Novel & Cerita Shaira Luna

Unang Araw ng Hearing. Sa loob ng malamig na courtroom, tahimik ang lahat. Ang bawat tunog ng sapatos na tumatama sa marmol na sahig ay parang dagundong sa pandinig ng mga naroroon. Sa harap ng hukuman, nakaupo si Venus Thania, ang sikat na aktres at modelo, na ngayon ay nasa gitna ng isang kontrobersyal na kaso laban sa Kabogue Coconut. Sa tabi niya, ang kanyang abogado, si Atty. Michael Luna, na kilala sa kanyang matalas na dila at walang takot na depensa.

What the heck lang. “Are you questioning that man, Charinda?” naiiritang tanong sa kanya ni Shaira, na isa ring pinsan niya. “Our Tito? Our superior of this agency? Who do you think you are? Ha? Ang laki naman ng nilaki ng ulo mo.” “I’m Charinda delos Reyes, Shaira. I thought you already knew that,” sagot niya sa babae.

“Ms. Luna, tingin mo ba medyo walang hiya ang Hailey Walter na ito?” Halos matawa nang malakas si Luna. Sinabi lang ito ni Jason dahil malamang sinabi sa kanya ni Alice na si Luna ay si Hailey diba? Perpekto ang kasinungalingan ni Alice. Si Luna ay si Hailey, at si Hailey ang nanakit kay Luna Gibson noon. Yumuko si Luna at pinaglaruan ang basong hawak niya. “Di lamang walang hiya si Hailey, kundi tanga din siya.”

​She even lowered her sunglasses with one finger, magnifying her eyes as she scanned all the corners. Natigil naman si Shelly kaka-arrange sa mga cakes. Mas ikinagulat pa niya nang masilayan ang napaka-familiar na mukha nito. It was Luna, the legitimate wife of Gavinn Lucero. There, her internal processor went into absolute overdrive as her mind started racing with catastrophic scenarios, worrying things could be a potential nuclear meltdown.

"Siya ang babaeng pilit umakit sa'yo, right, Hugo?" Hugo's face turned dark. "What did your cousin tell you?" Hugo asked seriously. Charles couldn't say anything. Dahil hindi biro ang personalidad ng babaeng inakala niyang kung saan-saan lang napulot ni Hugo. She is Luna, ang tinitingala sa Car Racing world. And in the world of Racing, Luna is the highest rank paid racer ng buong mundo. She is also a very rich woman that you can't afford to offend. At sa kanyang pagkakaalam, Luna is the Champions of the Car Racing, so, ito ang nakasungkit ng halos 200 Million overall prize.

Hindi niya pinansin ang paghingi nito ng paumanhin, o ng tulong. Sa panaginip, parang laging pareho ang eksena. Ang boses na umiiyak, ang halimuyak ng mumurahing mint shampoo, ang basang buhok, at ang mga mata na nagtatanong ng "bakit." At ngayon, may mukha na ang babae sa panaginip niya. Si Luna— Luna Herrera.

someone put a hand on my shoulder, napatingin ako kung sino ito, It is just Juanita but my feet got back up because from the back of my secretary there is my wife's parents. "Damien what happen?" aniya ni mama Shara, she's the mother of my wife, katabi naman niya ang asawang si papa Gregor na walang imik at masama ang tingin saakin. What do you expect from the father of my wife?

Ang kanilang layunin ay tiyakin na ang mga bagong ebidensya ay magdadala ng katarungan sa kanilang laban kay Veronica. Si **Luna** ay tila nagmumuni-muni habang hawak ang mga dokumento sa kanyang kamay. “Ngayon ay kailangan nating tiyakin na ang lahat ng detalye ay naipapahayag,” sabi niya. “Mayroon tayong bagong ebidensya, at kailangan nating gamitin ito nang maayos.”

Hinihingal akong lumibot ang mga mata sa living room, pero wala rito ang pakay ko. "Ready?" Lumingon ako sa pinagmumulan ng isang fierce voice na alam kong sa isang tao ko lang naririnig these past few days. Ang dating unfamiliar tone ay naging pamilyar na sa akin. Sumalubong sa akin si Luna na nakalugay ang mahabang buhok na kulay ash gray. Suot niya ang usual niyang get-up—black leather jacket, with some piece of cloth underneath na kitang-kita ang hulma ng abs niya. Naka-tattered jeans siya na hindi naman ganoon kafitted, matching with her black boots.

Muling tumingin si Luna sa harap ng maraming tao. “I know you all know me everyone. I am Luna Fernandez, the founder, designer and CEO of Moonlight Clothing Line. Matagal kong itinago ang katotohanan dahil may mga bagay na dapat akong unahin sa pag-uwi ko sa pilipinas. Hindi ko naman inaasahan na makikilala ko dito si Sebastian, ang ama ng aking anak.