Shamed Novels & Stories

Ibinaba ko ang paper bag sa lamesa bago ako humarap sa kaniya nang buong-buo. "I want to apologize, Shan," wika ko, looking straight into her eyes. "I’m sorry dahil pinairal ko ang pride ko noong isang gabi. Instead of understanding kung saan nanggagaling ang takot mo, nagalit ako dahil naramdaman kong hindi mo ako pinagkakatiwalaan. That was very unfair to you." Napatitig sa akin si Shanaia, tahimik siyang nakikinig sa bawat salitang sinasabi ko.

dugtong ko sabay na napayuko. Akala ko doon na magtatapos ang galit sa'kin ng tatay ko, pero nagulat ako kanina na bigla niya 'kong pinuntahan sa coffee shop—galit na galit at bigla na lang akong malakas na sinampal sa pisngi. Sobrang lakas na ultimo napaupo ako sa sahig nang dahil sa ginawa niya. I didn’t expect that, so instead of asking him, I just burst into tears because of the pain I was feeling and the intense shame. Many witnessed what he did, and I was so embarrassed that I just wanted to disappear earlier.

Napakasakit sa damdamin ang malaman ang katotohanan. 'Nandoon lang naman ako para makita ang gagawin nila pero wrong timing ako' Gamit ang nanginginig at nanlalamig kong kamay ay itinakip ko ito sa aking mukha at doon lumuha ng tahimik. Sa maliwanag kong kwarto ay ito, umiiyak ako. Thinking my wrong acts I did to the Artemis Family. Being spoiled brat. Being hardheaded. Being rude and being the black sheep. Being a sh*t in a family where I am not belong!

"He didn't want to attend the wedding because of one thing bitch..." Itinaas ko ang kilay. "Ano iyon?" "Shame"

hindi maiwasang reklamo ko pagkatapos ay bigla akong nasamid kaya napaubo ako. Medyo masakit kasi ang aking lalamunan dahil nakainom yata ako ng maraming tubig. "I'm sorry," nag-aalala lang naman ako sa kalagayan mo," agad na paumanhin niya sa akin. Na-guilty ako dahil sa kanyang sinabi kaya nanahimik na lamang ako ng ilang saglit.

Dahil ang nasa isip ko ngayon ay ang ma corner siya. Nabigla naman ito ng makita na ako ito pag lingon niya sa akin. Agad naman akong ngumiti dito ng nakakaluko. Pang inis lang dito. Gusto ko pa nga sana sabihin dito na pag lumingon ka akin ka. Pero gross yuck kadiri. Si nerd yan tapos babae pa. Duh hindi ako pumapatol sa kapwa ko may kepay no. Nakakadiri kaya yung mga ganung klase ng tao na same gender ay karelasyon nila. Yuck talaga. (Guys pasensya na sa mga word ko dito ha. Ms. Homophobic kasi ito so may mga ganito talaga na mentality ng tao na hindi na natin mababago pa. Binalaan ko na po kayo na medyo may mga hurtful word at nakakabwisit na salita akong maba banggit dito ha.)

Hindi dapat nila malaman ito, not even Jamaica. That day, it never went smooth. Sa oras na wala akong gagawin ay kusa na lamang bumabalik ang nangayri sa gabing yun. Kaya mas minabuti kong tumulong na lamang sa kung anong dapat gawin upang mawala ang nasa isip. I can't even look straight to the cross. I am ashamed and embarrassed to face him, after what I did.

Is she ashamed of them? I can’t believe her.

Hindi na nya pinatapos ito pagkatapos marinig ang sagot sa tanong nya kanina kaya agad nya ring tinalikuran. “F*ck..” bulong nya ngunit napalakas ata sya nang marinig ang pag sigaw ng babae. “Oi! Bawal mag mura!” for the first time in his life, he felt ashamed of what he said and regretted saying it. Maybe his face is like a tomato now because of embarrassment. Kahit wala namang ibang nakarinig ng pinag usapan nila ay parang sobra syang napahiya.

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.