Shamelessly Novels & Stories

Pahina 50 Nandito ako ngayon sa labas ng mall, naisipan kong bumili ng stock sa bahay dahil napapansin kong wala na pala kaming pagkain at mga personal necessities like…sabon at shampoo. Sabado ngayon ng umaga, balak ko lang talaga na magpahangin lang dahil nga sa marami na akong naiisip na nagpapabigat ng ulo ko. Hindi ko rin naman matanggihan kanina si Ivez na samahahan ako. Kasi namimilit siya. Kaya ito nga, siya ngayon ang nagdadala ng lahat ng pinamili ko.

natatawang aniya. Humugot ako ng isang malalim na hininga pagkatapos ay pinalobo ang aking bibig bago nagsalita, "Shamae! I-I don't know but I feel so embarrassed! M-may parte sa akin na natutuwa ako pero may kaunting parte rin sa akin na natatakot at nahihiya." Maluha-luhang wika ko

Never in my wildest dream that I would be shy like shit. Natahimik kami ng ilang sandali pero binasag niya rin kalaunan "I'm sorry also," seryoso n'yang sabi "Sorry for?" "Sorry for being petty. Na nagtatampo ako sa'yo dahil lang doon," paliwanag niya

‘Yong iisiping pamasahe ko na lang ay ang pauwi mismo sa amin galing sa proper. Oo nga pala, si Shame. Mabait si Shame. Pala-kuwento. Medyo boyish lang kung manamit at kumilos pero mabait naman at saka maayos kausap. Agad nga'ng gumaan ang loob ko sa kaniya kasi siya mismo ang unang nakipag-usap sa akin matapos akong ipakilala ni Miss Kiara sa opisina nila.

Kung pipigilan ko pa ito ngayon, hindi ba magmumukha lang akong guilty? Nang ma-realize ni Shiela na pareho kami ng iniisip, napalitan ng excitement ang galit niya. “Say no more! Ako na bahala sa PR response. Tingnan mo—papaluhurin ko ‘yang mayabang na ‘yan para mag-serve ng tsaa at humingi ng sorry bago matapos ‘to!”

Nakayuko akong nag lalakad dahil nga busy ako sa cp ko ng biglang mag salita ang kasama kong babae. Napatingin naman ako sa kaaway nito, ganon na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita ko si Shane sa harap ko. His wearing a black leather jacket na hapit sa katawan nito, lumabas ang hubog ng kanyang katawan, fvck! Litaw pa ang pusod nito sh*t!. Naiinis ako gusto kong takpan iyon, ako lang dapat ang nakakakita non tss! Kailan kapa naging possessive Shon?.

"Why? should i be ashamed of that?" The corner of my lip rose,i'm annoyed with him,i just don't want to raise my voice any more, we're eating now. Nilunok ko muna ang pagkain sa bibig ko. "No, why would you be ashamed of that, you have no shame,right?"pilosopo kong sabi. Ngumisi ito habang ngumunguya. "And i'm proud of that."maliit pa itong tumawa,halata rin ang pagkapilosopo sa tuno ng boses nito.

O kung ano'ng plano naming dalawa? My chest tightened. May bumara din sa lalamunan ko dahil sa pagdaan ng kaba. I don't understand why the guilt, shame, and fear are crawling in my chest so painfully. Ang bara sa lalamunan ko'y inalis ko muna bago marahang tumango. Huli na para takbuhan ko ito. I'm already cornered by my mother at alam kong hindi niya hahayaan na makaiwas pa ako sa pag-uusap namin ngayon.

sarkastikong sambit ni Mhae. Parang sumikip ang dibdìb ko. I forced myself to keep walking, heading to the sink a few spots away. Binuksan ko ang gripo at naghugas ako ng kamay, kasabay ng tunog ng agos ng tubig ay siyang bilis ng tibok ng puso ko. I couldn't look at them, not yet. “You know, some of us actually work hard to maintain a good reputation around here. Maybe you should take a few notes.” Shasha said in a mocking tone, habang tumatawa ito.