Novelas y relatos de Shamed

I am fucking ashamed of myself! Patuloy pa rin siya sa pagkatatok ng pinto pero hindi ko pa rin siya hinaharap. I can feel my cheeks burning and I know that I look like a burning a tomato right now! Huminga ako nang malalim at hindi na lamang siya pinansin. Pumasok ako sa bathroom na parang kalamdo lamang kahit na naghuhuramentado na ang aking puso sa pagtibok.

"I just...uhm, needed to breathe." She shifted on her weight and sauntered towards me. I took a step back and hid my face, afraid that she might see my swollen and teary eyes. Alam kong sobrang disappointed na siya sa akin. At pakiramdam ko, kapag nalaman niya pa ito, lalo lamang siyang madidismaya. I don't want that. I already gave so much disappointment and shame to our name. Ayoko na sa lahat. Pagod na ako. Pagod na pagod na.

“I am s-so sorry, Anna. I... I couldn’t protect y-you as well.” Her voice broke as she leaned her head against the glass. She felt ashamed of herself. She felt torturous pain and guilt gnawing at every part of her body. Pakiramdam niya muli ay wala na talaga siyang karapatan pa para mabuhay. Pati isang munting bata, hindi niya nagawang iligtas. Para saan pang kinatatakutan pa rin siya kung iyong mga taong mahal niya ay bigong-bigo siyang iligtas sila?

Pati ba naman lugar kung saan ito nagbabawas kailangan pang alamin? "Indecent Ugly Pauper. Of course, I won't give a damn to your shit!" Namumulang sagot ng Prinsipe. Sa ngayon, alam ni Zyrex na embarrassment ang dahilan noon. Kung hindi niya kilala si Reyna, ganoon din ang mararamdaman niya. Of course, lalaki siya at babae ito. "Eh, 'di hindi mo alam ang lahat. Confident ka pa diyan ah," Kantyaw nito sa Prinsipe.

Kung hindi lang sana ganun ang nangyari sa pagitan namin noon at kung may nagawa lang sana ako iligtas siya mula sa sarili niya sana hindi ganito ang kahihinatnan ng lahat ngayon. Buong byahe ay tahimik lang ako, hindi ko din alam kung bakit pero kung mag-isa lang ako ngayon malamang kahit na ang paglapit man lang sa puntod niya ay hindi ko magagawa. Guilt and shame was eating me kasi naman napakalaki ng naging parte ko kaya siya nasa ganoong sitwasyon eh. I am the person who was the cause of her d××th.

lalo lang siyang nakakaramdam ng guilt. "Sorry.. Hannah.."

Nagtitigan kami, at halata sa titig niya ang pagmamakaawa sa akin. "I will not say sorry for this, Sharina because you deserve this. Kasalanan mo ang lahat, kaya magdusa ka." Sabay talikod ko at mabilis ang hakbang ko palayo sa kanya. . C.M. LOUDEN

Natigilan ako sa sinabi niya. "Dahil bumalik ka na, basta basta niya na lang akong itinapon ng wala man lang sorry. Kaya nagalit ako, I was someone's daughter too, I should be respected. I should be treated as a woman, but instead he showed me I'm neither of that gender. Shame on me, shame on my feelings!" Napalunok ako at napatitig sa kaniya dahil nagsisimula na siyang lumuha.

Muling nanumbalik sa kanyang alaala ang lahat ng nangyari sa kanya sa loob lang ng maikling oras. Hindi niya kaya... The pain and the shame she felt was too unbearable... Ang gusto niya ay matapos na ang lahat. Tama. Kapag wala na siya, she won't suffer this kind of humiliation again. At sa kaisipang iyon, agad siyang umakyat sa barrier ng tulay para wakasan ang buhay niya…