Shamed Novels & Stories

I am fucking ashamed of myself! Patuloy pa rin siya sa pagkatatok ng pinto pero hindi ko pa rin siya hinaharap. I can feel my cheeks burning and I know that I look like a burning a tomato right now! Huminga ako nang malalim at hindi na lamang siya pinansin. Pumasok ako sa bathroom na parang kalamdo lamang kahit na naghuhuramentado na ang aking puso sa pagtibok.

Pati ba naman lugar kung saan ito nagbabawas kailangan pang alamin? "Indecent Ugly Pauper. Of course, I won't give a damn to your shit!" Namumulang sagot ng Prinsipe. Sa ngayon, alam ni Zyrex na embarrassment ang dahilan noon. Kung hindi niya kilala si Reyna, ganoon din ang mararamdaman niya. Of course, lalaki siya at babae ito. "Eh, 'di hindi mo alam ang lahat. Confident ka pa diyan ah," Kantyaw nito sa Prinsipe.

"I just...uhm, needed to breathe." She shifted on her weight and sauntered towards me. I took a step back and hid my face, afraid that she might see my swollen and teary eyes. Alam kong sobrang disappointed na siya sa akin. At pakiramdam ko, kapag nalaman niya pa ito, lalo lamang siyang madidismaya. I don't want that. I already gave so much disappointment and shame to our name. Ayoko na sa lahat. Pagod na ako. Pagod na pagod na.

Sorry (sad emoji) Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Why is she sorry? Hindi naman siya galit kay Emena kundi sa sarili niya. He hated himself for acting so stupid. He was like a possessive boyfriend upon seeing his maid with another guy. He got pissed all of a sudden. Damn it! What the fuck is he even thinking? Very unreasonable and stupid manner. May amo bang ganun para sa kanyang maid? Dragging her because he hates the person she's been with? Siyempre, wala! Fuck!

Jayden Shein’s sentiments I-I killed someone. W-What have I done? Ilang ulit ko ng hinugasan ang kamay ko sa gripo, just to wash it over and over again but the dirt of my sin remained. He entered, my great father who doesn’t give a damn to his son’s sake. I’m so ashamed to be his son.

‘Yong iisiping pamasahe ko na lang ay ang pauwi mismo sa amin galing sa proper. Oo nga pala, si Shame. Mabait si Shame. Pala-kuwento. Medyo boyish lang kung manamit at kumilos pero mabait naman at saka maayos kausap. Agad nga'ng gumaan ang loob ko sa kaniya kasi siya mismo ang unang nakipag-usap sa akin matapos akong ipakilala ni Miss Kiara sa opisina nila.

mahinang sabi niya, “why didn’t you tell us about this sooner? Sana sinabi mo sa amin. We could have helped you.” “Because I was ashamed,” amin ko. “Nahihiya ako. Akala ko kasalanan ko. Akala ko kung naging mas mabuting asawa ako, kung naging mas mabuting babae ako, mamahalin niya ako nang tama. I thought I failed you. Ayokong malaman ninyo kung gaano ako kabigong anak.”

Kung hindi lang sana ganun ang nangyari sa pagitan namin noon at kung may nagawa lang sana ako iligtas siya mula sa sarili niya sana hindi ganito ang kahihinatnan ng lahat ngayon. Buong byahe ay tahimik lang ako, hindi ko din alam kung bakit pero kung mag-isa lang ako ngayon malamang kahit na ang paglapit man lang sa puntod niya ay hindi ko magagawa. Guilt and shame was eating me kasi naman napakalaki ng naging parte ko kaya siya nasa ganoong sitwasyon eh. I am the person who was the cause of her d××th.

Natigilan ako sa sinabi niya. "Dahil bumalik ka na, basta basta niya na lang akong itinapon ng wala man lang sorry. Kaya nagalit ako, I was someone's daughter too, I should be respected. I should be treated as a woman, but instead he showed me I'm neither of that gender. Shame on me, shame on my feelings!" Napalunok ako at napatitig sa kaniya dahil nagsisimula na siyang lumuha.

Muling nanumbalik sa kanyang alaala ang lahat ng nangyari sa kanya sa loob lang ng maikling oras. Hindi niya kaya... The pain and the shame she felt was too unbearable... Ang gusto niya ay matapos na ang lahat. Tama. Kapag wala na siya, she won't suffer this kind of humiliation again. At sa kaisipang iyon, agad siyang umakyat sa barrier ng tulay para wakasan ang buhay niya…