Shades Tagalog Novels & Stories

"Gagamitin natin ang barko bilang isang lightning rod para ubusin ang static charge bago ito sumabog!" ​Ang Phoenix Sentinel ay nagsimulang mag-glow nang napakatindi. Ang mga puting sapot sa langit ay nagsimulang maputol at mahulog na parang snow sa buong Bicol region. Ang mga tao sa Legazpi ay nakatingin sa itaas habang ang langit ay nagbabago mula sa puting sapot patungo sa isang maliwanag na gintong bukang-liwayway.

Laking tuwa niya nang makita ni Shane ang mga ito. "Light, Shade! Mabuti na lang dumating kayo, may nangyayari kay Jade at Case." Aniya kaya mabilis naman na lumapit ang dalawa. "Ano ba ang nangyari?" Tanong ni Shade nang makalapit ito kay Case. Nakita nila na tila ninginginig ang dalawa.

I almost got blind on how beautiful the house is, parang sobrang illegal naman yata nito para maging totoo. My eyes almost turned into gold coins as I was seeing things that makes the house very sparkly. This mansion must be so expensive that my even if I work for three of my life time I would be able to afford it. Iniisip ko palang kung magkano yung gate parang mahihimatay na ako kahit hindi ko pa alam kung magkano. Bigla tuloy akong na hilo, para akong sinampal ng kahirapan sa mukha na alog ang aking utak.

MNJ6305 That's why it seems so familiar dahil ito rin ang plate number na nakita kong gamit ng matandang 'to noon. As those truth came into realization, tuluyan ng tumulo ang luha sa mga mata ko kasabay ng paglabas ng hagulgol sa bibig ko habang tuluyan namang sumuko ang mga tuhod ko at napapaupo na'ko sa malamig na damuhan. It was him! It was him and I was wrong!!

Maingat at tahimik ang bawat hakbang ko. Madilim ang kabahayan at tanging ang liwanag ng buwan sa labas lamang ang nagbibigay ilaw sa sala. The huge curtain covering the floor to ceiling glass wall was slightly ajar, letting the moonlight pierce into the house. Hinanap ko ang switch at nang makita iyon, mabilis kong nabuksan ang malaking chandelier na nakasentro sa living room. Nakahinga ako ng maluwag.

Singhal ni Kuya Dylan kaya’t nakangisi kong pinatay ang laptop at inabot iyon sa nag-aabang na kasambahay sa gilid ng dining area. “Sorry. Iwan mo na lang sa living room, Ate.” Bumaling ako sa mga pinsan ko na pare-parehas ngumunguya. It’s seafood night! We have crabs and shrimps on the table. Nagpadagdag rin ako ng grilled squid dahil last week pa ako natatakam dito. “May tinatapos lang akong onl1ne quiz. Mamaya na kasi ang deadline.” “Hayan! Inuubos mo kasi ang oras mo roon sa lalaking may tililing kaysa magfocus ka sa assignments mo!”

Megan Vee: Eh Megan Vee: I have school again in a few days so comme ci comme ca Logan dela Vega: uhhhh Megan Vee: it’s French Logan dela Vega: IM not Megan Vee: Means so, so 50/50 Megan Vee: knucklehead hahahaha Logan dela Vega: oy may honors kaya ako56 Megan Vee: okay Megan Vee: so?????? Logan dela Vega: gago ka57 Megan Vee: hahahahahahahahaa Megan Vee: So what are you planning to do while the Enchanted trip is pending? Logan dela Vega: Chill Logan dela Vega: say hi to the kambing58 that passes by the back of our house Megan Vee: WOW PROBINSYA59! Logan dela Vega: Probinsya naman talaga60 hahaha

wika ko ng nakatitig sa lalaki na padabog na nagsusulat sa board. "What? Baliw ka ba?" aniya ng nakakunot ang noo bagama't 'di napigilan ang pagsilay ng ngiti sa labi. "Ang sama mo naman." Nagkibit-balikat ako. "Pag nasinagan yan ng araw, kakailanganin mo ng shade." muling wika ko na ikinapilig niya ng ulo. "I'm sure nakakasilaw yun masyado."

Their faces remained terrifyingly blank. “No more fire,” David said. The flames disappeared as if a giant had blown out his birthday candles. “What the—?” said Ed behind them. The shower of water abruptly shut off. Mrs. Schneider stared at David like she’d never seen him before. “You’re one of them,” she spat. “One of the witches.” “Go home,” David said. Alex noticed then there seemed to be a kind of halo all around David’s body, like he was giving off a faint bioluminescent glow.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"