilan, kaya kahit galit ka sa kanya, naiintindihan mo rin kung bakit siya gumawa ng mga bagay na iyon.