Novelas y relatos de Shamed

Never in my wildest dream that I would be shy like shit. Natahimik kami ng ilang sandali pero binasag niya rin kalaunan "I'm sorry also," seryoso n'yang sabi "Sorry for?" "Sorry for being petty. Na nagtatampo ako sa'yo dahil lang doon," paliwanag niya

Walang emosyon siyang lumapit sa akin. "Ahm, sorry, ang ganda kasi ng upuan ehh, kaya umupo na lang ako. Sorry ahh, hindi ko sinasadya." Mahinang tugon ko sabay mahigpit na napahawak sa aking damit. Rinig ko ang kanyang malalim na paghinga, dahilan na nagdala ito nang takot sa akin. Napapikit na lang ako at napayuko. Dahil rin dito ay mas lalo pa akong napahawak sa damit ko. "Anong ginagawa mo? Balak mo bang punitin ang damit mo sa harap ko, Shiena?"

malambing na sabi n'ya rito para pakalmahin ito. "Sabi mo yan ha! Baka mamaya ma body shameful ako sayo," sagot nito habang nakausli ang mga nguso. Mahina s'yang natawa at pinanggigilan na pinisil ang ilong ng babae. "It's body shaming baby and not body shameful! Rest assured na hindi mo mararanasan sa akin yan, I don't fvcking care kung anong hugis man mayroon ang katawan mo. Kahit hugis tatsulok pa yan baby, mamahalin pa rin kita ng buong-buo," s'ya rito at bahagya pang itinaas ang dibdib at nagmukha s'yang mayabang sa harapan nito. Inirapan naman s'ya ni JM bilang tugon.

"Sometimes the shame is not the beatings, not the rape. The shaming is in being asked to stand judgment." - Meena Kandasamy "Saan ka ngayong Christmas?" Sinikop ko ang mahaba kong buhok para i-ponytail. Sinulyapan ko si Coleen na nakamasid sa akin habang nagvavacuum ako sa sala ng condo ko. "Like the usual, dito lang." Saka ako nagpatuloy sa ginagawa.

Tapos nagwalk-out. I don't know what to do. I was quite shock from his outburst. Ngayon lang ako napahiya ng ganito. I felt myself burning in shame. Kitang-kita kong magbulungan ang mga tao sa canteen. At wala akong nagawa kundi umalis doon ng nakayuko. Nakakahiya! Hindi ko na din inintindi amg dalawang stupid na iyon. Feeling ko kasalanan nila kaya ako napahiya mg ganun.

sarkastikong sambit ni Mhae. Parang sumikip ang dibdìb ko. I forced myself to keep walking, heading to the sink a few spots away. Binuksan ko ang gripo at naghugas ako ng kamay, kasabay ng tunog ng agos ng tubig ay siyang bilis ng tibok ng puso ko. I couldn't look at them, not yet. “You know, some of us actually work hard to maintain a good reputation around here. Maybe you should take a few notes.” Shasha said in a mocking tone, habang tumatawa ito.

Ang nararamdaman niya ngayon, hindi na niya maipaliwanag ng husto. She's ashamed because of everything. Nahihiya siyang magpakita sa lahat ng nasa labas kasi hindi naman maka-tao ang ginawa niya. Hindi katanggap-tanggap at walang kapatawaran. Kaya paano niya matatanggap ang sarili niya? Paano kung kinamumuhian na niya ng sobra ang buong pagkatao niya. "September." rinig niyang tawag sa kaniya ngunit hindi niya ito pinansin dahil sa lalim ng pag-iisip.

Ugh so embarrassing. Ipinikit ko ang mata ko upang iwaksi ang mga nasaksihan ngunit hindi ko ito maalis sa aking isip. I clenched my fist to release my tense. I shouldn't be the one to feel ashamed right? I mean I didn't mean to see them like that. Nakasandal ako sa pader habang iwinawaksi ang mga naiisip ng biglang bumukas ang pinto sa opisina at iniluwa nito ang isang babae na inaayos pa ang damit niya. Hinarap niya ako ng may nahihiyang ekspresyon sa kanyang mukha habang ako naman ay hindi alam kung saan titingin.

May pilit na iniiwasan pero iyon at iyon pa rin ang ginagawa na nagpapalabas na pinagmumukha lang nating tanga ang sarili. I felt use, stupid and worthless just because of my own shallow mind.

maliit ulit itong tumawa. Hindi ako nagsalita,tumango lang ako habang kagat ko ang ibabang labi ko. Tumayo si leo at walang lingon na nagmamadaling tumungo sa loob ng banyo. Nakasara na ang pinto ng banyo pero nakatingin pa rin ako doon. I don't know but, i'm really ashamed of what i did tonight to leo,i know i hurt him, not only his manhood but also his feelings.