Shake Your Phone Slowly นิยาย & เรื่องราว

Napatingin si Andrea sa cellphone niya nang tumunog iyon. Nasa desk siya, nire-review ang slides para sa presentation, nang mag-vibrate ang phone sa kahoy. Umilaw ang screen—isang pangalang ilang linggo na niyang iniiwasan. Daddy.

Kwarto ko pa nga ang ginamit niya ngayon, ‘di ba, Trixie? Hindi siya dapat makialam. Alam niya iyon. Pinakiramdaman niya muna kung hihinto ang pag-vibrate. Ngunit nang hindi tumigil ang pag-vibrate ng cellphone, at sa ikatlong pagkakataon ay patuloy pa ring tumatawag ang kung sino, napilitan siyang tingnan ito. Hindi siya sigurado kung dapat niya iyong sagutin. They’re on speaking terms, yes. But they’re not… okay.

Hindi pa man tuluyang humuhupa ang ngiting nakapinta sa mukha ni Heidi ay nagsimula nang umingay ang paligid. Isa. Dalawa. Tatlo. Sunod-sunod na pag-vibrate ng mga cellphone. Hindi lang sa akin kundi pati kay Gio. Parang may sabay-sabay na lindol na naganap sa mundo ng komunikasyon. Tiningnan ni Heidi ang sarili niyang telepono.

Pano I think I just forgot how to breathe. Yeah, I probably did. Because I'm definitely not breathing right now. I was just totally staring at him in complete awe. Kaya't nang biglang tumunog nang malakas ang telepono ko ay halos mapatalon ako mula sa kinauupuan. I tensely fished out my phone from my pocket. I can't believe that my hands are even visibly shaking. Nakakahiya.

Mabilis niyang itinaas ang kaniyang hinlalaki, at mariing pinindot ang gilid ng kaniyang phone para mag-type ng kung ano. Sa mismong segundong lumapat ang daliri niya sa screen... Static click. Sabay niyon, ang pamilyar at mekanikal na boses ng VIP ay bumanat sa earpiece ko.

I hear a high frequency sound in my ears. Natumba ako sa sahig pero sinubukan ko pa ring abutin ang phone kong nasa kabilang table. Pagapang kinuha ang phone ko mula sa table at nalaglag iyon sa sahig. I reach for it and I am able to grab it. My body feels numb but I still try to dial a number on my phone. My hands still trembling like crazy. “Please... p-please,” I say as I hear the ringing sound from my phone. “Pick up, please. P-please...”

Sa litrato, nakapatong ang kamay ni Shawn sa ibabang bahagi ng tiyan ng babae, at ang pagkakayuko ng tingin nito ay puno ng lambing sa ilalim ng mainit na ilaw. Kakapagpalit pa lang ni Sunshine ng pajama at paakyat na sana siya sa kama. Biglang nag-vibrate ang phone niya. Tinap niya ang screen, at agad bumungad ang isang napaka-intimate at malambing na larawan.

Sandali ko pa silang pinanuod bago tuluyang umalis. Bumaba ang tingin ko sa cellphone nang mag-vibrate na naman ito. Hindi ko ito pinansin at nagpatuloy lang sa pagmamaneho. Pagkalipas ng ilang segundo akala ko ay titigil na ito pero hindi. Binagalan ko ang pagpapatakbo at tiningnan kung sino ang tumatawag. It was Xeonne. I slide my finger on the screen to the right and turned the loud speaker on.

Late na late na ako! Halos paliparin ko na yung kotse ko sa daan makarating lang sa opisina nang biglang mag-ring ulit ang cellphone ko. Pero dahil may kasamang vibration iyon, gumalaw iyon ng gumalaw hanggang sa mahulog sa dashboard. Argh! Kung minamalas nga naman!

tanong ni Scout mula sa kabilang telepono. Nakasakay ang lalaki sa balikat ng sundalong trainee niya na malapit na matumba sa panginginig ng mga binti sa pag-squat, ang kanang kamay naman niya ay nakahawak sa cell phone sa tapat ng tenga at ang kaliwa ay simpleng nakapatong sa binti niya–aakalain ng lahat ng lahat na naka-upo lang ito sa upuan.