Novel & Cerita Shake Your Phone Slowly

Wala ba siyang karapatan na maging masaya? Muntikan na niyang mabitawan ang hawak na cellphone nang bigla iyong nag-vibrate. Mas hinigpitan niya ang paghawak bago iniharap iyon sa sarili upang mabasa kung anong notification ang natanggap niya.

"Faster, limited time lang ang paghingi ko ng kapatawaran." Nagpakawala ako ng malalim na paghinga. Sino ba naman ako para magpakipot pa, 'di ko naman siya jowa at lalong hindi ko aasaming maging jowa siya. Akmang sasagot na ako nang bigla namang tumunog ang cellphone ko mula sa maliit kong bag. May pag vibrate pang kasama kaya naman kinalkal ko na 'yon kaagad.

Nakadepende lang talaga sa guro kung paano nila ito tinuturo sa mga estudyante nila. *Vibrate Narinig kong nag-vibrate ang phone ko sa ibabaw ng mesa. Kaya agad ko itong kinuha. Marupok kasi ako. Madali lang akong ma destruct pag cellphone na ang pinag-uusapan. *Calvin Ayco message you on messenger Ano kaya menessage niya. Na-curious tuloy ako. Parang ang bilis naman atang gumalaw nitong lalaking 'to. Pero kahit na landiin niya ako, si Fil Am pa rin ang gusto ko.

Nagising si Luna sa sunod-sunod na pag-vibrate ng phone niya—hindi yung isang beses lang na puwedeng balewalain, kundi tuloy-tuloy, parang may humahabol sa kanya kahit tulog pa siya. Madilim pa ang kwarto niya, at ang ilaw mula sa screen ng phone niya ang unang bumungad sa kanya pagdilat niya.

Tila trumiple ang pagtahip ng dibdib ko. Wla sa sariling napatakbo ako pabalik sa kwarto ko at daglian hinanap ang kinaroroonan ng telepono ko, nang makita itong nakalapag sa bedside table ko ay mabilis ko itong dinampot at wala sa sariling tinawagan ang sino man sa contacts ko.. My body was trembling and so my hands were shaking but I'm still lucky because I was still able to open my phone and call the first number I saw in my contacts.

Mukha siyang pagod kung hindi dahil sa makeup. Nakikita kung gaano kahimbing natutulog si Shelly, nagsimula na ring maramdaman ni Hayden ang antok. Matapos matapos ang kanta, kinuha ni Hayden ang telepono na inilagay ni Shelly sa pagitan nila, gusto niyang patayin ang radyo. Pinindot niya ang power button sa telepono niya, at napunta siya sa main screen. Hindi nakalock ang telepono niya.

Pinisil-pisil ko ang kamay niya upang kahit papaano'y kumalma siya, kahit ako ay medyo nahihilo rin sa bilis ng andar ng tren. "Bzzk. Bzzk." Nagulat ako dahil sa pagvibrate ng cellphone ko kaya naman kinuha ko iyon sa bulsa saka yumuko para hindi makita ang liwanag mula sa phone ko. Kailangan kong magmessage kay Kuya dahil iba ang pakiramdam ko rito.

Napatingin si Andrea sa cellphone niya nang tumunog iyon. Nasa desk siya, nire-review ang slides para sa presentation, nang mag-vibrate ang phone sa kahoy. Umilaw ang screen—isang pangalang ilang linggo na niyang iniiwasan. Daddy.

Kwarto ko pa nga ang ginamit niya ngayon, ‘di ba, Trixie? Hindi siya dapat makialam. Alam niya iyon. Pinakiramdaman niya muna kung hihinto ang pag-vibrate. Ngunit nang hindi tumigil ang pag-vibrate ng cellphone, at sa ikatlong pagkakataon ay patuloy pa ring tumatawag ang kung sino, napilitan siyang tingnan ito. Hindi siya sigurado kung dapat niya iyong sagutin. They’re on speaking terms, yes. But they’re not… okay.

Hindi pa man tuluyang humuhupa ang ngiting nakapinta sa mukha ni Heidi ay nagsimula nang umingay ang paligid. Isa. Dalawa. Tatlo. Sunod-sunod na pag-vibrate ng mga cellphone. Hindi lang sa akin kundi pati kay Gio. Parang may sabay-sabay na lindol na naganap sa mundo ng komunikasyon. Tiningnan ni Heidi ang sarili niyang telepono.